Orzeczenie · 2019-04-04

III CSK 265/18

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2019-04-04
SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnaSąd Najwyższyplanowanie przestrzennewartość nieruchomościkwestia intertemporalnakoszty postępowania

Sprawa dotyczyła pozwu o zapłatę wniesionego przez C.R. przeciwko Gminie Miejskiej K. Po wydaniu wyroku przez Sąd Apelacyjny w [...] z dnia 19 kwietnia 2018 r. (sygn. akt I ACa [...]), strona pozwana wniosła skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2019 r., rozpatrzył wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Pozwana powołała się na występowanie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego kwestii intertemporalnej, a mianowicie, czy wartość nieruchomości należy ustalać w świetle nowego art. 37 ust. 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Sąd Najwyższy uznał, że wskazana wątpliwość ma charakter subiektywny, a skarżący nie wykazał rozbieżności w orzecznictwie ani poglądach doktryny. Ponadto, brak norm intertemporalnych przy wprowadzaniu art. 37 ust. 11 nie oznacza braku regulacji, gdyż zastosowanie mają ogólne zasady prawa, zgodnie z którymi oceny skutków czynności dokonuje się na podstawie prawa obowiązującego w chwili jej dokonania (tempus regit actum). Sąd wskazał, że zasady ustalania wartości nieruchomości nie uległy zmianie, a obecny art. 37 ust. 11 pkt 1 nie może znaleźć zastosowania, ponieważ nie jest spełniona jego hipoteza. W przypadku ograniczenia korzystania z nieruchomości, zastosowanie znajduje art. 37 ust. 11 pkt 2, który nakazuje uwzględnienie dotychczasowego sposobu korzystania z nieruchomości. Wobec niewykazania żadnej z okoliczności wskazanych w art. 398^9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5400 złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego, zwłaszcza w kontekście wykładni przepisów intertemporalnych i ustalania wartości nieruchomości.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji braku spełnienia przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c. oraz konkretnej interpretacji przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zagadnienia prawne (1)

Czy wartość nieruchomości należy ustalać w świetle nowego art. 37 ust. 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności w kontekście kwestii intertemporalnych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wartość nieruchomości należy ustalać według prawa obowiązującego w chwili dokonania czynności (tempus regit actum). Nowy przepis nie ma zastosowania wstecz, a zasady ustalania wartości nieruchomości nie uległy istotnej zmianie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że podnoszona kwestia intertemporalna nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego ani nie budzi poważnych wątpliwości, gdyż zastosowanie mają ogólne zasady prawa. Wskazał, że ocena skutków czynności prawnej powinna być dokonywana na podstawie prawa obowiązującego w momencie jej dokonania. Ponadto, sąd stwierdził, że treść przepisów dotyczących ustalania wartości nieruchomości nie uległa znaczącej zmianie, a obecny art. 37 ust. 11 pkt 1 nie może znaleźć zastosowania w tej sprawie.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
powód

Strony

NazwaTypRola
C. R.osoba_fizycznapowód
Gmina Miejska K.instytucjapozwana

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

u.p.z.p. art. 37 § ust. 11

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Dotyczy ustalania wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego. Sąd rozważał kwestię intertemporalną związaną ze zmianą tego przepisu.

Pomocnicze

u.p.z.p. art. 37 § ust. 12

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Wspomniany jako przepis, który przejął dawną treść art. 37 ust. 11.

u.p.z.p. art. 37 § ust. 11 pkt 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Nie może znaleźć zastosowania, ponieważ nie jest spełniona jego hipoteza.

u.p.z.p. art. 37 § ust. 11 pkt 2

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Może znaleźć zastosowanie, nakazuje uwzględnienie dotychczasowego sposobu korzystania z nieruchomości przy ocenie jej wartości.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak istotnego zagadnienia prawnego lub rozbieżności w orzecznictwie. • Zastosowanie ogólnych zasad prawa (tempus regit actum) do oceny skutków czynności prawnej. • Niezmieniony charakter zasad ustalania wartości nieruchomości.

Odrzucone argumenty

Podnoszona przez pozwaną kwestia intertemporalna dotycząca wykładni art. 37 ust. 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jako istotne zagadnienie prawne.

Godne uwagi sformułowania

wartość nieruchomości należy ustalać w świetle nowego art. 37 ust. 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym • kwestia ta jednak wątpliwości nie budzi • brak norm intertemporalnych przy wprowadzaniu art. 37 ust. 11 nie oznacza, że kwestia ta nie jest uregulowana - zastosowanie mają wówczas ogólne zasady • oceny skutków konkretnej czynności dokonuje się na podstawie prawa obowiązującego, gdy czynność ta została dokonana (tempus regit actum)

Skład orzekający

Krzysztof Pietrzykowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego, zwłaszcza w kontekście wykładni przepisów intertemporalnych i ustalania wartości nieruchomości."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku spełnienia przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c. oraz konkretnej interpretacji przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia ważne zasady proceduralne dotyczące przyjmowania skarg kasacyjnych i stosowania prawa w czasie, co jest istotne dla praktyków prawa, choć nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.

Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe zasady i pułapki.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst