III CO 3/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy egzekucyjnej do innego sądu, uznając, że niezadowolenie strony z przebiegu postępowania nie stanowi podstawy do zastosowania art. 44¹ k.p.c.
Sąd Rejonowy w O. przedstawił Sądowi Najwyższemu wniosek dłużniczki o przekazanie sprawy egzekucyjnej do innego sądu, powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości i zarzuty dłużniczki dotyczące bezprawności postanowień sędziego. Sąd Najwyższy odmówił przekazania, stwierdzając, że niezadowolenie strony z przebiegu postępowania nie jest wystarczającą przesłanką do zastosowania art. 44¹ k.p.c., który wymaga istnienia okoliczności faktycznych świadczących o tym, że rozpoznanie sprawy przez sąd właściwy byłoby sprzeczne z interesem publicznym.
Sąd Najwyższy rozpatrzył wniosek o przekazanie sprawy egzekucyjnej do innego sądu równorzędnego, zainicjowany przez Sąd Rejonowy w O. na wniosek dłużniczki Z. T. Dłużniczka zarzuciła sądowi pierwszej instancji traktowanie jej jako intruza, narażanie na stres i koszty, a także bezprawność wydawanych postanowień. Sąd Rejonowy uznał, że przekazanie sprawy leży w interesie wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 44¹ k.p.c. i konieczność ścisłej interpretacji tego przepisu jako wyjątku od zasady właściwości sądu, odmówił przekazania. Podkreślono, że przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości wymaga istnienia okoliczności faktycznych, które realnie wpływają na swobodę orzekania lub stwarzają przekonanie o braku obiektywizmu. Samo niezadowolenie strony z przebiegu postępowania nie jest wystarczającą podstawą do zastosowania tego przepisu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, niezadowolenie strony z dotychczasowego przebiegu postępowania nie jest podstawą do zastosowania art. 44¹ k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 44¹ k.p.c. jest przepisem szczególnym i powinien być interpretowany ściśle. Przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości wymaga istnienia okoliczności faktycznych, które realnie wpływają na swobodę orzekania lub stwarzają przekonanie o braku obiektywizmu, a nie tylko subiektywnego niezadowolenia strony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. sp. z o.o. z siedzibą w S. | spółka | wnioskodawca |
| Z. T. | osoba_fizyczna | dłużniczka |
Przepisy (2)
Główne
k.p.c. art. 44¹
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten wprowadza wyjątek od zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy i powinien być interpretowany ściśle. Przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości wymaga istnienia okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że jej rozpoznanie przez sąd właściwy byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Niezadowolenie uczestnika postępowania z dotychczasowego przebiegu tego postępowania nie jest podstawą do zastosowania tego przepisu.
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przywołana jako podstawa zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezadowolenie strony z przebiegu postępowania nie jest wystarczającą przesłanką do zastosowania art. 44¹ k.p.c. Przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości wymaga istnienia obiektywnych okoliczności faktycznych, a nie subiektywnych odczuć strony.
Odrzucone argumenty
Przekazanie sprawy do innego sądu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości z powodu niezadowolenia dłużniczki z przebiegu postępowania i zarzutów o bezprawność postanowień.
Godne uwagi sformułowania
powinien być interpretowany ściśle sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości niezadowolenie uczestnika postępowania z dotychczasowego przebiegu tego postępowania nie jest bowiem podstawą do zastosowania art.44¹ k.p.c.
Skład orzekający
Agnieszka Piotrowska
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację art. 44¹ k.p.c. w kontekście przekazywania spraw egzekucyjnych i przesłanki dobra wymiaru sprawiedliwości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o przekazanie sprawy egzekucyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury przekazywania spraw, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć, które zainteresowałyby szerszą publiczność.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt III CO 3/21 POSTANOWIENIE Dnia 8 lutego 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie egzekucyjnej z wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w S. przeciwko dłużniczce Z. T. o egzekucję świadczeń pieniężnych prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w O. Z. J. pod sygn. akt Km (...), na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2021 r., na skutek przedstawienia akt o sygn. I Co (...) przez Sąd Rejonowy w O. celem przekazania sprawy do sądu równorzędnego odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu (art. 44 1 k.p.c.). UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2020 r. Sąd Rejonowy w O. przedstawił Sądowi Najwyższemu wniosek dłużniczki Z. T. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości (art.44 1 k.p.c.). Powołał się na twierdzenia dłużniczki zawarte w tym wniosku, z których wynika, że Sąd Rejonowy traktuje ją jak intruza, naraża ją na stres i ponoszenie kosztów związanych z bezprzedmiotowymi postanowieniami tego Sądu. Dłużniczka zarzuciła ponadto, że wszystkie postanowienia, które wydala sędzia E. N. są bezprawne. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Art. 44 1 k.p.c., dodany przez ustawę z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1469 ze zm.), wprowadza wyjątek od konstytucyjnej (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) i kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy i z tej przyczyny powinien być interpretowany ściśle (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 marca 2020 r., IV CO 44/20, nie publ. i z dnia 16 marca 2020 r. IV CO 18/20, nie publ.). Do przekazania sprawy do innego sądu może zatem dojść jedynie w razie powstania okoliczności faktycznych odnoszących się do przedmiotowych lub podmiotowych cech konkretnej sprawy, świadczących jednoznacznie o tym, że jej rozpoznanie przez sąd właściwy miejscowo i rzeczowo według przepisów kodeksu postępowania cywilnego byłoby niezgodne z interesem publicznym i sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości ma ocenny charakter, ale z brzmienia art. 44 1 § 1 k.p.c. wynika, że w rozumieniu tego przepisu składa się na nie „w szczególności” wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazano, że chodzi przede wszystkim o sytuacje, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie (choćby mylne) o braku warunków do rozpoznania w danym sądzie sprawy w sposób obiektywny (zob. orzecznictwo przytoczone w postanowieniu Sądu Najwyższego z 20 maja 2020 r., I CO 21/20). We wniosku o przekazanie niniejszej sprawy sądowi równorzędnemu motywowanym jednie powołaniem się na wniosek dłużniczki nie została przedstawiona jakkolwiek przesłanka o tego rodzaju cechach. Niezadowolenie uczestnika postępowania z dotychczasowego przebiegu tego postępowania nie jest bowiem podstawą do zastosowania art.44 1 k.p.c. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. jw
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę