Orzeczenie · 2006-12-21

III CSK 193/06

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2006-12-21
SAOSCywilneprawo własności przemysłowejŚrednianajwyższy
znak towarowynieuczciwa konkurencjapodobieństwo oznaczeńprawo własności przemysłowejochrona prawnakonsumentryzyko pomyłkiklasyfikacja towarów

Sprawa dotyczyła sporu o naruszenie prawa do znaku towarowego oraz ochrony przed nieuczciwą konkurencją. Powódka, spółka „P.” Z.D., producent filetów rybnych, zarzuciła pozwanemu naruszenie jej zarejestrowanych znaków towarowych poprzez używanie na własnych produktach oznaczenia zawierającego słowo „[...]”. Powódka żądała nakazania zaprzestania naruszeń, wycofania produktów z obrotu, zniszczenia opakowań, wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści majątkowych oraz publikacji przeprosin. Sąd Okręgowy w K. oddalił powództwo, uznając, że po zmianach wprowadzonych przez pozwanego, oznakowanie jego wyrobów (nazwa firmy „C.” i informacja o przyprawieniu sosem „[...]”) dostatecznie odróżnia się od oznaczeń powoda, co zapobiega ryzyku pomyłki u konsumentów. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki, podkreślając, że słowo „[...]” odnosi się do sosu, a nie nazwy towaru, oraz że przetwory rybne i sos należą do różnych klas towarowych. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną powódki, oddalił ją. Uzasadnił to brakiem podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania apelacyjnego, mimo wadliwego doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy, gdyż pozwany i tak posiadał wiedzę o terminie. Oddalił również zarzuty procesowe dotyczące pominięcia materiału dowodowego, wskazując na brak ponowienia żądania w apelacji. W kwestii materialnoprawnej Sąd Najwyższy uznał, że sądy niższych instancji prawidłowo oceniły brak podobieństwa znaków towarowych w rozumieniu art. 296 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej, biorąc pod uwagę całokształt oznaczeń (wizualny, fonetyczny, znaczeniowy) i ogólne wrażenie, jakie wywierają na przeciętnego konsumenta. Stwierdzono, że różnice w opakowaniach, kolorystyce, napisach (ekspozycja nazwy firmy pozwanego „C.” i informacji o sosie „[...]” w porównaniu do nazwy filetów powoda „[...]”) są wystarczające do odróżnienia pochodzenia towarów. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną i zasądził od powoda na rzecz pozwanego zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Ocena podobieństwa znaków towarowych w kontekście ryzyka wprowadzenia konsumenta w błąd, znaczenie całościowej analizy znaków (wizualnej, fonetycznej, znaczeniowej) oraz rola przeciętnego konsumenta w tej ocenie. Proceduralne aspekty wadliwego doręczenia i związania sądu granicami apelacji.

Ograniczenia stosowania

Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące oznaczeń produktów mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach. Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z prawem własności przemysłowej.

Zagadnienia prawne (3)

Czy oznaczenie towarów pozwanego jest podobne do znaku towarowego powoda w rozumieniu art. 296 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej, stwarzając ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, oznaczenia nie są podobne w stopniu stwarzającym ryzyko wprowadzenia w błąd.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy, podzielając stanowisko sądów niższych instancji, uznał, że wszechstronna ocena znaków towarowych (wizualna, fonetyczna, znaczeniowa) wykazała brak realnego niebezpieczeństwa pomylenia pochodzenia towarów. Różnice w opakowaniach, kolorystyce, napisach (ekspozycja nazwy firmy pozwanego i informacji o sosie w porównaniu do nazwy filetów powoda) oraz kwalifikacja towarów (ryby vs. sos) są wystarczające do odróżnienia produktów.

Czy naruszenie przepisów procesowych, w szczególności dotyczące doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy apelacyjnej, skutkuje nieważnością postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli strona mimo wadliwego doręczenia posiadała wiedzę o terminie z innego wiarygodnego źródła i mogła uczestniczyć w rozprawie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że mimo wysłania zawiadomienia na nieaktualny adres pełnomocnika, pozwany uzyskał wiedzę o terminie rozprawy apelacyjnej od poprzedniego pełnomocnika i mógł się na niej stawić. Brak stawiennictwa z powodu kolizji terminów nie stanowił podstawy do stwierdzenia nieważności postępowania z powodu pozbawienia możliwości obrony praw.

Czy sąd odwoławczy ma obowiązek badać żądanie pozwu, które nie zostało podniesione w apelacji, nawet jeśli zostało ono pierwotnie sformułowane przed sądem pierwszej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd odwoławczy jest związany granicami apelacji i nie ma obowiązku badać z urzędu żądań, które nie były przedmiotem zaskarżenia.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny nie miał obowiązku zajmować się rozszerzonym żądaniem powoda dotyczącym znaku towarowego do sosów, ponieważ powód nie powołał go ponownie w apelacji ani nie zarzucił jego pominięcia przez sąd pierwszej instancji. Sąd odwoławczy jest związany zakresem apelacji zgodnie z art. 378 § 1 k.p.c.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
A.C.

Strony

NazwaTypRola
„P.”. Z.D. sp. z o.o.spółkapowód
A.C.innepozwany

Przepisy (8)

Główne

upwp art. 296 § ust. 2 pkt 2

Prawo własności przemysłowej

Zabronione podobieństwo znaku towarowego występuje, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem towarowym zarejestrowanym. Ocena podobieństwa powinna być całościowa (fonetyczna, wizualna, znaczeniowa) i uwzględniać ogólne wrażenie na przeciętnym konsumencie.

Pomocnicze

k.p.c. art. 379 § pkt 2 i 5

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy dotyczące nieważności postępowania.

k.p.c. art. 321 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Związanie sądu granicami żądania pozwu.

k.p.c. art. 391

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji do postępowania przed sądem apelacyjnym.

k.p.c. art. 382

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd apelacyjny jest sądem merytorycznym.

k.p.c. art. 380

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd apelacyjny może przeprowadzić dowody, których przeprowadzenie nie było możliwe przed sądem pierwszej instancji.

k.p.c. art. 378 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach apelacji.

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Oznaczenia produktów pozwanego, po ich zmianie, są wystarczająco odmienne od znaków towarowych powoda, co zapobiega ryzyku pomyłki konsumentów. • Różnice wizualne, fonetyczne i znaczeniowe między oznaczeniami są kluczowe dla oceny podobieństwa. • Informacja o sosie używanym do przyprawiania ryb nie jest tym samym co nazwa towaru. • Przetwory rybne i sos należą do różnych klas towarowych, co stanowi dodatkowy argument za brakiem podobieństwa. • Wiedza strony o terminie rozprawy apelacyjnej z innego źródła niweluje zarzut nieważności postępowania z powodu wadliwego doręczenia.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dotyczące nieważności postępowania apelacyjnego z powodu wadliwego doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy. • Zarzuty dotyczące pominięcia przez Sąd Apelacyjny części materiału dowodowego odnoszącego się do żądania zakazania naruszenia prawa do znaku towarowego dla sosów. • Błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie art. 296 ust. 2 Prawa własności przemysłowej.

Godne uwagi sformułowania

ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem towarowym zarejestrowanym • konieczność całościowej oceny znaku, czyli oceny wszechstronnej, obejmującej wszystkie jego elementy • w stosowanych oznaczeniach słowno – graficznych najważniejsze znaczenie ma element słowny, do którego odbiorca przywiązuje szczególną uwagę • przeciętny konsument • nie ma realnego niebezpieczeństwa pomylenia pochodzenia towarów • formalne zakwalifikowanie produktów do odmiennej grupy międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług, może przy ich rozróżnianiu pełnić jedynie funkcję pomocniczą

Skład orzekający

Zbigniew Strus

przewodniczący

Mirosław Bączyk

członek

Antoni Górski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ocena podobieństwa znaków towarowych w kontekście ryzyka wprowadzenia konsumenta w błąd, znaczenie całościowej analizy znaków (wizualnej, fonetycznej, znaczeniowej) oraz rola przeciętnego konsumenta w tej ocenie. Proceduralne aspekty wadliwego doręczenia i związania sądu granicami apelacji."

Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące oznaczeń produktów mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach. Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z prawem własności przemysłowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego zagadnienia ochrony znaków towarowych i nieuczciwej konkurencji, z praktycznymi wskazówkami dotyczącymi oceny podobieństwa oznaczeń. Zawiera również ciekawe aspekty proceduralne.

Czy nazwa sosu może naruszać prawo do znaku towarowego na filety? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 160 000 PLN

Sektor

żywność

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst