III CO 18/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpatrywał wniosek Sądu Rejonowego w K. o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z wniosku V. Spółki Akcyjnej przeciwko I. Limited w M. o zawezwanie do próby ugodowej. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek podlega oddaleniu. Jurysdykcja krajowa sądów polskich w tej sprawie opiera się na art. 1103 pkt 3 k.p.c., który stanowi, że jurysdykcja ta istnieje, gdy wykonanie umowy zawartej między stronami ma nastąpić w Polsce. Sąd Najwyższy podkreślił, że potrzeba oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy powstaje tylko wtedy, gdy nie można ustalić właściwości sądu na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego. W niniejszej sprawie wystarczającą normą jest art. 34 zd. pierwsze k.p.c., który pozwala na wytoczenie powództwa o wykonanie umowy przed sądem miejsca jej wykonania. Sąd Najwyższy przywołał swoje wcześniejsze postanowienie (II CO 16/91), wyjaśniając, że pojęcie „miejsca wykonania umowy” przy roszczeniach pieniężnych należy rozumieć jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela. Skoro wnioskodawca twierdził, że ma roszczenie o zwrot świadczenia pieniężnego, to istniała możliwość oznaczenia sądu właściwego bez potrzeby wydania postanowienia przez Sąd Najwyższy. W związku z tym, wniosek został oddalony na podstawie art. 45 a contrario k.p.c.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalenie przesłanek do oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy w sprawach z elementem zagranicznym, w szczególności dotyczących miejsca wykonania umowy.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości ustalenia właściwości sądu na podstawie przepisów k.p.c., co w tym przypadku nie miało miejsca.
Zagadnienia prawne (1)
Czy Sąd Najwyższy powinien oznaczyć sąd właściwy miejscowo do rozpoznania sprawy o zawezwanie do próby ugodowej, gdy jurysdykcja krajowa sądów polskich wynika z miejsca wykonania umowy w Polsce?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy nie powinien oznaczać sądu właściwego, jeśli na podstawie okoliczności sprawy można ustalić właściwość sądu na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
Uzasadnienie
Jurysdykcja krajowa sądów polskich opiera się na art. 1103 pkt 3 k.p.c. (miejsce wykonania umowy w Polsce). Zgodnie z art. 34 k.p.c., powództwo o wykonanie umowy można wytoczyć przed sądem miejsca jej wykonania. Wystarczające jest istnienie normy statuującej właściwość sądu polskiego, nawet jeśli nie jest ona bezwzględna. W przypadku roszczeń pieniężnych, miejscem wykonania umowy jest zasadniczo miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela. Dlatego potrzeba oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy nie istnieje.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| V. S.A. | spółka | wnioskodawca |
| I. limited w M. | spółka | strona przeciwna |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 45
Kodeks postępowania cywilnego
Potrzeba oznaczenia sądu właściwego powstaje jedynie wówczas, gdy nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości sądu w myśl przepisów kodeksu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 1103 § pkt 3
Kodeks postępowania cywilnego
Jurysdykcja krajowa sądów polskich opiera się na okoliczności, że wykonanie umowy zawartej pomiędzy stronami ma nastąpić w Polsce.
k.p.c. art. 34
Kodeks postępowania cywilnego
Powództwo o wykonanie umowy wytoczyć można przed sąd miejsca jej wykonania.
k.c. art. 454 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
Pojęcie „miejsca wykonania umowy”, przy dochodzeniu roszczeń o spełnienie świadczenia pieniężnego, należy zasadniczo rozumieć jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Jurysdykcja krajowa sądów polskich opiera się na miejscu wykonania umowy w Polsce. • Istnieje norma prawna (art. 34 k.p.c.) pozwalająca na ustalenie właściwości sądu. • Potrzeba oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy nie zachodzi, gdy właściwość można ustalić na podstawie przepisów kodeksu.
Godne uwagi sformułowania
Potrzeba oznaczenia sądu właściwego nie istnieje, albowiem zgodnie z art. 45 k.c. powstaje ona jedynie wówczas, gdy nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości sądu „w myśl przepisów kodeksu”. • Wystarczające jest zatem obowiązywanie jakiejkolwiek normy mogącej (nawet nie w sposób bezwzględny) statuować właściwość miejscową sądu polskiego.
Skład orzekający
Teresa Bielska-Sobkowicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie przesłanek do oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy w sprawach z elementem zagranicznym, w szczególności dotyczących miejsca wykonania umowy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości ustalenia właściwości sądu na podstawie przepisów k.p.c., co w tym przypadku nie miało miejsca.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z jurysdykcją i właściwością sądu w sprawach z elementem zagranicznym, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy Sąd Najwyższy nie musi wskazywać sądu? Kluczowe znaczenie miejsca wykonania umowy.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.