III CZ 10/15

Sygn. akt III CZ 10/15
POSTANOWIENIE
Dnia 6 marca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marta Romańska (przewodniczący)
‎
SSN Anna Owczarek
‎
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa M. K.
‎
przeciwko W. K.
‎
o zapłatę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 6 marca 2015 r.
‎
zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 4 grudnia 2014 r.,
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez pozwaną jako niedopuszczalną. Wskazał, że  w sprawach o prawa majątkowe dopuszczalność skargi kasacyjnej wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia, która w niniejszej sprawie wynosi 4.500 zł i nie przekracza ustawowego progu.
W zażaleniu pozwana wniosła o „stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia” i „przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania”. Zarzuciła naruszenie art. 398
6
§ 2 k.p.c. oraz art. 398
9
§ 1 pkt 3 k.p.c. W uzasadnieniu wskazała, że  postanowienie zostało wydane bez podstawy prawnej, a ponadto w sprawie miała miejsce nieważność postępowania, albowiem powódka dochodziła roszczenia o charakterze niemajątkowym, a zatem sprawa podlegała rozpoznaniu przez sąd okręgowy (art. 17 pkt 1 k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W myśl art. 17 pkt 1 k.p.c. sąd okręgowy rozpoznaje jako właściwy rzeczowo sprawy o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe. Natomiast właściwość rzeczową sądu okręgowego w sprawie, której przedmiotem jest wyłącznie roszczenie o zasądzenie zadośćuczynienia (sprawa o zapłatę) określa się na podstawie art. 17 pkt 4 k.p.c. (por. uchwała SN  z dnia 5 października 2006 r., I PZP 3/06). W niniejszej sprawie powódka dochodziła jedynie roszczenia pieniężnego (zapłaty kwoty 4.500 zł), a zatem sprawa podlegała rozpoznaniu przez sąd rejonowy jako sąd pierwszej instancji. Wbrew zatem twierdzeniu żalącej sprawa została rozpoznana przez sąd rzeczowo właściwy (art. 17 pkt 4 k.p.c.). Niewątpliwie sprawa miała także charakter majątkowy.
Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 398
2
§ 1 k.p.c.); jest ona niedopuszczana w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wskazana w  tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 4.500 zł. Odrzucenie skargi kasacyjnej było zatem uzasadnione.
Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 398
14
w zw. z art. 394
1
k.p.c.