III CSK 303/15

Sąd Najwyższy2015-12-03
SNnieruchomościprawa rzeczoweWysokanajwyższy
księgi wieczystewpisysłużebnośćnieruchomościpostępowanie wieczystoksięgoweskarga kasacyjnasąd najwyższyaktualizacja wpisu

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia sądu okręgowego w sprawie wpisu zmiany służebności gruntowej, uznając, że postanowienie sądu drugiej instancji nie było postanowieniem co do istoty sprawy ani nie kończyło postępowania.

Wnioskodawca domagał się aktualizacji wpisu służebności gruntowej w księdze wieczystej, wynikającej ze zmian numeracji działek po podziale nieruchomości. Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając, że wnioskodawca w istocie domagał się zrzeczenia się części prawa, co wymagało zachowania formy aktu notarialnego. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę kasacyjną, odrzucił ją, stwierdzając, że postanowienie sądu drugiej instancji nie było postanowieniem co do istoty sprawy ani nie kończyło postępowania w rozumieniu przepisów o skardze kasacyjnej w postępowaniu wieczystoksięgowym.

Sprawa dotyczyła wniosku o wpis zmiany służebności gruntowej w księdze wieczystej, wynikającej z podziałów geodezyjnych nieruchomości obciążonej. Wnioskodawca chciał zaktualizować oznaczenie służebności w dziale I-Sp księgi wieczystej, aby odzwierciedlić nowe numery działek. Sąd Rejonowy oddalił wniosek, a Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił apelację, uznając, że wnioskodawca w rzeczywistości domagał się ograniczenia zakresu służebności, co wymagało zachowania formy aktu notarialnego zgodnie z art. 246 k.c. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną wnioskodawcy. Kluczowym zagadnieniem było ustalenie, czy postanowienie sądu drugiej instancji było postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i rozstrzygającym co do istoty sprawy, co jest warunkiem dopuszczalności skargi kasacyjnej w postępowaniu wieczystoksięgowym (art. 519¹ k.p.c.). Sąd Najwyższy, powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, wyjaśnił, że "istotę sprawy" w postępowaniu wieczystoksięgowym określają przesłanki materialnoprawne wniosku o wpis, a nie wpisy o charakterze faktycznym lub porządkowym. Postanowienie dotyczące jedynie aktualizacji oznaczeń faktycznych w dziale I księgi, nie rozstrzygające o samym prawie rzeczowym ujawnionym w dziale III, nie jest postanowieniem co do istoty sprawy. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną i zasądził koszty postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o dokonanie aktualizacji wpisu w dziale I-Sp księgi wieczystej, które nie rozstrzyga o istocie prawa ujawnionego w księdze ani nie kończy postępowania w sprawie, nie jest postanowieniem, od którego przysługuje skarga kasacyjna.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy oparł się na swojej utrwalonej linii orzeczniczej, zgodnie z którą "istotę sprawy" w postępowaniu wieczystoksięgowym określają przesłanki materialnoprawne wniosku o wpis, a nie wpisy o charakterze faktycznym lub porządkowym. Postanowienie dotyczące jedynie aktualizacji oznaczeń faktycznych w dziale I księgi, nie rozstrzygające o samym prawie rzeczowym ujawnionym w dziale III, nie jest postanowieniem co do istoty sprawy ani nie kończy postępowania w rozumieniu art. 519¹ k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa (w zakresie kosztów)

Strony

NazwaTypRola
S. G.osoba_fizycznawnioskodawca
"A." sp. z o.o. w K.spółkauczestnik
Centrum Biurowe "A." sp. z o.o. w K.spółkauczestnik
Skarb Państwa - Prezydent Miasta Krakowaorgan_państwowyuczestnik
E. sp. z o.o. w S.spółkauczestnik
Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Skarbu Państwaorgan_państwowyinna strona (koszty)

Przepisy (10)

Główne

k.p.c. art. 519 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa dopuszczalność skargi kasacyjnej od postanowień sądu drugiej instancji w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego, w tym w sprawach wieczystoksięgowych, jeśli postanowienie dotyczyło istoty sprawy i kończyło postępowanie.

k.p.c. art. 398 § 6

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Pomocnicze

k.c. art. 246

Kodeks cywilny

Dotyczy formy zrzeczenia się prawa.

u.k.w.h. art. 16

Ustawa o księgach wieczystych i hipotece

Wymienia prawa podlegające wpisowi w dziale III księgi wieczystej.

rozp. art. 27

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów

Określa skład działu I księgi wieczystej.

rozp. art. 37

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów

Określa sposób wpisu w dziale I-Sp księgi wieczystej.

rozp. art. 42 § 4

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów

Dotyczy równoczesnego wpisu służebności gruntowej w księdze nieruchomości władnącej i obciążonej.

k.p.c. art. 520 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa rozstrzygnięcia o kosztach postępowania nieprocesowego.

k.p.c. art. 391 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów w postępowaniu apelacyjnym.

k.p.c. art. 398 § 21

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów w postępowaniu kasacyjnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie sądu drugiej instancji nie było postanowieniem co do istoty sprawy w rozumieniu art. 519¹ k.p.c. Postanowienie sądu drugiej instancji nie kończyło postępowania w sprawie w rozumieniu art. 519¹ k.p.c. Wnioskodawca domagał się jedynie aktualizacji wpisu o charakterze faktycznym, a nie rozstrzygnięcia o prawie rzeczowym.

Odrzucone argumenty

Postanowienie sądu drugiej instancji było postanowieniem co do istoty sprawy. Postanowienie sądu drugiej instancji kończyło postępowanie w sprawie. Domaganie się aktualizacji wpisu służebności po podziale nieruchomości stanowiło zrzeczenie się prawa i wymagało formy aktu notarialnego.

Godne uwagi sformułowania

Postępowanie wieczystoksięgowe stanowi część postępowania nieprocesowego. "Istotę sprawy" w postępowaniu wieczystoksięgowym określają przesłanki materialnoprawne wniosku o wpis. Wpisy w dziale I nie określają ani nie odzwierciedlają stanu prawnego nieruchomości. Zawierają dane faktyczne wynikające z dokumentów będących podstawą wpisu.

Skład orzekający

Bogumiła Ustjanicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach wieczystoksięgowych, rozróżnienie między wpisami o charakterze faktycznym a rozstrzygnięciem co do istoty sprawy."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania wieczystoksięgowego i dopuszczalności skargi kasacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące skargi kasacyjnej w sprawach wieczystoksięgowych, co jest kluczowe dla praktyków prawa nieruchomości i postępowania cywilnego.

Kiedy skarga kasacyjna w sprawach o wpis do księgi wieczystej jest dopuszczalna? Wyjaśnia Sąd Najwyższy.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III CSK 303/15
POSTANOWIENIE
Dnia 3 grudnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie z wniosku S. G.
‎
przy uczestnictwie "A." sp. z o.o. w K., Centrum Biurowego "A."
sp. z o.o. w K., Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Krakowa i E. sp. z o.o. w S.
‎
o wpis zmiany służebności gruntowej w księdze wieczystej nr […],
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 3 grudnia 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie
‎
z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II Ca 1822/14,
1) odrzuca skargę kasacyjną;
2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza w Krakowie z dnia 8 lutego 2014 r., którym oddalony został wniosek o dokonanie aktualizacji w dziale I-Sp księgi wieczystej nr […], prowadzonej dla  nieruchomości obejmującej działkę nr […] będącej jego własnością, uprawnienia wynikającego z ujawnionej w dziale III innej księgi wieczystej nr […], nieograniczonej w czasie służebności przechodu, przejazdu oraz położenia wszelkiej infrastruktury mediów na działce numer […], objętej tą księgą, na pasie o szerokości 8 m, pomiędzy działkami nr […] i […], objętymi księgą […] z przyległą do tej działki Aleją […]oraz na działce nr […] w jej zachodniej części całym pasie gruntu pomiędzy granicą działki nr […] i działek […] i […] - na rzecz każdoczesnego właściciela i użytkownika wieczystego działki nr […]. Obecne oznaczenie tego uprawnienia powinno obejmować treść: nieodpłatna i nieokreślona w czasie służebność przechodu i przejazdu oraz położenia wszelkiej infrastruktury mediów na działce nr […] objętej księgą […] w pasie o szerokości 8 m, pomiędzy działkami […] i […] objętymi księgą […], liczonymi od granicy działki nr […] z przyległą do tej działki Aleją […] oraz na działce […] objętej księgą […] w całym pasie gruntu pomiędzy granicą działki nr […] i działek […] i […], na rzecz każdoczesnego właściciela i użytkownika wieczystego działki nr […].
Sąd Okręgowy uznał, że dokonanie aktualizacji wpisu nie mogło być uwzględnione, ponieważ w istocie wnioskodawca domagał się ujawnienia podziału obciążonej działki nr […] i zwolnienia obciążenia niektórych nowopowstałych działek, ze względu na ograniczenie wykonywania służebności do działek nr [..]. i […]. Dokonał zatem swego rodzaju zrzeczenia się prawa, ale nie dochował wymaganej art. 246 k.c. formy.
Wnioskodawca w skardze kasacyjnej domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia  w całości i orzeczenie co do istoty sprawy przez dokonanie w dziale I-Sp wpisu uprawnienia wynikającego z prawa ujawnionego w treści działu III innej księgi wieczystej tj. ograniczonego prawa rzeczowego w postaci służebności oznaczonej liczbą porządkową 1 oraz w dwóch księgach powiązanych […] oraz […], zgodnie z treścią żądania zawartego we wniosku z dnia 19 czerwca 2013 r. Zarzucił, że nie domagał się zmiany treści służebności, a jedynie dokonania stosownych zmian aktualizacyjnych              w księdze wieczystej, jako koniecznych i powstałych w związku ze zmianą numeracji działek ewidencyjnych, wynikłych z podziałów nieruchomości, co nie wymagało zmiany treści służebności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Postępowanie wieczystoksięgowe stanowi część postępowania nieprocesowego. Dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w tym postępowaniu orzeczenia sądu drugiej instancji, wobec braku przepisów szczególnych, jest uregulowana w art. 519
1
k.p.c. Zgodnie z art. 519
1
§ 1 k.p.c., od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia, co do istoty sprawy oraz  od  postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie - w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego - przysługuje, skarga kasacyjna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Uregulowanie § 2 i 3 tego przepisu dotyczy dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu prawa rodzinnego, opiekuńczego i kurateli oraz rejestrowych. Z kolei w § 4 wyszczególnione zostały sprawy, w których skarga kasacyjna nie przysługuje.
Dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia sądu drugiej  instancji w sprawach z zakresu ksiąg wieczystych uzależniona została od tego, czy postanowienie to dotyczyło istoty sprawy i kończyło postępowanie w tej sprawie. W postanowieniu z dnia 29 czerwca 2004 r., II CK 541/03 (OSNC 2005, nr 6, poz. 112) Sąd Najwyższy stwierdził, że "istotę sprawy" w postępowaniu wieczystoksięgowym określają przesłanki materialnoprawne wniosku o wpis, taka bowiem postać orzeczeń jest właściwa rozstrzyganiu o zasadności żądania wnioskodawcy domagającego się udzielenia ochrony prawnej przez potwierdzenie jego praw rzeczowych (wpisy w dziale II), ukonstytuowania ich, jeżeli przepis takiego wpisu wymaga (wpisy w dziale II albo IV) lub wzmocnienia skuteczności praw osobistych i roszczeń (wpisy w dziale III, wymienione w art. 16 u.k.w.h. i w innych ustawach). Rozstrzygnięciem co do istoty sprawy nie są natomiast wpisy ostrzeżeń i wzmianek o charakterze wpadkowym, zabezpieczające prawidłowy tok postępowania wieczystoksięgowego lub innego albo zabezpieczające skuteczność ewentualnego orzeczenia (np. ostrzeżenia przewidziane w art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, Dz. U. Nr 149, poz. 703 ze zm., i w art. 10 ust. 2 zdanie pierwsze u.k.w.h. albo wpisy przewidziane w art. 925 § 1 k.p.c. lub dokonywane na podstawie art. 755 k.p.c.). Stanowisko to zostało potwierdzone w postanowieniach Sądu Najwyższego: z dnia 20 lipca 2012 r., II CZ 76/12; z dnia 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12, oraz z dnia 26 marca 2015 r., V CZ 3/1 i V CZ 4/15 (niepublikowane). Podziela je także Sąd Najwyższy w sprawie, której dotyczy skarga kasacyjna. Za postanowienia kończące postępowanie w sprawie są uznawane postanowienia, które doprowadzają do końca określone czynności w zakresie uprawnień podmiotowych, związanych z ustrojem ksiąg wieczystych (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12; z dnia 26 marca 2015 r., V CZ 3/15 i V CZ 4/15). Nie odpowiadają tym wymaganiom postanowienia dotyczące sprostowania danych dotyczących oznaczenia nieruchomości. Nie podlega także zaskarżeniu skargą kasacyjną orzeczenie  w przedmiocie o zmian w opisie nieruchomości, jeżeli nie wiąże się z jej stanem prawnym.
Dział I księgi wieczystej obejmuje oznaczenie nieruchomości oraz wpisu praw związanych z jej własnością (art. 25 ust. 1 pkt 1 u.k.w.h.). Zgodnie z § 27 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów (Dz.U. Nr 102, poz. 1122, dalej: „rozp.”), dział I księgi składa się z działu I-O „Oznaczenie nieruchomości” I działu I-Sp „Spis praw związanych z własnością”. W dziale I-Sp jest wpisuje się, stosownie do § 37 rozp., w łamie 1 wzmiankę o wniosku (pkt 1), w łamie 2 numer bieżący wpisu (pkt 2), w łamie 3 oznaczenie prawa - określenie praw rzeczowych związanych z własnością wpisanej nieruchomości (pkt 3), w łamie 4 zmiany dotyczące praw wpisanych w łamie 3, z powołaniem numeru bieżącego wpisu z łamu 2, którego zmiana dotyczy, w łamie 5 wykreślenia - wykreślenie zmian wpisanych w łamach 3 i 4. Z § 42 ust. 4 rozp. wynika, że w przypadku  dokonywania wpisu służebności gruntowej w dziale III księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości obciążonej, dokonuje się równocześnie wpisu                w dziale I-Sp w księdze prowadzonej dla nieruchomości władnącej służebności gruntowej w odniesieniu do księgi prowadzonej dla nieruchomości władnącej; jest  to wpis równoległy z wpisem dokonywanym w dziale III księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości obciążonej. Wpisy w dziale I nie określają ani nie odzwierciedlają stanu prawnego nieruchomości. Zawierają dane faktyczne wynikające z dokumentów będących podstawą wpisu. W odniesieniu do działu I-Sp chodzi o dane objęte wpisem ograniczonego prawa rzeczowego w dziale III innej księgi wieczystej.
Przedmiotem żądania wnioskodawcy było dokonanie wpisu zmiany (aktualizacji) oznaczenia w dziale I-Sp księgi wieczystej […] nieruchomości obciążonych służebnością gruntową, która wpisana została w dziale III innej księgi wieczystej, będącej następstwem podziałów geodezyjnych nieruchomości obciążonej. Postanowienie Sądu drugiej instancji, prawomocnie oddalające ten wniosek, nie było postanowieniem co do istoty sprawy, czyli rozstrzygającym o prawie ujawnionym w księdze wieczystej, jak też nie kończyło postępowania w sprawie.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 398
6
§ 3 w związku z § 2 i art. 519
1
§ 1 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 520 § 3 w związku z art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI