III CO 404/25

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał sprawę z powództwa J. S. przeciwko T. K. o rozwód, w której Sąd Okręgowy w Białymstoku wystąpił o oznaczenie sądu właściwego miejscowo. Sąd Najwyższy postanowieniem z 22 maja 2025 r. zwrócił akta sprawy Sądowi Okręgowemu w Białymstoku. Powodem takiej decyzji był brak uzasadnienia w postanowieniu Sądu Okręgowego z 13 marca 2025 r., które zawierało jedynie sentencję opartą na art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy przypomniał, że zgodnie z art. 45 § 1 i 2 k.p.c., Sąd Najwyższy oznacza sąd właściwy, jeżeli na podstawie przepisów kodeksu nie można ustalić właściwości miejscowej, a o oznaczenie takie występuje sąd, do którego wpłynął pozew. Podkreślono, że wystąpienie to wymaga przedstawienia motywów, w tym konkretnych okoliczności sprawy, sytuacji stron oraz przepisów o właściwości miejscowej, które uniemożliwiają jej ustalenie. Wskazano, że Sąd Okręgowy w Białymstoku ograniczył się do samej sentencji, nie wskazując w uzasadnieniu przyczyn przemawiających za oznaczeniem sądu właściwego, co uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku. Sąd Najwyższy powołał się na liczne orzeczenia potwierdzające tę zasadę. Dodatkowo, Sąd Najwyższy zauważył, że powód w pozwie podał informacje o wspólnym zamieszkiwaniu małżonków w różnych miejscach oraz o toczącym się postępowaniu o separację, co tym bardziej wymagało umotywowania wniosku o oznaczenie sądu właściwego. Brak formalny postanowienia Sądu Okręgowego uniemożliwił rozpoznanie wniosku, co skutkowało zwrotem akt sprawy w celu uzupełnienia braków.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający