III CSK 200/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej w sprawie o podział majątku dorobkowego, uznając, że prawomocne skazanie za znęcanie się nie jest wystarczającym 'ważnym powodem' do ustalenia nierównych udziałów, jeśli nie wynika z niego mniejsze przyczynianie się do pomnażania majątku.
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną w sprawie o podział majątku dorobkowego, kwestionując ustalenie nierównych udziałów przez sąd niższej instancji. Podstawą skargi było zagadnienie prawne dotyczące tego, czy prawomocny wyrok skazujący za znęcanie się może stanowić podstawę do ustalenia nierównych udziałów majątkowych. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, wskazując, że 'ważne powody' do ustalenia nierównych udziałów muszą wynikać z mniejszego przyczyniania się do pomnażania majątku, a samo skazanie za znęcanie się, bez takiego ustalenia, nie jest wystarczające.
Sprawa dotyczyła podziału majątku dorobkowego, w której Sąd Okręgowy zmienił postanowienie sądu pierwszej instancji, ustalając nierówne udziały małżonków w majątku wspólnym. Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, podnosząc istotne zagadnienie prawne dotyczące możliwości ustalenia nierównych udziałów majątkowych na podstawie prawomocnego wyroku skazującego za znęcanie się, jeśli z tego wyroku nie wynika mniejsze przyczynianie się do powstawania majątku wspólnego. Sąd Najwyższy, odwołując się do art. 43 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, podkreślił, że 'ważne powody' do ustalenia nierównych udziałów muszą być powiązane z faktem mniejszego przyczyniania się do pomnażania majątku. W analizowanym przypadku, poza skazaniem za znęcanie się, sąd niższej instancji ustalił również, że wnioskodawca w mniejszym stopniu przyczyniał się do powstawania majątku wspólnego, co było skutkiem m.in. nadużywania alkoholu i trwonienia majątku. Sąd Najwyższy uznał, że samo skazanie za przestępstwo przeciwko rodzinie nie jest samoistną podstawą do ustalenia nierównych udziałów, jeśli nie towarzyszy mu ustalenie mniejszego przyczyniania się do majątku. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sam wyrok skazujący za znęcanie się nie jest wystarczającą podstawą do ustalenia nierównych udziałów, jeśli nie towarzyszy mu ustalenie mniejszego przyczyniania się do pomnażania majątku wspólnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 43 § 2 k.r.o., 'ważne powody' do ustalenia nierównych udziałów muszą być powiązane z faktem mniejszego przyczyniania się do powstawania majątku wspólnego. Samo skazanie za przestępstwo przeciwko rodzinie nie jest samoistną podstawą, jeśli nie wynika z niego mniejsze przyczynianie się do majątku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R.C. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| K.C. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (2)
Główne
k.r.o. art. 43 § § 2
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Ważne powody do ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym muszą być powiązane z faktem mniejszego przyczyniania się małżonka do powstawania majątku wspólnego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398 § 9 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
Ważne powody nie są samoistną podstawą orzeczenia drugorzędne i uzupełniające, choć nieobojętne dla rozstrzygnięcia sprawy na tym etapie ma prawomocne skazanie wnioskodawcy za popełnienie przestępstwa przeciwko rodzinie
Skład orzekający
Jacek Gudowski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie nierównych udziałów w majątku wspólnym małżonków na podstawie art. 43 § 2 k.r.o., zwłaszcza w kontekście przestępstw popełnionych przez jednego z małżonków."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy skazanie za przestępstwo nie przekłada się bezpośrednio na mniejsze przyczynianie się do majątku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia podziału majątku i relacji między przestępstwem a prawem rodzinnym, co może być interesujące dla prawników i osób w podobnej sytuacji życiowej.
“Czy skazanie za znęcanie się automatycznie oznacza nierówne udziały w majątku? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CSK 200/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku R.C. przy uczestnictwie K.C. o podział majątku dorobkowego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 listopada 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o podział majątku wspólnego zmienił zaskarżone postanowienie wstępne z dnia 13 kwietnia 2016 r. Sądu Rejonowego w K., zmieniając udziały małżonków w majątku wspólnym. Skargę kasacyjną wniósł wnioskodawca, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego m.in. podstawy orzeczenia o nierównych udziałach oraz sprowadzającego się do pytania, czy skutek wydania wyroku karnego w przedmiocie znęcania za ściśle określony okres czasu może stanowić podstawę do ustalenia nierównych udziałów majątkowych, mimo że z tego wyroku karnego nie wynika fakt mniejszego przyczyniania się przez wnioskodawcę do pomnażania majątku wspólnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 43 § 2 k.r.o., z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać ustalenia, że jego udziały w majątku wspólnym, a tym samym udziały drugiego małżonka, są inne niż wynikające z domniemania przewidzianego w § 1 tego przepisu. Z ustaleń Sądu Okręgowego – niezależnie od ustaleń dotyczących prawomocnego skazania wnioskodawcy za przestępstwo znęcania się nad uczestniczką – wynika, że wnioskodawca w mniejszym stopniu niż uczestniczka przyczyniał się do powstawania majątku wspólnego. Było to m.in. skutkiem nadużywania alkoholu, pozostawania bez pracy, trwonienia majątku. „Ważne powody” nie są więc samoistną podstawą orzeczenia, podobnie jak drugorzędne i uzupełniające, choć nieobojętne dla rozstrzygnięcia sprawy na tym etapie ma prawomocne skazanie wnioskodawcy za popełnienie przestępstwa przeciwko rodzinie. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 9 § 2 k.p.c.). aj
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI