III CO 17/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła wniosku E. sp. z o.o. w K. o zawezwanie do próby ugodowej przeciwko G. w Genewie. Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie właściwego miejscowo sądu na podstawie art. 45 k.p.c., ponieważ nie był w stanie samodzielnie ustalić tej właściwości. Sąd Najwyższy rozważył kwestię jurysdykcji krajowej i właściwości miejscowej. Stwierdził, że jurysdykcję krajową sądów polskich uzasadnia art. 1103 pkt 3 k.p.c., wskazując na wykonanie umowy w Polsce. Następnie Sąd Najwyższy odniósł się do art. 45 k.p.c., który wymaga oznaczenia sądu tylko wtedy, gdy nie można ustalić właściwości na podstawie przepisów kodeksu. Sąd wskazał, że art. 34 k.p.c. (powództwo o wykonanie umowy przed sądem miejsca jej wykonania) jest wystarczającą podstawą do ustalenia właściwości miejscowej. Powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo (II CO 16/91), Sąd Najwyższy wyjaśnił, że pojęcie „miejsca wykonania umowy” przy świadczeniach pieniężnych należy zasadniczo rozumieć jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela. W konsekwencji Sąd Najwyższy uznał, że w sprawie istnieje możliwość oznaczenia sądu właściwego bez potrzeby wydawania przez niego postanowienia i na podstawie art. 45 a contrario k.p.c. oddalił wniosek.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie właściwości sądu w sprawach międzynarodowych, gdy wykonanie umowy następuje w Polsce.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości ustalenia właściwości przez sąd niższej instancji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy Sąd Najwyższy powinien oznaczyć właściwy miejscowo sąd w sytuacji, gdy jurysdykcję krajową uzasadnia wykonanie umowy w Polsce, a właściwość miejscową można ustalić na podstawie przepisów k.p.c.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy nie powinien oznaczać właściwego sądu, jeśli jego właściwość można ustalić na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
Uzasadnienie
Jurysdykcję krajową uzasadnia wykonanie umowy w Polsce. Właściwość miejscową można ustalić na podstawie art. 34 k.p.c. (miejsce wykonania umowy), co wyklucza potrzebę wydania postanowienia w trybie art. 45 k.p.c.
Jak należy interpretować pojęcie „miejsca wykonania umowy” przy dochodzeniu roszczeń o spełnienie świadczenia pieniężnego w kontekście ustalania właściwości miejscowej sądu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Pojęcie „miejsca wykonania umowy” przy świadczeniach pieniężnych należy zasadniczo rozumieć jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 454 § 1 i 2 k.p.c. oraz orzecznictwem Sądu Najwyższego, miejsce wykonania umowy przy świadczeniach pieniężnych jest zasadniczo miejscem siedziby wierzyciela.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. sp. z o.o. | spółka | wnioskodawca |
| G. (Szwajcaria) | inne | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 45
Kodeks postępowania cywilnego
Wymaga oznaczenia sądu jedynie, gdy nie można ustalić właściwości na podstawie przepisów kodeksu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 1103 § pkt 3
Kodeks postępowania cywilnego
Jurysdykcję krajową sądów polskich uzasadnia okoliczność, że wykonanie umowy zawartej pomiędzy stronami ma nastąpić w Polsce.
k.p.c. art. 34 § zd. pierwsze
Kodeks postępowania cywilnego
Powództwo o wykonanie umowy wytoczyć można przed sąd miejsca jej wykonania.
k.p.c. art. 454 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa miejsce wykonania zobowiązania, w tym świadczenia pieniężnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość ustalenia właściwości miejscowej na podstawie przepisów k.p.c. (art. 34 k.p.c.). • Jurysdykcję krajową uzasadnia wykonanie umowy w Polsce (art. 1103 pkt 3 k.p.c.).
Godne uwagi sformułowania
Potrzeba oznaczenia sądu właściwego zgodnie z art. 45 k.p.c. istnieje jedynie wówczas, gdy nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości sądu „w myśl przepisów kodeksu”. • Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 listopada 1991 r., II CO 16/91 (OSNC 1993 nr 3, poz. 40), przy uwzględnieniu przepisu art. 454 § 1 i 2 k.p.c. pojęcie „miejsca wykonania umowy”, przy dochodzeniu roszczeń o spełnienie świadczenia pieniężnego, należy zasadniczo rozumieć jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela.
Skład orzekający
Teresa Bielska-Sobkowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości sądu w sprawach międzynarodowych, gdy wykonanie umowy następuje w Polsce."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości ustalenia właściwości przez sąd niższej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu w sprawach międzynarodowych, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy Sąd Najwyższy nie musi wskazywać sądu? Kluczowa interpretacja art. 45 k.p.c.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.