V CZ 65/05

Sygn. akt V CZ 65/05 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 14 czerwca 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) 
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) 
SSN Tadeusz Żyznowski 
 
w sprawie z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. - Oddziału w W. 
przy uczestnictwie R. S. i A. S. 
o wpis hipoteki przymusowej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie 
Cywilnej w dniu 14 czerwca 2005 r., zażalenia uczestnika postępowania R. S. na 
postanowienie Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 15 lutego 2005 r., sygn. akt II Ca (…), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Sąd Okręgowy w Ś. postanowieniem z dnia 15 lutego 2005 r. odrzucił kasację 
uczestnika postępowania R. S. jako niedopuszczalną z powodu nieprzedstawienia 
okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3935 k.p.c.). 
W zażaleniu (błędnie nazwanym skargą) pełnomocnik uczestnika postępowania 
wniósł o uchylenie tego postanowienia, zarzucając, że kasacja spełnia wymagania 
przewidziane w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. Podniósł także, że zaskarżone postanowienie 
zostało wydane z naruszeniem art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Postanowienie zaskarżone kasacją zostało wydane przed dniem 6 lutego 2005 r. 
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. (Dz. U. Nr 13, poz. 98) do złożenia i 
rozpoznania kasacji uczestnika postępowania stosuje się zatem przepisy kodeksu 
postępowania cywilnego obowiązujące do wejścia w życie wymienionej ustawy. 

 
2 
 Zgodnie z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. jednym z elementów konstrukcyjnych kasacji 
jest przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Wskazanie tych 
okoliczności umożliwia Sądowi Najwyższemu dokonanie oceny, czy nie zachodzą 
podstawy do odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania (art. 393 k.p.c.). Omawiane 
okoliczności powinny wprost nawiązywać do treści art. 393 k.p.c. To oznacza, że 
skarżący, aby uczynić zadość wymaganiu kasacji określonemu w art. 3933 § 1 pkt 3 
k.p.c., powinien wykazać, że w sprawie wystąpiło istotne zagadnienie prawne, istnieje 
potrzeba 
wykładni przepisów 
prawnych 
budzących 
poważne 
wątpliwości lub 
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania 
bądź oczywiste naruszenie prawa (por. uchwała połączonych Izb SN: Administracyjnej, 
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Cywilnej z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 
72/02, OSNC 2003, nr 7 – 8, poz. 92). 
Brak kasacji, polegający na nieprzedstawieniu okoliczności uzasadniających jej 
rozpoznanie – jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 listopada 2000r., II 
CKN 1385/00 (OSNC 2001, nr 3, poz. 51) – powoduje odrzucenie kasacji bez wzywania 
do jego usunięcia. To stanowisko Sąd Najwyższy uściślił w postanowieniu z dnia 12 
grudnia 2000r.,V CKN 1780/00 (OSNC 2001, nr 3, poz. 52), stwierdzając, że spełnienie 
obowiązku określonego w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. nie może polegać na odwołaniu się 
przez skarżącego do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, bez przedstawienia 
okoliczności wskazanych w wymienionym przepisie, a w postanowieniu z dnia 22 marca 
2000r., V CZ 131/00 (OSNC 2000, nr 10, poz. 156) zaznaczył wyraźnie, że jeżeli 
skarżący nie wskazał w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, to 
obowiązek ich przedstawienia nie jest spełniony, choćby dały się one wywieść z 
uzasadnienia kasacji. Z postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 
36/01 (OSNC 2002, nr 2, poz. 22) wynika zaś, że okoliczności uzasadniające 
rozpoznanie, o których mowa w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. powinny być – podobnie jak 
pozostałe elementy przewidziane w tym przepisie – przedstawione w wydzielonej części 
kasacji, jako odrębny element pisma procesowego. 
W świetle powyższego nie budzi wątpliwości trafność stanowiska Sądu 
Okręgowego, że kasacja powódki nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 3933 § 
1 pkt 3 k.p.c. Nie zawiera ona bowiem – wbrew przekonaniu skarżącego – argumentów, 
które odpowiadałyby jednej z czterech przedstawionych na wstępie okoliczności 
uzasadniających rozpoznanie kasacji. 

 
3 
 Nie zachodzi także naruszenie art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. Przytoczony przepis nie 
uzasadnia bowiem – wbrew zarzutowi skarżącego – wyłączenia od udziału w wydaniu 
zaskarżonego postanowienia tych sędziów, którzy brali udział w wydaniu postanowienia 
zaskarżonego kasacją, ponieważ oba wymienione postanowienia zostały wydane przez 
sąd tej samej instancji. Zgodnie zaś z art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. sędzia jest wyłączony z 
mocy samej ustawy w spawach, w których w instancji niższej brał udział w wydaniu 
zaskarżonego orzeczenia. 
Z przedstawionych powodów zażalenie należało oddalić jako bezzasadne (z art. 
39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).