III CSK 258/16

Sąd Najwyższy2016-12-14
SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
zasiedzenienieruchomościzasada bezpośredniościpostępowanie cywilneskarga kasacyjnadowodyart. 235 k.p.c.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zasiedzenie, uznając, że nie ma podstaw do ponownej wykładni art. 235 k.p.c. dotyczącego zasady bezpośredniości.

Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną w sprawie o zasiedzenie, kwestionując wykładnię art. 235 k.p.c. dotyczącą zasady bezpośredniości i dopuszczalności sięgania do dowodów z akt innych spraw. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając, że kwestia ta była już wielokrotnie rozstrzygana w orzecznictwie i skarżący nie przedstawił nowych argumentów.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawców w postępowaniu o zasiedzenie. Wnioskodawcy zarzucili Sądowi Okręgowemu naruszenie zasady bezpośredniości (art. 235 k.p.c.) poprzez oparcie rozstrzygnięcia na dowodach z akt innych spraw, mimo istnienia wystarczających dowodów w postępowaniu głównym. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdził, że zasada bezpośredniości nie ma charakteru bezwzględnego, a dopuszczenie dowodu z akt innej sprawy nie stanowi naruszenia tej zasady. Podkreślono, że pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego od wielu lat, a skarżący nie przedstawił nowych, przekonujących argumentów, które uzasadniałyby potrzebę kolejnej wykładni art. 235 k.p.c. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od wnioskodawców zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, dopuszczalne jest sięganie do dowodów z akt innych spraw, a ich dopuszczenie nie stanowi naruszenia zasady bezpośredniości, która nie ma charakteru bezwzględnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na ugruntowane orzecznictwo, zgodnie z którym zasada bezpośredniości nie jest bezwzględna, a dopuszczenie dowodu z akt innej sprawy nie narusza tej zasady. Skarżący nie przedstawił nowych argumentów uzasadniających potrzebę ponownej wykładni przepisu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strona wygrywająca

Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa

Strony

NazwaTypRola
S. R.osoba_fizycznawnioskodawca
H. R.osoba_fizycznawnioskodawca
Skarb Państwa - Starosta B.organ_państwowyuczestnik
A. - Oddział Terenowy w R.instytucjauczestnik
Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Skarbu Państwaorgan_państwowyinna

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 235

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada bezpośredniości nie ma charakteru bezwzględnego; dopuszczenie dowodu z akt innej sprawy nie stanowi naruszenia tej zasady.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398 § 9 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 520 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 21

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zasada bezpośredniości nie jest bezwzględna. Dopuszczenie dowodu z akt innej sprawy nie narusza zasady bezpośredniości. Brak nowych argumentów uzasadniających potrzebę ponownej wykładni art. 235 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Przełamanie zasady bezpośredniości wobec wystarczających dowodów w postępowaniu meriti. Sięganie do dowodów z akt innych spraw li tylko dla dokonania oceny dowodów w sprawie będącej przedmiotem orzekania.

Godne uwagi sformułowania

zasada bezpośredniości – niemająca w postępowaniu cywilnym bezwzględnego charakteru dopuszczenie dowodu z akt innej sprawy (zwartych w nich dokumentów i protokołów) nie stanowi naruszenia zasady bezpośredniości

Skład orzekający

Jacek Gudowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady bezpośredniości w postępowaniu cywilnym i dopuszczalności dowodów z akt innych spraw."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy skarżący nie przedstawił nowych argumentów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej zasady procesowej, ale jej rozstrzygnięcie jest utrwalone w orzecznictwie, co czyni ją bardziej interesującą dla prawników niż dla szerokiej publiczności.

Zasada bezpośredniości w sądzie: Czy można sięgać do akt innych spraw?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III CSK 258/16
POSTANOWIENIE
Dnia 14 grudnia 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku S. R. i H.  R.
‎
przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Starosty B.  i A.  - Oddziału Terenowego w R.
‎
o zasiedzenie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 grudnia 2016 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców
od postanowienia Sądu Okręgowego w T.
‎
z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt I Ca (…),
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania                          i zasądza od wnioskodawców na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1350 zł (tysiąc trzysta pięćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. – w sprawie o zasiedzenie – Sąd Okręgowy w T. oddalił apelację wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 28 września 2015 r.
Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na potrzebę wykładni przepisu budzącego poważne wątpliwości (art. 235 k.p.c.), ustanawiającego zasadę bezpośredniości. Ponadto wskazali na zagadnienie sprowadzające się do pytania, „czy przełamując zasadę bezpośredniości wobec wystarczających do rozstrzygnięcia sprawy dowodów w postępowaniu
meriti
można sięgać do dowodów z akt innych spraw li tylko dla dokonania oceny dowodów w sprawie będącej przedmiotem orzekania”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zasada bezpośredniości – niemająca w postępowaniu cywilnym bezwzględnego charakteru – a także art. 235 k.p.c. były wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego w wyniku tych wypowiedzi w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że dopuszczenie dowodu z akt innej sprawy (zwartych w nich dokumentów i protokołów) nie stanowi naruszenia zasady bezpośredniości (np. orzeczenia z dnia 12 stycznia 1937 r., C.II. 2085/36, Nowa Palestra 1937, nr 12, s. 557, z dnia 11 października 1937 r., C.II. 901/37, Zb.Urz. 1938, poz. 329, z dnia 3 kwietnia 1959 r., 4 CR 759/58, RPEiS 1960, nr 2, s. 409, i z dnia 10 października 1966 r., II PR 269/66, NP 1967, nr 6, s. 835, oraz wyrok z dnia 15 października 2009 r., I CSK 238/09, OSNC-ZD 2010, nr C, poz. 68).
Niniejsza sprawa nie stanowi podłoża do kolejnej oceny znaczenia art. 235 k.p.c., a skarżący nie dostarczył nowych i przekonujących argumentów.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398
9
§ 2 k.p.c.), o kosztach sądowych orzekając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.
aj

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI