III CA 948/17

Sygn. akt III Ca 948/17 UZASADNIENIE We wniosku z dnia 21 grudnia 2016 roku Nr Dz Kw 50976/16 M. K. wniósł o wpisanie w dziale IV księgi wieczystej (...) hipoteki przymusowej o wysokości 2.002.554,60 zł . Dnia 13 stycznia 2017 roku referendarz sądowy dokonał wpisu hipoteki przymusowej na podstawie wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 września 2009 roku sygn. akt I ACa 427/09 zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku. Dnia 26 stycznia 2017 roku J. M. złożył skargę na wpis referendarza sądowego, zarzucając oczywistą obrazę przepisów postępowania tj. w szczególności art.626 9 k.p.c. poprzez bezzasadne uwzględnienie wniosku wierzyciela o wpis hipoteki przymusowej w sytuacji, gdy w sprawie występują przesłanki do oddalenia wniosku wobec istniejących, ewidentnych przeszkód do jego dokonania. Postanowieniem z dnia 29 marca 2017r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi utrzymał w mocy zaskarżony wpis. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wywiódł , że wnioskodawca w sposób prawidłowy wyliczył wysokość sumy hipoteki przymusowej, załączając w formie pisemnej sposób wyliczenia kwoty hipoteki. Suma hipoteki przymusowej nie przewyższa 150 % ustalonej kwoty wszystkich roszczeń wynikających z tytułu wykonawczego, załączonego do wniosku. W tej sytuacji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, skoro wysokość hipoteki przymusowej została wyliczona zgodnie z regulacją zawartą w art.110 1 u.k.w.h. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożył J. M. . S. zarzucił rozstrzygnięciu : 1.obrazę przepisów postępowania tj. w szczególności art.626 9 k.p.c. poprzez bezzasadne uwzględnienie wniosku wierzyciela o wpis hipoteki przymusowej w sytuacji, gdy w sprawie występują przesłanki do oddalenia wniosku wobec istniejących, ewidentnych przeszkód do jego dokonania; 2.naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. w szczególności art. 110 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece poprzez jego błędne zastosowanie i bezzasadne wpisanie sumy hipoteki przymusowej powiększonej o połowę zabezpieczonej wierzytelności wraz z roszczeniami o świadczenia uboczne określonymi w dokumencie na dzień złożenia wniosku o wpis hipoteki. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wpisu i zasądzenie od wnioskodawcy kosztów postępowania . Sąd Okregowy zważył, co następuje : Apelacja nie jest zasadna. Wbrew zarzutom skarżącego podniesionym apelacji, Sąd I instancji prawidłowo zastosował przepisy postępowania cywilnego regulujące postępowania wieczystoksięgowe jak też przepisy prawa materialnego, w szczególności art. 110 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece ( tj. Dz.U. z 2013r. poz.707 ze zm.). Zakres kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym został uregulowany w art. 626 8 § 2 k.p.c. , zgodnie z którym rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Wpis dokonywany jest w granicach wniosku ( art. 626 8 §1 i 2 k.p.c. ). Dokonując oceny zasadości dokonanego wpisu, Sąd I Instancji prawidłowo ocenił zarówno treść księgi wieczystej jak i treść wniosku i dołączonych do niego dokumentów. Podstawą i tytułem ustanowienia hipoteki przymusowej jest tylko wniosek wierzyciela i tytuł wykonawczy stwierdzający wierzytelność wydany przeciwko dłużnikowi ( art. 109 u.k.w.h.). Zgodnie z art. 110 1 u.k.w.h. wierzyciel może żądać wpisu hipoteki przymusowej na sumę nie wyższą niż wynikająca z treści dokumentu stanowiącego podstawę jej wpisu do księgi wieczystej. Jeżeli z dokumentu tego nie wynika wysokość sumy hipoteki, suma hipoteki nie może przewyższać więcej niż o połowę zabezpieczonej wierzytelności wraz z roszczeniami o świadczenia uboczne określonymi w dokumencie stanowiącym podstawę wpisu hipoteki na dzień złożenia wniosku o wpis hipoteki. Z tytułu wykonawczego załączonego do wniosku wynika jedynie wysokość podlegającej zabezpieczeniu wierzytelności. W takiej sytuacji wierzyciel może żądać wpisu hipoteki na sumę nieprzewyższającą więcej niż o połowę kwotę wierzytelności wraz z określonymi w dokumencie, stanowiącym podstawę wpisu, roszczeniami o świadczenia uboczne (odsetki, koszty ). W celu ustalenia sumy hipoteki, której wpisu może się domagać wierzyciel, należy obliczyć wysokość wszystkich roszczeń stwierdzonych w dokumencie stanowiącym podstawę wpisu na dzień składania wniosku o wpis. Suma hipoteki nie może przewyższać 150 % tak ustalonej kwoty. Wysokość sumy hipoteki musi wyliczyć wierzyciel i podać we wniosku o wpis. W niniejszej sprawie wnioskodawca w sposób prawidłowy wyliczył wysokość sumy hipoteki przymusowej, załączając w formie pisemnej sposób wyliczenia kwoty hipoteki. Suma hipoteki przymusowej nie przewyższa 150 % ustalonej kwoty wszystkich roszczeń wynikających z tytułu wykonawczego, załączonego do wniosku. W tej sytuacji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, skoro wysokość hipoteki przymusowej została wyliczona zgodnie z regulacją zawartą w art.110 1 u.k.w.h. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.