III CSK 90/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu niespełnienia wymogów formalnych i zasądził koszty postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego. Skarga została oparta na zarzutach naruszenia przepisów proceduralnych dotyczących doręczeń, w szczególności art. 139 k.p.c. w związku z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej. Sąd Najwyższy uznał, że powodowie nie wykazali istnienia przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania, w tym istotnego zagadnienia prawnego czy potrzeby wykładni przepisów, a także nie podnosili tych zarzutów w apelacji. W konsekwencji skarga została odrzucona.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 maja 2014 r. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powodów A. S., E. S. i T. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 25 listopada 2013 r. (sygn. akt I ACa [...]) w sprawie o zapłatę przeciwko A. K. i G. P. Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga kasacyjna jest środkiem nadzwyczajnym, mającym na celu głównie ujednolicenie orzecznictwa i rozstrzyganie sporów precedensowych, a nie zwykły środek zaskarżenia. Kluczowym wymogiem jest wykazanie przez skarżącego istnienia przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., takich jak potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi. Powodowie oparli swój wniosek na potrzebie wykładni art. 139 § 3 i 4 k.p.c. oraz wpływu domniemania z ustawy o swobodzie działalności gospodarczej na stosowanie art. 139 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy stwierdził jednak, że zarzuty naruszenia przepisów procesowych dotyczyły czynności Sądu pierwszej instancji, a nie Sądu drugiej instancji, co stanowi podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto, powodowie nie podnosili tych zarzutów w apelacji. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że nie zostały spełnione przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania i postanowił odmówić jej przyjęcia, zasądzając jednocześnie od powodów na rzecz pozwanych koszty postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym, mającym na celu głównie interes publiczny, a nie zwykłe zaskarżenie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga kasacyjna służy ujednoliceniu orzecznictwa i rozstrzyganiu sporów precedensowych, a jej przyjęcie wymaga spełnienia określonych przesłanek publicznoprawnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
pozwani
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. S. | osoba_fizyczna | powód |
| E. S. | osoba_fizyczna | powód |
| T. S. | osoba_fizyczna | powód |
| A. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
| G. P. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (10)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^4 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym.
k.p.c. art. 139 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 139 § 4
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 139 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej art. 33
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych określonych w k.p.c. Zarzuty naruszenia przepisów procesowych dotyczą czynności Sądu pierwszej instancji, a nie Sądu drugiej instancji. Powodowie nie podnosili zarzutów dotyczących doręczeń w apelacji. Nie wykazano istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy jako sąd kasacyjny nie jest sądem powszechnym zwykłej, trzeciej instancji skarga kasacyjna (...) nie jest środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji (...) z uwagi na przeważający (...) element interesu publicznego Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym Cel wymagania przewidzianego w art. 398^4 § 2 k.p.c. być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym
Skład orzekający
Krzysztof Strzelczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wykładnia i stosowanie przepisów dotyczących wymogów formalnych skargi kasacyjnej oraz dopuszczalności zarzutów procesowych w postępowaniu kasacyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych przez skarżących.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące skargi kasacyjnej i jej wymogów formalnych, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego.
“Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe wymogi formalne.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CSK 90/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa A. S., E. S. i T. S. przeciwko A. K. i G. P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa […] , odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza solidarnie od powodów na rzecz pozwanych kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy jako sąd kasacyjny nie jest sądem powszechnym zwykłej, trzeciej instancji, a skarga kasacyjna (podobnie jak uprzednio - kasacja) nie jest środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie z uwagi na przeważający w charakterze skargi kasacyjnej element interesu publicznego. Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Ma przede wszystkim na celu – w interesie publicznym – ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 398 9 § 1 k.p.c. i związku z tym istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy. Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powodowie oparli wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłankach określonych w art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Ich zdaniem istnieje potrzeba wykładni art. 139 § 3 i 4 k.p.c. oraz potrzeba rozstrzygnięcia istotnych zagadnień w szczególności wpływu domniemania zawartego w ustawie z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej na stosowanie art. 139 § 1 k.p.c. w odniesieniu do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w oparciu o przepisy wymienionej ustawy, których nie obejmuje obowiązek pouczenia o skutkach niedopełnienia obowiązku aktualizowania danych zawartych w CEIDG. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jak zostało wstępnie wskazane skarga kasacyjna przysługuje od orzeczenia sądu drugiej instancji i tylko naruszenie przepisów procesowych przez ten sąd może stanowić podstawą skargi kasacyjnej. Tymczasem skarżący poza zarzutami naruszenia przepisów art. 139 k.p.c. w powiązaniu z domniemaniem zawartym w art. 33 wymienionej ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie wskazują przepisów, które miałby naruszyć Sąd drugiej instancji. Jak wynika z akt sprawy do zastosowania tych przepisów doszło przed Sądem pierwszej instancji w związku z rozstrzygnięciem kwestii doręczenia pozwanym nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. Ponadto należy także uwzględnić, iż powodowie w apelacji od wyroku oddalającego powództwo nie podnosili w tym zakresie żadnych zarzutów. Z tych względów uznać należy, że nie zostały spełnione przesłanki przejęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 1 i 2 k.p.c. postanowił jak wyżej rozstrzygając o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98, 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, 398 21 k.p.c. [aw]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI