III CSKP 164/21

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej pozwanego A. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego, który utrzymał w mocy nakaz zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy w sprawie o zapłatę kwoty z umowy pożyczki gotówkowej. Pozwany kwestionował zasadność roszczenia, podnosząc zarzuty dotyczące skuteczności wypowiedzenia umowy przez bank. Sąd Okręgowy uznał wypowiedzenie za skuteczne, a Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego. W skardze kasacyjnej pozwany zarzucił naruszenie art. 89 k.c. (dopuszczalność warunku w wypowiedzeniu), art. 94 k.c. (nieważność czynności z warunkiem sprzecznym z ustawą), art. 75 ust. 1 w zw. z art. 75c Prawa bankowego (połączenie wezwania i wypowiedzenia w jednym piśmie) oraz § 9 ust. 3 umowy w zw. z art. 65 k.c. (błędna wykładnia umowy). Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wskazano, że orzecznictwo Sądu Najwyższego dopuszcza warunkowe wypowiedzenie umowy, w tym umowy pożyczki, pod warunkiem niezapłacenia zadłużenia, o ile wynika to z postanowień umowy i nie stwarza niepewności dla pożyczkobiorcy. W analizowanej sprawie bank wezwał pozwanego do spłaty zaległości w terminie 14 dni roboczych, poinformował o możliwości restrukturyzacji i jednocześnie wypowiedział umowę z 30-dniowym okresem wypowiedzenia, który rozpoczynał się po upływie terminu na spłatę lub restrukturyzację. Pozwany miał możliwość uniknięcia skutków wypowiedzenia poprzez spłatę zadłużenia. Sąd uznał, że takie działanie banku było zgodne z umową i przepisami Prawa bankowego, a połączenie wezwania i wypowiedzenia w jednym piśmie nie naruszało przepisów ani postanowień umowy, ponieważ pozwany miał możliwość doprowadzenia do kontynuacji stosunku prawnego. Sąd podkreślił, że pozwany nie wywiązywał się z zobowiązań i nie podjął działań mających na celu uniknięcie wypowiedzenia, co potwierdza brak stanu niepewności co do skuteczności wypowiedzenia.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający