III Ca 66/14

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2014-06-25
SAOSCywilneodpowiedzialność odszkodowawczaŚredniaokręgowy
odszkodowaniepojazd zastępczyubezpieczeniaszkoda komunikacyjnakoszty wynajmukoszty procesuapelacja

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, zasądzając od pozwanego ubezpieczyciela na rzecz powoda pełną kwotę odszkodowania za wynajem pojazdu zastępczego, uznając, że wcześniejsza wypłata nie została skutecznie zaliczona na poczet tego roszczenia.

Powód dochodził od pozwanego ubezpieczyciela zapłaty za wynajem pojazdu zastępczego. Sąd Rejonowy zasądził część dochodzonej kwoty, uznając, że część świadczenia została już wypłacona. Powód w apelacji zarzucił błędną ocenę dowodów i niezastosowanie przepisów dotyczących zaliczania wpłat. Sąd Okręgowy, podzielając ustalenia faktyczne, ale nie zgodził się z rozstrzygnięciem, zmienił wyrok, zasądzając pełną kwotę odszkodowania, gdyż wypłata dokonana przez pozwanego nie została skutecznie zaliczona na poczet dochodzonego roszczenia.

Sprawa dotyczyła roszczenia o zapłatę odszkodowania za wynajem pojazdu zastępczego. Powód A. P. nabył wierzytelność od poszkodowanego, który poniósł szkodę w wyniku zdarzenia z dnia 18 marca 2012r. Powód wynajął poszkodowanemu pojazd zastępczy, a następnie wystawił fakturę na kwotę 2400 zł. Pozwany ubezpieczyciel wypłacił część odszkodowania (1707,30 zł), uznając uzasadniony okres wynajmu na 14 dni, podczas gdy powód żądał zapłaty za 16 dni. Sąd Rejonowy zasądził kwotę 392,70 zł, uznając, że uzasadniony czas wynajmu to 7 dni roboczych, a pozostała kwota została już wypłacona. Sąd Rejonowy oparł się na piśmie pozwanego z 6 marca 2013r. o przyznaniu odszkodowania, jednak brak było dowodu jego doręczenia powodowi. Powód w apelacji zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych i prawa materialnego, domagając się zmiany wyroku i zasądzenia pełnej kwoty 2100 zł. Sąd Okręgowy, podzielając ustalenia faktyczne, ale nie zgodził się z rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego. Stwierdził, że Sąd Rejonowy nie skonfrontował dowodów z akt niniejszej sprawy z dokumentami z innej sprawy (I C 153/13), gdzie powód cofnął powództwo co do kwoty 1707,30 zł, ponieważ pozwany tę kwotę uregulował po wytoczeniu powództwa. W związku z tym Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2100 zł z ustawowymi odsetkami oraz zasądził całość kosztów postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wypłacona kwota nie mogła zostać skutecznie zaliczona na poczet dochodzonego roszczenia, ponieważ Sąd Rejonowy nie wykazał, że powód został skutecznie poinformowany o zaliczeniu tej kwoty, a dokumenty z innej sprawy wskazywały na odmienne rozliczenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy błędnie ocenił materiał dowodowy, nie konfrontując dowodów z akt sprawy z dokumentami z innej sprawy, gdzie powód cofnął powództwo co do kwoty 1707,30 zł, ponieważ pozwany ją uregulował. Brak było dowodu doręczenia powodowi pisma o przyznaniu odszkodowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

A. P.

Strony

NazwaTypRola
A. P.osoba_fizycznapowód
(...) Spółka Akcyjna w W.spółkapozwana

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów.

k.p.c. art. 386 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zmiany zaskarżonego wyroku przez sąd odwoławczy.

k.p.c. art. 108

Kodeks postępowania cywilnego

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego.

Pomocnicze

k.c. art. 822 § § 1

Kodeks cywilny

u.u.o. art. 34 § ust. 1

Ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych

k.p.c. art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Zarzut naruszenia przez błędną ocenę materiału dowodowego.

k.c. art. 451 § § 1

Kodeks cywilny

Zarzut niezastosowania przepisu dotyczącego zaliczania wpłat.

k.c. art. 6

Kodeks cywilny

Zarzut niezastosowania przepisu dotyczącego ciężaru dowodu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wypłata dokonana przez pozwanego nie została skutecznie zaliczona na poczet dochodzonego roszczenia, ponieważ brak było dowodu doręczenia powodowi pisma o przyznaniu tej kwoty, a dokumenty z innej sprawy wskazywały na odmienne rozliczenie. Sąd Rejonowy nie przeprowadził dowodu z dokumentów z innej sprawy, które potwierdzałyby stanowisko powoda. Naruszenie przepisów proceduralnych (art. 233 § 1 k.p.c., art. 6 k.c.) i prawa materialnego (art. 451 § 1 k.c.) przez Sąd Rejonowy.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy w większości pomiędzy stronami bezsporne, natomiast nie może zgodzić się z ostatecznym rozstrzygnięciem. Sąd Rejonowy swoje ustalenie, sprzeczne ze stanowiskiem strony powodowej, oparł jedynie na dokumencie zawartym w aktach szkody – piśmie z 6 marca 2013r. o przyznanym powodowi odszkodowaniu w kwocie 1707,30zł za wynajem pojazdu zastępczego. Brak jest jednak w tych aktach potwierdzenia, że pismo to zostało powodowi doręczone, powód zaś tej okoliczności zaprzeczył.

Skład orzekający

Magdalena Balion – Hajduk

przewodniczący-sprawozdawca

Gabriela Sobczyk

członek

Maryla Majewska - Lewandowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Kwestie związane z zaliczaniem wpłat przez ubezpieczycieli, dowodzeniem doręczenia pism procesowych oraz rozliczaniem kosztów wynajmu pojazdu zastępczego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie kluczowe było wykazanie skutecznego doręczenia lub braku takiego dowodu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe dokumentowanie i doręczanie pism w postępowaniu sądowym, a także jak sąd odwoławczy może skorygować błędy sądu pierwszej instancji w ocenie dowodów.

Czy ubezpieczyciel zapłacił już raz, a musi zapłacić ponownie? Sąd Okręgowy wyjaśnia!

Dane finansowe

WPS: 2100 PLN

odszkodowanie za wynajem pojazdu zastępczego: 2100 PLN

zwrot kosztów procesu: 1180,24 PLN

zwrot kosztów postępowania odwoławczego: 386 PLN

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III Ca 66/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2014r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Magdalena Balion – Hajduk (spr.) SO Gabriela Sobczyk SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska Protokolant Iwona Reterska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. w sprawy z powództwa A. P. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 22 października 2013r. sygn. akt I C 297/13 1 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: a w punkcie 1 zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2100 zł (dwa tysiące sto) z ustawowymi odsetkami od dnia 5 marca 2013r., b w punkcie 3 zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1180,24 zł (jeden tysiąc sto osiemdziesiąt złotych 24/100) tytułem zwrotu kosztów procesu; 1 zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 386 zł (trzysta osiemdziesiąt sześć) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. SR (del.) Maryla Majewska – Lewandowska SO Magdalena Balion – Hajduk SO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Ca 66/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 października 2013r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim zasądził od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powoda A. P. kwotę 392,70zł z odsetkami ustawowymi od dnia 5 marca 2013r., oddalił powództwo w pozostałej części i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 329,44zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd Rejonowy ustalił, że poszkodowany w dniu 18 marca 2012r. przelał na powoda swoją wierzytelność względem (...) S.A. w S. – poprzednika prawnego pozwanego, z tytułu odszkodowania za szkodę wynikającą ze zdarzenia z dnia 18 marca 2012r., w której uszkodzeniu uległ samochód O. nr rej (...) . Powód wynajął poszkodowanemu pojazd zastępczy V. (...) nr rej (...) w okresie od 8 do 23 kwietnia 2012r., informując go, iż koszty wynajmu pojazdu zostaną rozliczone bezgotówkowo. Samochód zastępczy był mu niezbędny do dojazdów do pracy, ponieważ jeździł z K. , gdzie mieszka do K. , gdzie parkuje swój samochód ciężarowy, którym rozwozi na zlecenie nawozy z K. . Szkoda została zgłoszona pozwanemu w dniu 19 marca 2012r. W dniu 22 marca 2012r. rzeczoznawca pozwanego dokonał oględzin pojazdu. Pozwany ustalił w dniu 16 kwietnia 2012r. wartość szkody w pojeździe na kwotę 6836,18 zł i w dniu 8 maja 2012r. podjął decyzję o wypłacie odszkodowania w tej wysokości. Następnie w dniu 6 marca 2013r. podjął decyzję o wypłacie dodatkowego odszkodowania w kwocie 1707,30 zł z tytułu kosztów wynajęcia pojazdu zastępczego. Powód wystawił w dniu 20 grudnia 2012r. fakturę nr (...) na kwotę 2400 zł za wynajem pojazdu zastępczego przez 16 dni w cenie 150 zł brutto za dobę. W dniu 11 lutego 2012r. pełnomocnik pozwanego wezwał pozwanego do zapłaty kwoty objętej pozwem. Uzasadniony okolicznościami czas parkowania pojazdu to 14 dni. Stawka przyjęta to wynajmu pojazdu przez powoda nie jest zawyżona. Poszkodowanemu został wynajęty samochód V. (...) , który należy do segmentu tego samego segmentu co uszkodzony samochód należący do segmentu C . Dobowy koszt wynajmu pojazdu z tego segmentu wynosi 150 zł brutto. W związku z tym uzasadniony jest koszt wynajmu w kwocie 2400 zł brutto. Sąd Rejonowy w oparciu o art. 822 § 1 k.c. oraz art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. Nr 124, poz. 1152 z późn. zm.) uznał, że odszkodowanie obejmuje wszelkie celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki, w tym uzasadniony okolicznościami koszt wynajmu pojazdu zastępczego. Pozwany nie kwestionował zasadności odszkodowania za najem pojazdu, co do zasady, lecz jedynie długość okresu uzasadnionego najmu i wypłacił odszkodowanie za 14 a nie 16 dni, za które żądał powód. W tym zakresie Sąd przyjął, podzielając opinię biegłego – iż uzasadniony czas wynajmu samochodu zastępczego wynosił siedem dni roboczych. Biegły jednoznacznie wskazał, iż technologiczny czas naprawy samochodu wynosi cztery dni. W tej sytuacji, nie można pozwanego obciążać wydłużonym czasem naprawy w szczególności dodatkowymi dniami na wykonanie takich czynności jak przygotowanie pojazdu do naprawy, rozbiórka pojazdu, który nie może być zaliczany do ekonomicznie i technologicznie uzasadnionego okresu przestoju, gdyż nie stanowi normalnego następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W konsekwencji Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda uzasadniony koszt najmu pojazdu zastępczego w kwocie 392,70zł, co stanowi różnicę pomiędzy dochodzoną kwotą 2400 zł a wypłaconym odszkodowaniem w kwocie 1707,30 zł, które zostało wypłacono w kwocie netto. Poszkodowany jest wprawdzie płatnikiem podatku VAT z powodu prowadzonej działalności gospodarczej, jednak uszkodzony samochód nie stanowił środków trwałych firmy powoda i nie może on rozliczyć kosztów związanych z utrzymaniem uszkodzonego pojazdu w ramach działalności gospodarczej. W związku z tym odszkodowanie należało wypłacić w pełnej wysokości wraz z podatkiem VAT. Sąd oddalił powództwo w pozostałej części, wskazując że co prawda powód twierdził, że wypłata z dnia 6 marca 2013r. została zaliczona na poczet odszkodowania dochodzonego w sprawie I C 153/13, jednak z decyzji podjętej przez pozwanego w dniu 6 marca 2013r. znajdującej się w aktach szkody wynika wyraźnie, iż odszkodowanie zostało wypłacone z tytułu wynajmu pojazdu zastępczego na podstawie faktury nr (...) . W związku z tym rzeczą powoda było właściwe zaliczenie wypłaconego odszkodowania. Powód w apelacji zarzucił naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. przez błędną ocenę materiału dowodowego, w szczególności przez uznanie, że pozwany spełnił częściowo świadczenie objęte powództwem, mimo że powód przedstawił dokumenty z których wynika, że wypłata została zarachowana na poczet innego świadczenia, naruszenie art. 98 k.p.c. , art. 451 § 1 k.c. przez niezastosowanie i uznanie, ze powód nie miał prawa zarachowania wypłaty na poczet innego świadczenia, naruszenie art. 6 k.c. przez niezastosowanie i przyjęcie, że pozwany powiadomił powoda o tym, które roszczenie pokrył. Powód wniósł o zmianę wyroku i zasądzenie na jego rzecz kwoty 2100zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 marca 2013r. warz z kosztami postępowania za obie instancje. Pozwany wniósł o oddalenie apelacji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja powoda musiała odnieść skutek. Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy w większości pomiędzy stronami bezsporne, natomiast nie może zgodzić się z ostatecznym rozstrzygnięciem. Sąd Rejonowy uznał, iż powodowi przysługuje odszkodowanie za wynajem pojazdu zastępczego przez okres 14 dni w wysokości 2100zł, ale uznał także że w toku postępowania pozwany wypłacił powodowi już z tego tytułu kwotę 1707,30zł. Sąd Rejonowy swoje ustalenie, sprzeczne ze stanowiskiem strony powodowej, oparł jedynie na dokumencie zawartym w aktach szkody – piśmie z 6 marca 2013r. o przyznanym powodowi odszkodowaniu w kwocie 1707,30zł za wynajem pojazdu zastępczego. Brak jest jednak w tych aktach potwierdzenia, że pismo to zostało powodowi doręczone, powód zaś tej okoliczności zaprzeczył. Jednocześnie Sąd Rejonowy nie przeprowadził dowodu z dokumentów zawartych w sprawie o sygn. I C 153/13 Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim, na które powoływał się skarżący. Powód w tamtej sprawie dochodził od pozwanego odszkodowania z tytułu poniesionych kosztów naprawy pojazdu i pismem z dnia 8 kwietnia 2013r. cofnął powództwo co do kwoty 1707,30zł, zrzekając się w tej części roszczenia, ponieważ pozwany wskazaną kwotę uregulował już po wytoczeniu powództwa. W konsekwencji Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 29 listopada 2013r. umorzył postępowanie co do kwoty 1707,30zł. Sąd I instancji nie skonfrontował tego oświadczenia z oświadczeniami powoda złożonymi w toku niniejszego procesu, przez co błędnie ocenił stanowisko pozwanego, zmierzające do wykazania, iż kwota 1707,30zł powinna zostać zaliczona na poczet odszkodowania za wynajem pojazdu zastępczego. Sąd Okręgowy, biorąc powyższe okoliczności pod uwagę na mocy art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok i orzekł jak w pkt. 1 sentencji oraz na podstawie art. 98 k.p.c. obciążył pozwaną wszystkimi kosztami postępowania przez Sądem Rejonowym, a złożyły się na nie opłata od pozwu – 200zł, koszt opinii biegłego - 443,24zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika wraz z opłatą od pełnomocnictwa - 617zl. Na mocy art. 108 k.p.c. w związku z art. 98 k.p.c. orzeczono o kosztach postępowania odwoławczego zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu Na koszty postępowania odwoławczego złoży6ła się opłata od apelacji - 86zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika - 300zł. SSR (del.) Maryla Majewska – Lewandowska SSO Magdalena Balion – Hajduk SSO Gabriela Sobczyk

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI