III CSK 342/14
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie wykazano istotnych zagadnień prawnych ani oczywistej zasadności skargi.
Powódka wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, domagając się wyższego zadośćuczynienia. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy uznał jednak, że zasądzone zadośćuczynienie nie było rażąco zaniżone, a sąd dysponuje szerokim zakresem władzy dyskrecjonalnej w ocenie jego wysokości. Nie wykazano również innych przesłanek przyjęcia skargi do rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną powódki T. T. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa (...), w sprawie o zapłatę. Powódka domagała się wyższego zadośćuczynienia, argumentując, że sąd niższej instancji rażąco zaniżył należną jej kwotę i nie uzasadnił właściwie jej obniżenia. Wnioskując o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołała się na oczywistą zasadność skargi. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Zgodnie z art. 398^9^ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli występują istotne zagadnienia prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie wykazano żadnej z tych przesłanek. W szczególności, ocena wysokości zadośćuczynienia mieści się w granicach władzy dyskrecjonalnej sądu, a zasądzonej kwoty nie można uznać za rażąco zaniżoną. Kwestia wysokości zadośćuczynienia mogłaby być co najwyżej podstawą kasacyjną, ale nie świadczy o oczywistej zasadności skargi. Odpowiedź na skargę kasacyjną została zwrócona i nie wywołuje skutków prawnych.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie spełnia przesłanek przyjęcia jej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że ocena wysokości zadośćuczynienia mieści się w granicach władzy dyskrecjonalnej sądu, a zasądzone świadczenie nie było rażąco zaniżone. Brak jest podstaw do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. T. | osoba_fizyczna | powódka |
| P. S.A. w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (1)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Oczywista zasadność skargi kasacyjnej wynikająca z rażącego zaniżenia przez Sąd Apelacyjny należnego zadośćuczynienia i braku właściwego uzasadnienia obniżenia tej kwoty.
Godne uwagi sformułowania
sąd ma szeroki zakres władzy dyskrecjonalnej zasądzonego zadośćuczynienia nie można uznać za rażąco zaniżone kwestia wysokości należnego zadośćuczynienia mogłaby co najwyżej stanowić podstawę kasacyjną, ale nie świadczy o oczywistej zasadności skargi
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, zwłaszcza w kontekście oceny wysokości zadośćuczynienia i przesłanek z art. 398^9^ § 1 k.p.c."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania, co jest istotne dla prawników procesualistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy Sąd Najwyższy odmawia rozpoznania skargi kasacyjnej? Kluczowe przesłanki z art. 398^9^ k.p.c.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III CSK 342/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa T. T. przeciwko P. S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się na oczywistą zasadność skargi. Ma ona wynikać z rażącego zaniżenia przez Sąd Apelacyjny należnego jej zadośćuczynienia i braku właściwego uzasadnienia obniżenia tej kwoty przez Sąd Apelacyjny. Skarga nie jest jednak oczywiście uzasadniona. Lektura uzasadnienia nie dowodzi oczywiście nieprawidłowego zastosowania prawa. Oceniając wysokość należnego zadośćuczynienia, sąd ma szeroki zakres władzy dyskrecjonalnej i ma obowiązek uwzględnienia wielu okoliczności. W okolicznościach tej sprawy zasądzonego zadośćuczynienia nie można uznać za rażąco zaniżone. Kwestia wysokości należnego zadośćuczynienia mogłaby co najwyżej stanowić podstawę kasacyjną, ale nie świadczy o oczywistej zasadności skargi. W niniejszej sprawie złożono odpowiedź na skargę kasacyjną, która jednak została zwrócona i nie wywołuje skutków prawnych – nie ma zatem wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę