III CNP 42/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia sądu upadłościowego, uznając ją za niedopuszczalną.
Skarżąca spółka "P." sp. z o.o. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie o ogłoszenie upadłości. Skarżący zarzucał sprzeczność postanowienia z przepisami Prawa upadłościowego i naprawczego oraz Kodeksu postępowania cywilnego. Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną, wskazując na zakaz kwestionowania ustaleń faktycznych sądu niższej instancji.
Sąd Najwyższy rozpoznawał skargę spółki "P." sp. z o.o. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 lutego 2008 r., wydanego w postępowaniu o ogłoszenie upadłości. Skarżąca podnosiła, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy Prawa upadłościowego i naprawczego (art. 13 ust. 1 i 2, art. 31) oraz Kodeksu postępowania cywilnego (art. 233 w zw. z art. 378 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy uznał jednak, że podniesione zarzuty sprowadzają się do kwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd Okręgowy. Zgodnie z art. 424^4 zdanie drugie k.p.c., takie kwestionowanie jest niedopuszczalne w ramach skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem. W konsekwencji, Sąd Najwyższy na podstawie art. 424^8 § 1 k.p.c. odrzucił skargę jako niedopuszczalną. W postanowieniu zasądzono również wynagrodzenie dla radcy prawnego ustanowionego z urzędu, który sporządził skargę na życzenie mocodawcy, mimo wcześniejszej odmowy innej radczyni prawnej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie może być podstawą do kwestionowania ustaleń faktycznych sądu niższej instancji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 424^4 zdanie drugie k.p.c., który wyraźnie zakazuje podnoszenia w skardze zarzutów dotyczących ustaleń faktycznych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (wobec niedopuszczalności skargi)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.K. | osoba_fizyczna | wierzyciel |
| "P." sp. z o.o. | spółka | upadły |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 424^4
Kodeks postępowania cywilnego
Zakazuje kwestionowania ustaleń faktycznych w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem.
k.p.c. art. 424^8 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 233
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 378 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Prawo upadłościowe i naprawcze art. 13 § ust. 1 i 2
Prawo upadłościowe i naprawcze art. 31
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 15
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 10 § pkt 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 2 § ust. 3
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie może służyć kwestionowaniu ustaleń faktycznych sądu niższej instancji. Zarzuty skarżącego dotyczą ustaleń faktycznych, co czyni skargę niedopuszczalną na podstawie art. 424^4 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Treść skargi prowadzi do wniosku, że podstawą jej konstrukcji jest zanegowanie poczynionych przez Sąd ustaleń, co jest niedopuszczalne z mocy wyraźnego zakazu ustanowionego w art. 424^4 zdanie drugie k.p.c.
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność kwestionowania ustaleń faktycznych w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i nie stanowi ogólnej zasady dotyczącej apelacji czy kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy nie można kwestionować faktów w Sądzie Najwyższym? Kluczowa zasada skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CNP 42/09 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski w sprawie z wniosku wierzyciela M.K. o ogłoszenie upadłości "P" sp. z o.o. , na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2009 r., na skutek skargi upadłej "P." sp. z o.o. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 lutego 2008 r., sygn. akt [...], I. odrzuca skargę. II. nakazuje wypłacić radcy prawnemu W.M. z kasy Sądu Okręgowego w K. kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł. powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej upadłemu z urzędu. 2 Uzasadnienie Skarżący wskazał, że jego zdaniem, prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 lutego 2008 r. jest sprzeczne z art. 13 ust. 1 i 2, art. 31 Prawa upadłościowego i naprawczego oraz art. 233 w zw. z art. 378 § 1 k.p.c. Treść skargi prowadzi do wniosku, że podstawą jej konstrukcji jest zanegowanie poczynionych przez Sąd ustaleń, co jest niedopuszczalne z mocy wyraźnego zakazu ustanowionego w art. 4244 zdanie drugie k.p.c. Dlatego skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna (art. 4248 § 1 k.p.c.). Postanowienie o przyznaniu kosztów uzasadniają § 15 w zw. z § 10 pkt 5 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.). Sąd Najwyższy uznał, że autorowi skargi należy się wynagrodzenie, mimo jej odrzucenia, gdyż sporządził skargę na wyraźne życzenie mocodawcy i to w sytuacji, kiedy poprzednio wyznaczona radca odmówiła sporządzenia takiej skargi, nie znajdując podstaw do jej wniesienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI