III CO 482/23

Sąd NajwyższyWarszawa2023-07-28
SNCywilneprawo procesowe cywilneWysokanajwyższy
wyłączenie sędziegosąd najwyższysąd apelacyjnyochrona dóbr osobistychart. 48 k.p.c.art. 48¹ k.p.c.iudex inhabilisjurysdykcja

Sąd Najwyższy wyznaczył Sąd Apelacyjny w Katowicach jako właściwy do rozpoznania sprawy, w której sędziowie są stronami i podlegają wyłączeniu z mocy prawa.

Sąd Apelacyjny w Krakowie wystąpił do Sądu Najwyższego o wyznaczenie innego sądu do rozpoznania sprawy dotyczącej ochrony dóbr osobistych, ponieważ pozwanymi są sędziowie Sądu [...], którzy podlegają wyłączeniu z mocy prawa na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, podkreślając, że wyłączenie sędziego z mocy ustawy jest niezależne od jego wylosowania do sprawy.

Sprawa dotyczyła wniosku Sądu Apelacyjnego w Krakowie o wyznaczenie innego sądu równorzędnego do rozpoznania sprawy o ochronę dóbr osobistych. Powodem wystąpienia była okoliczność, że pozwanymi w sprawie są sędziowie R.D. i K.W. pełniący urząd sędziego Sądu [...]. Zgodnie z art. 48 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnego, sędziowie ci podlegają wyłączeniu od rozpoznania sprawy z mocy samej ustawy (iudex inhabilis). Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek na podstawie art. 48¹ k.p.c., uznał go za zasadny. Podkreślono, że wyłączenie sędziego z mocy prawa jest niezależne od tego, czy został on wylosowany do prowadzenia sprawy, a jego status jako iudex inhabilis wynika bezpośrednio z przepisów prawa. Sąd Najwyższy zaznaczył, że taka interpretacja jest zgodna z celem przepisu art. 48¹ k.p.c. i orzecznictwem.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wyłączenie sędziego z mocy prawa jest niezależne od stwierdzenia w trybie jurysdykcyjnym i od tego, który sędzia został wylosowany do rozpoznania sprawy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wyłączenie sędziego z mocy ustawy (iudex inhabilis) następuje z mocy samej ustawy i jest niezależne od procedury losowania składu orzekającego czy wydania postanowienia stwierdzającego istnienie przyczyny wyłączenia. Taka interpretacja jest zgodna z celem art. 48¹ k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wyznaczenie sądu

Strony

NazwaTypRola
M. F.osoba_fizycznapowód
R. D.osoba_fizycznapozwany
K. W.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 48 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sędziowie są wyłączeni od rozpoznania sprawy z mocy samej ustawy, gdy są stronami lub pozostają z jedną ze stron w stosunku prawnym takim, że może to wpłynąć na wynik sprawy.

k.p.c. art. 48¹

Kodeks postępowania cywilnego

W przypadku wyłączenia sędziego na podstawie art. 48 § 1 pkt 1-4 k.p.c., sąd występuje do sądu nad nim przełożonego o wyznaczenie innego sądu do rozpoznania sprawy, a sąd nad nim przełożony wyznacza inny równorzędny sąd.

Pomocnicze

k.p.c. art. 48 § § 1 pkt 1-4

Kodeks postępowania cywilnego

Przesłanki wyłączenia sędziego z mocy prawa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sędziowie będący stronami w sprawie podlegają wyłączeniu z mocy prawa na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. Wyłączenie sędziego z mocy prawa jest niezależne od procedury losowania składu orzekającego. Wyłączenie sędziego z mocy prawa jest niezależne od wydania postanowienia stwierdzającego istnienie przyczyny wyłączenia ex lege.

Godne uwagi sformułowania

wyłączeni na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. wyłączenie to i związany z nim status iudex inhabilis jest niezależny od tego, czy zostali oni wylosowani do jej rozpoznania rozpoznanie sprawy należy w tym przypadku rozumieć szeroko wyłączenie sędziego następującego ipso iure

Skład orzekający

Paweł Grzegorczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego z mocy prawa (art. 48 § 1 k.p.c.) i procedury przekazania sprawy innemu sądowi (art. 48¹ k.p.c.), zwłaszcza w sytuacjach, gdy sędziowie są stronami postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wyłączenia sędziego z mocy prawa, gdy jest on stroną postępowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy nietypowej sytuacji, w której sędziowie sami są stronami postępowania, co wymaga zastosowania specjalnych procedur procesowych i wyłączenia ich od orzekania. Jest to ciekawe z punktu widzenia praktyki prawniczej.

Gdy sędzia staje się stroną: Sąd Najwyższy rozstrzyga, kto rozpozna sprawę.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
III CO 482/23
POSTANOWIENIE
28 lipca 2023 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
na posiedzeniu niejawnym 28 lipca 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa M. F.
‎
przeciwko R. D. i K. W.
‎
o ochronę dóbr osobistych,
‎
na skutek wystąpienia przez Sąd Apelacyjny w Krakowie
‎
postanowieniem z 14 czerwca 2023 r., I ACo 256/23,
‎
o przekazanie innemu sądowi równorzędnemu
wyznacza Sąd Apelacyjny w Katowicach jako właściwy do rozpoznania wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
(K.G.)
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2023 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie, na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z dnia 29 maja 2023 r. akt sprawy w celu przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wystąpił na podstawie art. 48
1
k.p.c. o wyznaczenie innego sądu równorzędnego do rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu wskazał, że stronami
‎
są sędziowie Sądu […], wyłączeni na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 48
1
k.p.c. w przypadku wyłączenia sędziego na podstawie art. 48 § 1 pkt 1-4 k.p.c. sąd występuje do sądu nad nim przełożonego o wyznaczenie innego sądu do rozpoznania sprawy, a sąd nad nim przełożony wyznacza inny równorzędny sąd. Istota tego rozwiązania sprowadza się do tego, że jeżeli w odniesieniu do jednego lub większej liczby sędziów orzekających w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy występują przesłanki wyłączenia
ex lege
określone w art. 48 § 1 pkt 1-4 k.p.c., sąd ten nie może rozpoznać sprawy, przy czym rozpoznanie sprawy należy w tym przypadku rozumieć szeroko, a zatem nie tylko przez pryzmat oceny zasadności żądania, lecz także jego dopuszczalności. Rola sądu przełożonego sprowadza się zaś do zbadania, czy istotnie - co powinno wynikać z uzasadnienia postanowienia o wystąpieniu - sędzia lub sędziowie sądu właściwego do rozpoznania sprawy podlegają wyłączeniu z mocy prawa na podstawie art. 48 § 1 pkt 1-4 k.p.c., a w razie odpowiedzi twierdzącej - wyznaczenia innego sądu równorzędnego celem rozpoznania sprawy.
Z materiału sprawy i skróconych motywów postanowienia Sądu Apelacyjnego wynikało, że pozwanymi są R.D. i K.W. pełniący urząd sędziego Sądu […]. Stosownie do art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c., sędziowie ci są zatem wyłączeni od rozpoznania sprawy z mocy samej ustawy; wyłączenie to i związany z nim status
iudex inhabilis
jest niezależny od tego, czy zostali oni wylosowani do jej rozpoznania, a tym bardziej czy zostało wydane postanowienie stwierdzające istnienie przyczyny wyłączenia
ex lege.
Odmienna interpretacja, uzależniająca stosowanie art. 48
1
k.p.c. od tego, który z sędziów sądu właściwego został wylosowany do rozpoznania sprawy, względnie, czy odjęcie władzy jurysdykcyjnej sędziemu urzędującemu w tym sądzie w związku z wyłączeniem z mocy samej ustawy zostało potwierdzone w trybie jurysdykcyjnym, nie ma oparcia w brzmieniu rozważanego przepisu i nie uwzględnia dostatecznie charakteru wyłączenia sędziego następującego
ipso iure
; prowadziłaby ona ponadto do rezultatów sprzecznych z celem art. 48
1
k.p.c. (por. druk sejmowy VIII kadencji nr 3137, pkt 15; w orzecznictwie np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 grudnia 2020 r., V CO 169/20, z dnia 11 lutego 2021 r., II PUO 10/21, z dnia 31 marca 2021 r., I CO 35/21 i z dnia 25 sierpnia 2022 r., III CO 594/22).
Wniosek Sądu Apelacyjnego w Krakowie należało zatem uznać za zasadny, poza zakresem oceny Sądu Najwyższego pozostawało natomiast wystąpienie Sądu Okręgowego jako skierowane do Sądu Apelacyjnego w Krakowie.
Z tych względów, na podstawie art. 48
1
k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
[as]
(K.G.)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI