III CSK 69/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła powoda, który w wyniku wypadku komunikacyjnego z 4 marca 2006 r. doznał rozległych obrażeń, w tym urazu czaszkowo-mózgowego, złamań i niewydolności oddechowej. Po długotrwałym leczeniu i rehabilitacji, mimo znacznej poprawy, powód nadal cierpi na trwałe zaburzenia neurologiczne, afazję i niedowład czterokończynowy, co znacząco ogranicza jego możliwości życiowe i zawodowe. Sądy niższych instancji zasądziły łącznie 200 000 zł zadośćuczynienia, uwzględniając wypłaconą wcześniej kwotę 100 000 zł. Powód zaskarżył wyrok w części oddalającej apelację dotyczącą podwyższenia zadośćuczynienia do 400 000 zł. Sąd Najwyższy, analizując art. 445 § 1 k.c., uznał, że sądy niższych instancji nie w pełni uwzględniły wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiar krzywdy, w szczególności młody wiek powoda, jego dotychczasowe sukcesy, a także intensywność i czas trwania cierpień fizycznych i psychicznych. W konsekwencji Sąd Najwyższy podwyższył zasądzone zadośćuczynienie do kwoty 400 000 zł, zasądzając pozostałą kwotę wraz z odsetkami i kosztami postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę po wypadkach komunikacyjnych, zwłaszcza w przypadku młodych osób z bogatą przeszłością i perspektywami.
Każda sprawa o zadośćuczynienie jest indywidualna i wymaga oceny całokształtu okoliczności.
Zagadnienia prawne (2)
Czy kwota 200 000 zł zadośćuczynienia za krzywdę po wypadku komunikacyjnym, biorąc pod uwagę młody wiek poszkodowanego, jego dotychczasowe osiągnięcia, trwałe skutki urazów oraz intensywność cierpień, jest odpowiednia w rozumieniu art. 445 § 1 k.c.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kwota ta jest rażąco zaniżona.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sądy niższych instancji nie uwzględniły w należytym stopniu wszystkich okoliczności mających wpływ na rozmiar krzywdy, w szczególności młodego wieku poszkodowanego, jego utraconych szans na przyszłość, dotychczasowych sukcesów oraz intensywności cierpień fizycznych i psychicznych. W związku z tym podwyższył zasądzoną kwotę.
Jakie kryteria należy brać pod uwagę przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia za krzywdę na podstawie art. 445 § 1 k.c.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Należy brać pod uwagę rodzaj, charakter, intensywność i czas trwania cierpień fizycznych i psychicznych, stopień trwałego kalectwa, rokowania na przyszłość, negatywne zmiany w psychice, utratę szans na normalne życie i rozwój zainteresowań, poczucie bezradności, a także wiek poszkodowanego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił kompensacyjny charakter zadośćuczynienia i wskazał na kluczowe czynniki indywidualizujące rozmiar krzywdy, takie jak młody wiek poszkodowanego i utrata szans na prowadzenie normalnego życia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | powód |
| G. S.A. w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (1)
Główne
k.c. art. 445 § § 1
Kodeks cywilny
Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę pieniężną tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Określenie tej sumy pozostawione jest sądowi, który dysponuje większą swobodą, a korygowanie przez sąd wyższej instancji wysokości zasądzonego zadośćuczynienia jest uzasadnione jedynie wtedy, gdy jest ono niewspółmiernie nieodpowiednie do doznanej krzywdy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewspółmiernie zaniżona wysokość zasądzonego zadośćuczynienia w stosunku do doznanej krzywdy. • Niewłaściwe uwzględnienie przez sądy niższych instancji wszystkich okoliczności mających wpływ na rozmiar krzywdy, w szczególności młodego wieku poszkodowanego i utraty szans na przyszłość.
Godne uwagi sformułowania
określenie w konkretnym wypadku odpowiedniej sumy pozostawione zostało sądowi, który w tym zakresie dysponuje większą swobodą • korygowanie przez sąd wyższej instancji wysokości zasądzonego zadośćuczynienia uzasadnione jest jedynie wtedy, gdy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, mających wpływ na jego wysokość, jest ono niewspółmiernie nieodpowiednie do doznanej krzywdy • kompensacyjny charakter zadośćuczynienia • rozmiar tych cierpień wpływający w indywidualnie rozpatrywanym przypadku na rozmiar krzywdy jest podstawowym kryterium decydującym o wysokości przyznanego zadośćuczynienia • utrata szans na prowadzenie normalnego życia, utrata zdolności do pracy, możliwości realizacji zamierzonych celów, zainteresowań i pasji jest szczególnie dotkliwa dla człowieka młodego
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący
Irena Gromska-Szuster
sprawozdawca
Hubert Wrzeszcz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę po wypadkach komunikacyjnych, zwłaszcza w przypadku młodych osób z bogatą przeszłością i perspektywami."
Ograniczenia: Każda sprawa o zadośćuczynienie jest indywidualna i wymaga oceny całokształtu okoliczności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa pokazuje, jak Sąd Najwyższy koryguje orzeczenia niższych instancji w celu zapewnienia sprawiedliwej rekompensaty za doznaną krzywdę, podkreślając znaczenie indywidualnych okoliczności i młodego wieku poszkodowanego.
“Sąd Najwyższy podwoił zadośćuczynienie za wypadek: młodość i utracone marzenia kluczowe w ocenie krzywdy.”
Dane finansowe
WPS: 400 000 PLN
zadośćuczynienie: 400 000 PLN
zwrot kosztów procesu: 10 235,4 PLN
zwrot kosztów postępowania kasacyjnego: 3600 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.