III CNP 18/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując, że szkoda musi wynikać z orzeczenia zaskarżonego skargą, a nie z orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania.
Wojciech P. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w Krakowie, które oddaliło jego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy odrzucił tę skargę, argumentując, że aby skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem była dopuszczalna, szkoda musi być bezpośrednim następstwem wydania orzeczenia zaskarżonego skargą, a nie orzeczenia, które było przedmiotem wcześniejszego postępowania (w tym przypadku skargi o wznowienie). Skarżący nie wykazał takiej szkody.
Sprawa dotyczyła skargi Wojciecha P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2005 r. Orzeczenie to oddaliło zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w Wadowicach z dnia 20 października 2004 r., które odrzuciło jego skargę o wznowienie postępowania. Postępowanie pierwotne, którego dotyczyła skarga o wznowienie, zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Wadowicach z dnia 12 stycznia 1976 r., zezwalającym na złożenie do depozytu sądowego kwoty odszkodowania należnego Antoninie P. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem, uznał, że choć postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na odrzucenie skargi o wznowienie postępowania może być przedmiotem takiej skargi, to kluczowe jest, aby szkoda, której naprawienia domaga się skarżący, została wyrządzona przez wydanie właśnie tego orzeczenia zaskarżonego skargą. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, aby szkoda wynikła z postanowienia Sądu Okręgowego, a jedynie wskazał na skutki pierwotnego postanowienia z 1976 r. Sąd podkreślił, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie służy do wzruszenia orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, a jedynie do naprawienia szkody wyrządzonej przez orzeczenie, które stało się prawomocne od 1 września 2004 r. i później. Ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił szkody wynikającej z orzeczenia Sądu Okręgowego, jego skarga została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, ale tylko wtedy, gdy szkoda została wyrządzona przez wydanie tego postanowienia, a nie przez wydanie orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem służy do naprawienia szkody wyrządzonej przez orzeczenie, które stało się prawomocne od 1 września 2004 r. i później. Kluczowe jest, aby szkoda była bezpośrednim następstwem wydania orzeczenia zaskarżonego skargą, a nie orzeczenia, które było przedmiotem wcześniejszego postępowania (np. skargi o wznowienie).
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Wojciech P. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Gmina W. | instytucja | uczestnik |
| Skarb Państwa-Wojewoda M. | organ_państwowy | uczestnik |
| Starosta W. | organ_państwowy | uczestnik |
| Antonina P. | osoba_fizyczna | beneficjent odszkodowania (nieżyjąca) |
| Rejonowy Zarząd Gospodarki Terenami przy Naczelniku Miasta W. | instytucja | wnioskodawca pierwotny |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 4241
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 4241 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 4245 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 4248 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Szkoda musi być bezpośrednim następstwem wydania orzeczenia zaskarżonego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie służy do wzruszenia orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania. Skarżący nie wykazał szkody wynikającej z orzeczenia Sądu Okręgowego.
Odrzucone argumenty
Szkoda powstała na skutek zezwolenia na wpłatę odszkodowania do depozytu sądowego. Wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem jest uzasadnione występowaniem zagadnienia prawnego wymagającego rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy.
Godne uwagi sformułowania
Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania należy uznać za orzeczenie kończące postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 4241 k.p.c. rzecz jednak w tym, że przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wyłącznie orzeczenie, przez którego wydanie stronie została wyrządzona szkoda Skarżący jest w błędzie, pozostając w przekonaniu, że wniesiona przez niego skarga jest środkiem prowadzącym do „wzruszenia" zaskarżonego postanowienia.
Skład orzekający
Jacek Gudowski
sędzia SN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, w szczególności wymogu wykazania szkody wynikającej bezpośrednio z orzeczenia zaskarżonego skargą."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest wnoszona po odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne niuanse proceduralne dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, co jest kluczowe dla praktyków prawa, choć samo rozstrzygnięcie jest negatywne dla skarżącego.
“Kiedy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie działa? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowy warunek.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPostanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 18/05 Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę o wznowienie postępowania może być przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia tylko wtedy, gdy szkoda została wyrządzona przez wydanie tego orzeczenia, a nie przez wydanie orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania. Sędzia SN Jacek Gudowski Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi Wojciecha P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem w sprawie z wniosku Gminy W. przy uczestnictwie Skarbu Państwa-Wojewody M. i Starosty W. o zezwolenie na złożenie świadczenia do depozytu sądowego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2006 r., na skutek skargi Wojciecha P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2005 r. odrzucił skargę. Uzasadnienie Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 stycznia 1976 r., wydanym w sprawie I Ns (...)/76, Sąd Rejonowy w Wadowicach zezwolił Rejonowemu Zarządowi Gospodarki Terenami przy Naczelniku Miasta W. na złożenie do depozytu sądowego kwoty 104 906,50 zł tytułem odszkodowania należnego nieżyjącej Antoninie P. Wojciech P. wniósł skargę o wznowienie postępowania w tej sprawie, ale Sąd Rejonowy w Wadowicach – postanowieniem z dnia 20 października 2004 r. – odrzucił ją. Zażalenie skarżącego na to orzeczenie Sąd Okręgowy w Krakowie – postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2005 r. – oddalił. Na postanowienie Sądu Okręgowego skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania należy uznać za orzeczenie kończące postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 4241 k.p.c. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 1966 r., II UZ 7/96, OSNAPUS 1997, nr 12, poz. 226), rzecz jednak w tym, że przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wyłącznie orzeczenie, przez którego wydanie stronie została wyrządzona szkoda (art. 4241 § 1 i art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). W tym wypadku może chodzić wyłącznie o postanowienie Sądu Rejonowego w Wadowicach z dnia 12 stycznia 1976 r., co zresztą potwierdził sam skarżący, który – uprawdopodobniając wyrządzoną szkodę – wskazał, że powstała ona na skutek zezwolenia „na wpłatę na jego rzecz odszkodowania do depozytu sądowego w sprawie I Ns (...)/76 na podstawie decyzji administracyjnej, której nieważność została aktualnie stwierdzona ostateczną decyzją". Tego orzeczenia skarżący jednak nie zaskarżył, a gdyby zresztą to zrobił, skarga i tak zostałaby odrzucona, gdyż zgodnie ze stanowiskiem zajętym przez Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r., mającej moc zasady prawnej, III BZP 1/05 (OSNC 2006, nr 5, poz. 78), skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne z dniem 1 września 2004 r. i później. Poza tym skarżący jest w błędzie, pozostając w przekonaniu, że wniesiona przez niego skarga jest środkiem prowadzącym do „wzruszenia" zaskarżonego postanowienia. Myli się także twierdząc, że skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzasadnia występowanie w sprawie zagadnienia prawnego wymagającego rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. W tej sytuacji należy stwierdzić, że jakkolwiek postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę o wznowienie postępowania może być przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, to jednak szkoda wyrządzona stronie – stanowiąca jeden z elementów uzasadniających skargę – musi być następstwem wydania tego postanowienia, a nie orzeczenia zaskarżonego skargą o wznowienie postępowania. Skarżący takiej szkody nie uprawdopodobnił ani nawet nie wskazał, należało zatem orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).