III CO 641/24

Sąd NajwyższyWarszawa2024-08-05
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
przekazanie sprawywłaściwość sąduSąd Najwyższyk.p.c.interes publiczny

Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, uznając brak podstaw do zastosowania art. 44¹ k.p.c.

Sąd Okręgowy w Krakowie wystąpił z wnioskiem o przekazanie sprawy o zapłatę innemu sądowi równorzędnemu, powołując się na art. 44¹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy, po analizie wniosku, odmówił przekazania. Uzasadnienie opiera się na ścisłej interpretacji przepisu, który stanowi wyjątek od zasady właściwości miejscowej i wymaga wykazania okoliczności sprzecznych z interesem publicznym lub wymiarem sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Okręgowego w Krakowie o przekazanie sprawy o zapłatę, toczącej się z powództwa M. K. przeciwko W. R., innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 44¹ § 1 k.p.c., odmówił przekazania sprawy. W uzasadnieniu wskazano, że art. 44¹ k.p.c. stanowi wyjątek od zasady właściwości miejscowej i powinien być interpretowany ściśle. Przekazanie sprawy jest możliwe jedynie w przypadku zaistnienia okoliczności faktycznych, które jednoznacznie wskazują, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy miejscowo i rzeczowo byłoby sprzeczne z interesem publicznym lub dobrem wymiaru sprawiedliwości, godząc w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego. Sąd Najwyższy stwierdził, że w postanowieniu sądu wnioskującego nie wykazano tego rodzaju okoliczności. Podkreślono również, że przesłanki stosowania art. 44¹ § 1 k.p.c. nie mogą być utożsamiane z podstawami wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, nie istnieją podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Uzasadnienie

Art. 44¹ k.p.c. jest wyjątkiem od zasady właściwości miejscowej i wymaga ścisłej interpretacji. Przekazanie sprawy jest możliwe tylko w razie zaistnienia okoliczności faktycznych jednoznacznie wskazujących, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy byłoby sprzeczne z interesem publicznym lub dobrem wymiaru sprawiedliwości. Wnioskujący sąd nie wykazał takich okoliczności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przekazania sprawy

Strony

NazwaTypRola
M. K.osoba_fizycznapowód
W. R.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (1)

Główne

k.p.c. art. 44¹ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i powinien być interpretowany ściśle. Do przekazania sprawy do innego sądu może dojść jedynie w razie zaistnienia okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy miejscowo i rzeczowo według przepisów k.p.c. byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości; godziłoby w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wykazania przez sąd wnioskujący okoliczności faktycznych uzasadniających przekazanie sprawy na podstawie art. 44¹ § 1 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

Art. 44¹ k.p.c. stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tej przyczyny powinien być interpretowany ściśle. Do przekazania sprawy do innego sądu może zatem dojść jedynie w razie zaistnienia okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy miejscowo i rzeczowo według przepisów k.p.c. byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości; godziłoby w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego. Podstaw stosowania tego przepisu nie należy utożsamiać z podstawami wyłączenia sędziego.

Skład orzekający

Agnieszka Piotrowska

SSN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 44¹ k.p.c. dotyczącego przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o przekazanie sprawy, gdzie sąd wnioskujący nie przedstawił wystarczających argumentów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to orzeczenie proceduralne dotyczące właściwości sądu, które nie zawiera przełomowych interpretacji ani nietypowych faktów, co czyni je mało interesującym dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
III CO 641/24
POSTANOWIENIE
5 sierpnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Piotrowska
na posiedzeniu niejawnym 5 sierpnia 2024 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa M. K.
‎
przeciwko W. R.
‎
o zapłatę,
‎
na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Krakowie
‎
postanowieniem z 23 maja 2024 r., II Ca 2398/21,
‎
o przekazanie do innego sądu równorzędnego,
odmawia przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
UZASADNIENIE
Art. 44
1
k.p.c. stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tej przyczyny powinien być interpretowany ściśle. Do przekazania sprawy do innego sądu może zatem dojść jedynie w razie zaistnienia okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy miejscowo i rzeczowo według przepisów k.p.c. byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości; godziłoby w społeczny odbiór sądu jako bezstronnego.
‎
W postanowieniu sądu wnioskującego nie zostały wykazane tego rodzaju okoliczności, stąd orzeczono, jak w sentencji.
O konieczności przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, o którym mowa w art. 44
1
§ 1 k.p.c., nie może świadczyć ewentualne zaistnienie przesłanek wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy w stosunku do grupy, nawet istotnej, sędziów sądu występującego. Podstaw stosowania tego przepisu nie należy utożsamiać z podstawami wyłączenia sędziego.
[SOP]
[ms]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI