III CNP 3/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, ponieważ zarzuty dotyczyły naruszenia przepisów procesowych, a nie prawa materialnego.
Powódka złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania cywilnego. Sąd Najwyższy, opierając się na swojej utrwalonej praktyce, wyjaśnił, że niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczy naruszenia prawa materialnego, a nie procesowego. Ponieważ skarżąca nie wskazała przepisu prawa materialnego, z którym wyrok byłby niezgodny, skarga została odrzucona jako dotknięta brakiem konstrukcyjnym.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 30 października 2014 r., który częściowo uwzględnił apelację powódki, uchylając w części wyrok Sądu Okręgowego i oddalając apelację w pozostałym zakresie. Powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów prawa procesowego, takich jak art. 378 § 1, 386 § 2, 381, 382 i 385 k.p.c. Sąd Najwyższy przypomniał swoją ugruntowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 424¹ § 1 k.p.c. oznacza jego niezgodność z prawem podmiotowym, czyli z przepisem prawa materialnego. Sąd podkreślił, że naruszenie przepisów prawa procesowego, nawet jeśli prowadzi do nieważności postępowania, nie jest równoznaczne z niezgodnością orzeczenia co do istoty sprawy z prawem materialnym. W sytuacji, gdy skarżąca ograniczyła swoje zarzuty wyłącznie do naruszeń prawa procesowego i nie wskazała przepisu prawa materialnego, z którym zaskarżone orzeczenie byłoby niezgodne, skarga została odrzucona jako dotknięta brakiem konstrukcyjnym, zgodnie z art. 424⁸ § 1 w związku z art. 424⁵ § 1 pkt 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczy naruszenia prawa materialnego, a nie przepisów prawa procesowego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 424¹ § 1 k.p.c. oznacza jego niezgodność z prawem podmiotowym (materialnym). Naruszenie przepisów procesowych, nawet powodujące nieważność postępowania, nie jest równoznaczne z niezgodnością orzeczenia co do istoty sprawy z prawem materialnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D.S. | osoba_fizyczna | powódka |
| R.S. | osoba_fizyczna | pozwany |
| Skarb Państwa, Prezes Sądu Okręgowego w K. | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 424¹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia oznacza jego niezgodność z prawem podmiotowym (materialnym).
k.p.c. art. 424⁸ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 424⁵ § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 378 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 386 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 381
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 382
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczy naruszenia prawa materialnego, a nie procesowego. Brak wskazania przez skarżącą przepisu prawa materialnego, z którym orzeczenie jest niezgodne.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego jako podstawy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Godne uwagi sformułowania
niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 424¹ § 1 k.p.c. oznacza jego niezgodność z prawem podmiotowym, czyli z przepisem prawa materialnego wydanie orzeczenia z naruszeniem prawa procesowego, powodującym nawet nieważność postępowania, nie oznacza eo ipso, że zaskarżony wyrok orzekający co do istoty sprawy jest niezgodny z prawem
Skład orzekający
Jacek Gudowski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowana wykładnia pojęcia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w kontekście naruszeń prawa procesowego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie skarg o stwierdzenie niezgodności z prawem i nie rozstrzyga merytorycznie sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie precyzuje ważną kwestię dotyczącą granic skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego.
“Czy naruszenie procedury zawsze oznacza niezgodność wyroku z prawem? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CNP 3/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa D.S. przeciwko R.S. i Skarbowi Państwa, Prezesowi Sądu Okręgowego w K. o zapłatę i ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2018 r., na skutek skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt I ACa ../14, odrzuca skargę. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 30 października 2014 r. Sąd Apelacyjny w K. w sprawie o ochronę dóbr osobistych i zapłatę – w częściowym uwzględnieniu apelacji powódki – uchylił w części wyrok Sądu Okręgowego, Sądu Gospodarczego w K. z dnia 29 stycznia 2014 r. i oddalił apelację w pozostałym zakresie. Od wyroku Sądu drugiej instancji powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując, że zaskarżony wyrok jest niezgodny z art. 378 § 1, 386 § 2, 381, 382 i 385 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy wielokrotnie orzekał, że niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 424 1 § 1 k.p.c. oznacza jego niezgodność z prawem podmiotowym, czyli z przepisem prawa materialnego, z którym koliduje zawarte w orzeczeniu rozstrzygnięcie co do istoty sprawy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2015 r., III CNP 19/15, nie publ. i z dnia 17 lutego 2016 r., III CNP 32/15, nie publ. oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2017 r., I CNP 7/17, nie publ.). Takim rozstrzygnięciem co do istoty sprawy jest także orzeczenie o oddaleniu apelacji, oznacza ono bowiem, że sąd drugiej instancji w zakresie objętym apelacją orzekł in merito identycznie jak sąd pierwszej instancji. Niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia nie może zatem polegać na tym, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego, mimo to bowiem może być ono prawidłowe i zgodne z prawem regulującym dany typ stosunku prawnego. W doktrynie trafnie podniesiono, że wydanie orzeczenia z naruszeniem prawa procesowego, powodującym nawet nieważność postępowania, nie oznacza eo ipso , że zaskarżony wyrok orzekający co do istoty sprawy jest niezgodny z prawem. W tej sytuacji, skoro skarżąca nie wskazała przepisu prawa materialnego, z którym wskazane orzeczenie jest niezgodne, ograniczając się wyłącznie to przytoczenia przepisów prawa procesowego i zarzutów w tym zakresie, skarga – jako dotknięta brakiem konstrukcyjnym – podlega odrzuceniu (art. 424 8 § 1 w związku z art. 424 5 § 1 pkt 3 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. aj
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI