V CSK 197/15

Sąd Najwyższy2015-10-27

SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy

zasiedzenieskarga kasacyjnaSąd Najwyższyocena dowodówustalenia faktycznepostępowanie cywilne

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców w sprawie o zasiedzenie, uznając, że zarzuty dotyczyły oceny dowodów, a nie naruszenia prawa materialnego.

Wnioskodawcy N. M. i I. M. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu, które oddaliło ich apelacje w sprawie o zasiedzenie. Sąd Najwyższy, analizując skargę, stwierdził, że podniesione zarzuty naruszenia prawa materialnego faktycznie zmierzały do podważenia ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanej przez sąd niższej instancji. Zgodnie z przepisami, takie zarzuty nie mogą stanowić podstawy skargi kasacyjnej.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawców N. M. i I. M. od postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 10 grudnia 2014 r., które oddaliło ich apelacje od postanowienia Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich w sprawie o zasiedzenie. Wnioskodawcy domagali się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną, powołał się na art. 398^3 § 3 k.p.c., który stanowi, że podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Analiza uzasadnienia skargi kasacyjnej wykazała, że mimo formalnego zarzutu naruszenia prawa materialnego (art. 172 § 2, art. 336 i 140 k.c.), skarżący w rzeczywistości kwestionowali ustalenia faktyczne i ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Okręgowy. Sąd Najwyższy uznał te zarzuty za niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym i na tej podstawie odrzucił skargę kasacyjną. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego zostało wydane na podstawie odpowiednich przepisów k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 398^3 § 3 k.p.c., wskazując, że celem postępowania kasacyjnego jest kontrola prawidłowości stosowania prawa materialnego i procesowego, a nie ponowna ocena stanu faktycznego ustalonego przez sądy niższych instancji. Analiza uzasadnienia skargi wykazała, że skarżący faktycznie podważali ustalenia sądu, a nie naruszenie konkretnych przepisów prawa materialnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucenie skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

J. G. (w zakresie kosztów)

Strony

Nazwa	Typ	Rola
N. M.	osoba_fizyczna	wnioskodawca
I. M.	osoba_fizyczna	wnioskodawca
J. G.	osoba_fizyczna	uczestnik
H. G.	osoba_fizyczna	uczestnik
K. P.	osoba_fizyczna	uczestnik
K. G.	osoba_fizyczna	uczestnik
M. J.	osoba_fizyczna	uczestnik
L. W.	osoba_fizyczna	uczestnik
R. G.	osoba_fizyczna	uczestnik
L. P.	osoba_fizyczna	uczestnik
Skarb Państwa - Starosta Strzelecki	organ_państwowy	uczestnik
Gmina Strzelce Opolskie	organ_państwowy	uczestnik

Przepisy (10)

Główne

k.p.c. art. 398^3 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^6 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 520 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 172 § § 2

Kodeks cywilny

k.c. art. 336

Kodeks cywilny

k.c. art. 140

Kodeks cywilny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczą oceny dowodów i ustaleń faktycznych, a nie naruszenia prawa materialnego.

Odrzucone argumenty

Naruszenie prawa materialnego (art. 172 § 2, art. 336 i 140 k.c.) w sposób, który faktycznie podważa ustalenia faktyczne sądu.

Godne uwagi sformułowania

podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów faktycznie zmierzają do podważenia ustaleń Sądu i dokonanej oceny dowodów nie sposób podzielić wadliwego ustalenia Sądu Okręgowego nietrafne jest ustalenie poczynione przez Sąd

Skład orzekający

Tadeusz Ereciński

Prezes SN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady niedopuszczalności kwestionowania ustaleń faktycznych i oceny dowodów w skardze kasacyjnej."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postępowania kasacyjnego i specyfiki zarzutów podnoszonych w skardze.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie ma charakter proceduralny i potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą dotyczącą granic kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym. Nie zawiera przełomowych ani nietypowych elementów.

Dane finansowe

koszty postępowania kasacyjnego: 1800 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów

Drafting pism i dokumentów

Odpowiedzi na pytania prawne

Pogłębiona analiza z doktryny

Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

zasiedzenie skarga kasacyjna Sąd Najwyższy ocena dowodów ustalenia faktyczne postępowanie cywilne

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony

Sygn. akt V CSK 197/15
POSTANOWIENIE
Dnia 27 października 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie ze skargi N. M. i I. M.
‎
o wznowienie postępowania w sprawie I Ns 90/05 Sądu Rejonowego
w Strzelcach Opolskich
‎
w sprawie z wniosku N. M.  i I. M.
‎
przy uczestnictwie J. G., H. G., K. P., K. G., M. J., L .W., R. G., L. P. , Skarbu Państwa - Starosty Strzeleckiego i Gminy Strzelce Opolskie
‎
o zasiedzenie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu
‎
z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt II Ca 901/14,
odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od wnioskodawców solidarnie na rzecz J. G.  kwotę 1800 ( tysiąc osiemset ) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Opolu oddalił apelacje wnioskodawców i uczestnika J. G.  od postanowienia Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich.
W skardze kasacyjnej wnioskodawcy wnosili o zmianę zaskarżonego postanowienia przez oddalenie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398
-3
§ 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Wprawdzie skarżący zarzucają naruszenie prawa materialnego, art. 172 § 2, art. 336 i 140 k.c. ale faktycznie zmierzają do podważenia ustaleń Sądu i  dokonanej oceny dowodów. Wynika to z uzasadnienia skargi kasacyjnej, w  której stwierdza się m.in., że „nie sposób podzielić wadliwego ustalenia Sądu Okręgowego…”, „nie można wywodzić wniosku, iż właściciel darował przedmiot swego władztwa z szeregu faktów ustalonych w niniejszej sprawie”, „nietrafne jest ustalenie poczynione przez Sąd”, „za całkowicie bezzasadne uznać należy przyjęcie przez Sąd (…) faktu (…)”.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398
-6
§ 3 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI