III CSK 25/16

Sygn. akt III CSK 25/16
POSTANOWIENIE
Dnia 22 marca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Agnieszka Piotrowska
w sprawie z powództwa B. K., P. K. reprezentowanego przez opiekuna prawnego B. K., A. M., A. M.-B., P. M., T. K., E. M.-S. i B. T.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa - Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu - Lasom Państwowym Nadleśnictwa N.
‎
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 marca 2016 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda B. K.
od wyroku Sądu Okręgowego w N.
‎
z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt III Ca […],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda B. K. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800  (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną powoda B. K. wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego zważyć należy, co następuje:
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji silnie nacechowanym  pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w  rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.
Stosownie do 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Powołanie się na pierwszą ze wskazanych przyczyn kasacyjnych wymaga sformułowania tego zagadnienia, wskazania argumentów prawnych prowadzących do rozbieżnych ocen prawnych, przedstawienia własnego stanowiska oraz wykazania konieczności usunięcia poważnych i nasuwających się, w związku ze stanowiskiem zajętym przez Sąd drugiej instancji, wątpliwości prawnych w celu rozstrzygnięcia sprawy. Wywód skarżącego powinien być zbliżony przyjętego przy przedstawianiu Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z  9 maja 2006 r., V CSK 75/06, nie publ.).
Wskazane przez skarżącego istotne zagadnienia prawne sprowadza się do tego, czy możliwe jest, w sytuacji zaginięcia dokumentów, w tym księgi gruntowej whl nr […] dla wsi F., ustalenie z jakich parcel gruntowych składało się gospodarstwo rolne rodziców powoda – S. i O. K., na podstawie mapy sporządzonej przez geodetę w oparciu o wskazanie w terenie przez powoda B. K. położenia i granic tego gospodarstwa. Tak sformułowana kwestia nie stanowi jednakże istotnego zagadnienia prawnego w przedstawionym wyżej rozumieniu, albowiem nie odnosi się do abstrakcyjnej kwestii prawnej wymagającej wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy z uwagi na jej znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Oznacza to nie wykazanie przez skarżącego istnienia przyczyny kasacyjnej uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.
db
[l.n]