III CSK 169/11

Wnioskodawca Witold Ś. domagał się uchylenia orzeczonego wobec niego ubezwłasnowolnienia całkowitego. Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił wniosek, uznając, że stan zdrowia wnioskodawcy nie uległ istotnej zmianie, a ubezwłasnowolnienie jest nadal potrzebne. Sąd Okręgowy zauważył, że pomoc kuratora mogłaby wystarczyć, gdyby ubezwłasnowolnienie zostało zmienione na częściowe, jednak wnioskodawca o to nie wnosił, a sąd nie mógł dokonać takiej zmiany z urzędu. Sąd Apelacyjny w Krakowie, rozpoznając apelację wnioskodawcy, również oddalił ją, uznając, że mimo istnienia podstaw do ubezwłasnowolnienia częściowego, nie było to możliwe ani dopuszczalne bez stosownego wniosku. Sąd Apelacyjny podkreślił, że postępowanie o zmianę ubezwłasnowolnienia może być wydane wyłącznie na wniosek, a zgłoszenie w apelacji żądania ewentualnej zmiany na częściowe stanowiło niedopuszczalną zmianę żądania w rozumieniu art. 383 k.p.c. Prokurator Apelacyjny wniósł skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 559 § 2 i art. 383 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, że ubezwłasnowolnienie całkowite i częściowe są odrębnymi instytucjami prawnymi, a żądanie zmiany ubezwłasnowolnienia całkowitego na częściowe może być uwzględnione tylko na wniosek. Sąd Najwyższy podkreślił również, że postępowanie nieprocesowe wszczyna się na wniosek, a wyjątki od tej zasady muszą być wyraźnie przewidziane w ustawie. Zmiana żądania w apelacji została uznana za niedopuszczalną. W konsekwencji Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający