III CSK 235/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów lub oczywistej zasadności skargi.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Skarżący podniósł zarzuty dotyczące możliwości surogacji przy wspólnym rachunku bankowym oraz rozliczeń między małżonkami. Sąd Najwyższy uznał, że podniesione zagadnienia prawne są oczywiste lub nie powstają w konkretnym stanie faktycznym, a skarga nie jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy w składzie sędziego Krzysztofa Pietrzykowskiego rozpoznał skargę kasacyjną pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w K. w sprawie z powództwa A. Ż. przeciwko J. Ż. i E. Ż. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ nie zostały wykazane przesłanki uzasadniające jej przyjęcie. W szczególności, Sąd uznał za oczywiste kwestie dotyczące surogacji środków z majątku osobistego na majątek wspólny przy wspólnym rachunku bankowym, stwierdzając, że nakład na majątek wspólny nie jest równoznaczny z surogacją. Podobnie, kwestia rozliczeń między małżonkami przed podziałem majątku wspólnego została uznana za oczywistą. Sąd odniósł się również do zarzutów dotyczących wykładni art. 33 pkt 10 k.r.o. i art. 39 k.r.o., stwierdzając, że problemy te nie powstają na tle ustalonego stanu faktycznego lub nie wymagają wykładni w kontekście tej sprawy. Skarga nie została również uznana za oczywiście uzasadnioną. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądził od pozwanych na rzecz powoda koszty postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, surogacja nie zachodzi w takiej sytuacji. Wraz z wpłynięciem środków na rachunek bankowy wspólny dochodzi do nakładu z majątku osobistego na majątek wspólny, a późniejszy zakup zapłacony z tego rachunku nie ma bezpośredniego związku z surogacją, która jest zdarzeniem faktycznym, a nie wynikiem subiektywnej woli.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że surogacja jest zdarzeniem obiektywnym, a wpłynięcie środków z majątku osobistego na wspólny rachunek bankowy oznacza nakład na majątek wspólny, a nie nabycie przedmiotu w miejsce zbytych składników majątku osobistego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
pozwani (w postępowaniu kasacyjnym)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. Ż. | osoba_fizyczna | powód |
| J. Ż. | osoba_fizyczna | pozwany |
| E. Ż. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Pomocnicze
k.r.o. art. 33 § pkt 10
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
k.r.o. art. 39
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Argumenty
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego surogacji przy wspólnym rachunku bankowym. Potrzeba wykładni przepisów prawa budzących wątpliwości (art. 33 pkt 10 k.r.o., art. 39 k.r.o.). Oczywista zasadność skargi kasacyjnej.
Godne uwagi sformułowania
surogacja to zdarzenie faktyczne, obiektywne, a nie wynikające wyłącznie z subiektywnej woli małżonka wraz z wpłynięciem środków na rachunek bankowy wspólny, dochodzi do nakładu z majątku osobistego na majątek wspólny
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących surogacji i nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny w kontekście wspólnego rachunku bankowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i braku przesłanek do przyjęcia skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie dotyczące majątku małżonków i rozliczeń finansowych, co jest ważne dla praktyków prawa rodzinnego i cywilnego.
“Sąd Najwyższy rozstrzyga: Czy wspólny rachunek bankowy niweczy surogację majątkową?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt III CSK 235/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa A. Ż. przeciwko J. Ż. i E. Ż. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt II Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na występowanie na tle tej sprawy istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów prawa budzących wątpliwości, a także oczywistą zasadność skargi. Pierwsze i drugie zagadnienie prawne dotyczy tego, czy możliwa jest surogacja, jeśli małżonkowie prowadzą wspólny rachunek bankowy i środki z majątku osobistego jednego z tych małżonków wpłyną na ten rachunek, a po jakimś czasie coś zostanie nabyte, a zapłata zostanie dokonana z tego rachunku. Kwestia jest oczywista - wraz z wpłynięciem środków na rachunek bankowy wspólny, dochodzi do nakładu z majątku osobistego na majątek wspólny, a zatem z późniejszym zakupem zapłaconym z tego rachunku nie ma bezpośredniego związku. Choćby taka była wola małżonka, surogacja nie zachodzi (surogacja to zdarzenie faktyczne, obiektywne, a nie wynikające wyłącznie z subiektywnej woli małżonka). Kolejne zagadnienie prawne dotyczy tego, czy możliwe jest rozliczenie między małżonkami wydatków, nakładów i pożyczek z majątku osobistego na majątek wspólny przed podziałem majątku wspólnego. Odpowiedź twierdząca jest oczywista, brak potrzeby wyjaśnienia, a ocena, czy w konkretnym stanie faktycznym miało to miejsce zależy już do zastosowania prawa w konkretnej sprawie. Jeśli chodzi o potrzebę wykładni przepisów prawa mającą uzasadniać przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, to skarżący wskazuje, że dotyczy ona, po pierwsze, art. 33 pkt 10 k.r.o. co do tego, do jakiej masy majątkowej wchodzi przedmiot nabyty w części za środki z majątku wspólnego, a w części za środki z majątku osobistego. W świetle ustaleń faktycznych, które nie mogą zostać wzruszone w postępowaniu kasacyjnym, problem ten w ogóle na tle tej sprawy nie powstaje, bo do nabycia nieruchomości doszło w całości za środki z majątku wspólnego (osobną kwestią jest nakład z majątku osobistego na majątek wspólny). Po drugie, zdaniem skarżącego, wykładni wymaga art. 39 k.r.o. co do tego, czy zezwolenie sądu na dokonanie czynności prawnej z majątku wspólnego może być wydana tylko ex ante , czy również ex post . Kwestia ta nie powstaje na tle tej sprawy, a uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w żadnym zakresie nie dowodzi takiego związku. Wreszcie, wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, skarga nie jest oczywiście uzasadniona, ponieważ lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożono albo zastosowano prawo. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI