III CNP 1/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z powodu braku wymaganego wniosku, uznając ją za niedopuszczalną.
Powód złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, po wcześniejszym odrzuceniu jego skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, wskazując na naruszenie art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c. z powodu braku wymaganego wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Sąd podkreślił, że skarga ta nie służy do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy ani uchylenia wyroku, a jedynie do wydania orzeczenia prejudycjalnego w celu dochodzenia odszkodowania od Skarbu Państwa.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę powoda R.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 grudnia 2007 r. Skarga ta została złożona po tym, jak wcześniejsza skarga kasacyjna powoda została odrzucona ze względu na zbyt niską wartość przedmiotu sporu, a zażalenie na to odrzucenie również zostało oddalone. Sąd Najwyższy, na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2009 r., postanowił odrzucić przedmiotową skargę. Uzasadnienie odrzucenia opierało się na naruszeniu przez skarżącego art. 4245 § 1 pkt 6 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.). Zgodnie z tym przepisem, jednym z niezbędnych elementów skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga ta nie jest środkiem prawnym służącym do kwestionowania prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji ani surogatem skargi kasacyjnej. Jej celem jest wydanie przez Sąd Najwyższy orzeczenia prejudycjalnego, które umożliwia dochodzenie ewentualnego odszkodowania od Skarbu Państwa za wadliwe orzeczenie sądowe, a nie podważenie samego rozstrzygnięcia czy ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy. Mimo że skarga zawierała żądanie stwierdzenia niezgodności wyroku z prawem, zawierała również żądanie uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, co jest charakterystyczne dla skargi kasacyjnej, a nie dla skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem. W związku z tym Sąd Najwyższy uznał, że skarga nie zawiera niezbędnego wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, a jedynie jego pozór, i na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu. Powód został również obciążony kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym w kwocie 1.200 złotych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie jest środkiem służącym do uchylenia wyroku i ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy, a jedynie do wydania orzeczenia prejudycjalnego umożliwiającego dochodzenie odszkodowania od Skarbu Państwa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem ma inny cel niż skarga kasacyjna i nie prowadzi do podważenia rozstrzygnięcia. Jej celem jest ustalenie prejudycjalne, a nie ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
pozwany P. S.A.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R.W. | osoba_fizyczna | powód |
| P. S.A. | spółka | pozwany |
Przepisy (2)
Główne
k.p.c. art. 4245 § § 1 pkt 6
Kodeks postępowania cywilnego
Niezbędnym elementem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
k.p.c. art. 4248 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga podlegająca odrzuceniu na podstawie tego przepisu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia narusza art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c. z powodu braku wymaganego wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie jest środkiem służącym do kwestionowania prawomocnych orzeczeń sądów II instancji ani surogatem skargi kasacyjnej. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie prowadzi do podważenia rozstrzygnięcia i ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie jest środkiem prawnym (...) który służyłby do kwestionowania prawomocnych orzeczeń sądów II instancji i byłby surogatem skargi kasacyjnej Tymczasem skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie prowadzi w żadnym wypadku do podważenia rozstrzygnięcia i ponownego merytorycznego rozpatrywania sprawy. Zmierza ona wyłącznie do wydania przez Sąd Najwyższy orzeczenia prejudycjalnego, umożliwiającego dochodzenie ewentualnego odszkodowania od Skarbu Państwa za wadliwe orzeczenie sądowe. nie zawiera niezbędnego wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, a jedynie pozór takiego wniosku.
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w szczególności wymogów formalnych i celu tego środka prawnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego środka prawnego (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i jego formalnych wymogów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy formalnych aspektów postępowania cywilnego, a konkretnie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem. Choć ważna dla prawników procesowych, może być mniej interesująca dla szerszej publiczności.
“Błąd formalny w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem – Sąd Najwyższy odrzuca wniosek.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CNP 1/09 POSTANOWIENIE Dnia 9 kwietnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa R.W. przeciwko P. S.A. o ustalenie istnienia umowy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 kwietnia 2009 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt [...], 1. odrzuca skargę; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.200 (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym. Uzasadnienie 2 Niniejsza skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia narusza art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c., zgodnie z którym jednym z niezbędnych elementów takiej skargi jest wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie jest środkiem prawnym (ani zwyczajnym, ani nadzwyczajnym), który służyłby do kwestionowania prawomocnych orzeczeń sądów II instancji i byłby surogatem skargi kasacyjnej w sprawach, w których skarga kasacyjna nie przysługuje. Taką funkcję skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zdaje się widzieć skarżący, czego dowodem jest, że w analizowanej właśnie sprawie najpierw złożył skargę kasacyjną, a gdy została ona odrzucona ze względu na zbyt niską wartość przedmiotu sporu (odrzucenie to zakwestionował zażaleniem, które Sąd Najwyższy oddalił), to wystąpił właśnie z niniejszą skargą. Tymczasem skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie prowadzi w żadnym wypadku do podważenia rozstrzygnięcia i ponownego merytorycznego rozpatrywania sprawy. Zmierza ona wyłącznie do wydania przez Sąd Najwyższy orzeczenia prejudycjalnego, umożliwiającego dochodzenie ewentualnego odszkodowania od Skarbu Państwa za wadliwe orzeczenie sądowe. Konsekwencją opisanego charakteru i celu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia są jej wymagania wskazane w art. 4245 § 1 k.p.c., a wśród nich wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Choć zatem badana skarga zawiera tzw. „wnioski skargi”, to mimo, że mówią one o żądaniu stwierdzenia niezgodności wyroku z prawem, to dalej występuje żądanie uchylenia kwestionowanego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi niższej instancji. W ten sposób jest to w istocie wniosek, jaki można zawrzeć w skardze kasacyjnej, lecz nie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Nie jest bowiem możliwe, nawet przy hipotetycznym przyznaniu racji skarżącemu, wydanie orzeczenia zgodnego z jego wnioskiem, zatem z punktu widzenia art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c. należy przyjąć, że skarga nie zawiera niezbędnego wniosku o stwierdzenie 3 niezgodności orzeczenia z prawem, a jedynie pozór takiego wniosku. W takim stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI