III CSK 254/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 398^9 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił apelację powoda w sprawie o ustalenie nieważności umowy. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając, że nie jest ona oczywiście uzasadniona ani nie zawiera istotnego zagadnienia prawnego, a zaskarżony wyrok jest zgodny z prawem i wcześniejszym orzecznictwem Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy w składzie Jacek Gudowski rozpoznał skargę kasacyjną pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 września 2013 r., który oddalił apelację powoda w sprawie o ustalenie nieważności umowy. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na przesłankach określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c. Sąd wskazał, że skarga nie jest oczywiście uzasadniona, mimo dostrzeżonych uchybień formalnych, które nie prowadziłyby do zmiany wyroku. Ponadto, sąd uznał, że zaskarżony wyrok jest zgodny z prawem i uwzględnia wykładnię prawa dokonaną przez Sąd Najwyższy w poprzednim orzeczeniu w tej sprawie (III CSK 221/11). Zagadnienie prawne podniesione przez skarżącego, dotyczące wzajemnego wpływu art. 83 i 84 k.c., nie zostało uznane za istotne, gdyż jego rozstrzygnięcie nie ma znaczenia dla rozwoju prawa ani nie stanowi precedensu, a ponadto jest oderwane od realiów sprawy i ustaleń faktycznych, gdyż kwestia pozorności umowy należy do sfery ustaleń faktycznych sądów merytorycznych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, mimo pewnych uchybień formalnych, nie czynią one skargi „oczywiście uzasadnionej”.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że dostrzeżone uchybienia formalne nie są rażące i nie prowadziłyby do zmiany zaskarżonego wyroku, który jest zgodny z prawem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. S. | osoba_fizyczna | powód |
| R. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania cywilnego
Przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy skarga jest oczywiście uzasadniona.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.c. art. 83
Kodeks cywilny
k.c. art. 84
Kodeks cywilny
Argumenty
Odrzucone argumenty
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona występuje zagadnienie prawne dotyczące wzajemnego wpływu przepisów art. 83 i 84 k.c.
Godne uwagi sformułowania
oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy zagadnienie prawne (...) jest istotne wtedy, gdy jego rozstrzygnięcia ma znaczenie dla rozwoju prawa lub może stanowić precedens dla rozstrzygania innych podobnych spraw pojęcie istotności oznacza jego jurydyczną doniosłość, która wyraża się rangą problemu prawnego oraz jego znaczeniem wykraczającym poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy Pozorność umowy należy zresztą do sfery ustaleń faktycznych i jest domeną sądów meriti
Skład orzekający
Jacek Gudowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty przyjmowania skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy, w szczególności kryteria \"oczywistej uzasadnionosci\" i \"istotnego zagadnienia prawnego\"."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnej sprawy i jej specyfiki, a jego zastosowanie jest ograniczone do sytuacji spełniających ściśle określone przesłanki formalne i merytoryczne przyjmowania skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Orzeczenie ma charakter czysto proceduralny i dotyczy odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, co czyni je mało interesującym dla szerszego grona odbiorców poza specjalistami od prawa procesowego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CSK 254/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa S. S. przeciwko R. K. o ustalenie nieważności umowy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 września 2013 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy, uwzględniając skargę kasacyjną powódki, wyrokiem z dnia 8 marca 2012 r., III CSK 221/11 (OSNC-ZD 2013, nr C, poz. 55), uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 r., zmieniający wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 listopada 2010 r. w sprawie o ustalenie nieważności umowy i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 27 września 2013 r. Sąd Apelacyjny, rozpoznając sprawę ponownie, oddalił apelację powoda. Od tego wyroku powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując, że jest ona oczywiście uzasadniona oraz że w sprawie występuje zagadnienie prawne dotyczące wzajemnego wpływu przepisów art. 83 i 84 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego, iż skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.). Wprawdzie w postępowaniu Sądów orzekających w sprawie można dostrzec pewne uchybienia formalne, nie czynią one jednak skargi „oczywiście uzasadnionej” w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. Zaskarżony wyrok odpowiada prawu, a usunięcie wskazanych uchybień nie prowadziłoby do jego zmiany. Istotne jest również to, że zaskarżony wyrok uwzględnia wykładnię prawa dokonaną przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 marca 2012 r. wydanym w niniejszej sprawie (III CSK 221/11) oraz odpowiada zajętemu przez Sąd Najwyższy stanowisku. Należy również zaznaczyć, że zagadnienie prawne – jako przyczyna kasacyjna (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) – jest istotne wtedy, gdy jego rozstrzygnięcia ma znaczenie dla rozwoju prawa lub może stanowić precedens dla rozstrzygania innych podobnych spraw. Pojęcie istotności oznacza jego jurydyczną doniosłość, która wyraża się rangą problemu prawnego oraz jego znaczeniem wykraczającym poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ., z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.). Zagadnienie prawne przedstawione przez skarżącego nie spełnia tych wymagań; jest ponadto oderwane od realiów niniejszej sprawy i odbiega od dokonanych w niej ustaleń stanu faktycznego. Pozorność umowy należy zresztą do sfery ustaleń faktycznych i jest domeną sądów meriti (por. m.in. wyrok z dnia 23 stycznia 1997 r., I CKN 51/96, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 79, wyrok SN z dnia 3 marca 2006 r., II CK 428/05, nie publ.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 9 § 2 k.p.c.). eb
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI