III CA 56/16

Sygn. akt III Ca 56/16 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8 maja 2015 roku sygn. akt VIII C 3064/14 Sądu Rejonowego dla Łodzi - Widzewa w Łodzi zasądził od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na rzecz B. W. i H. W. solidarnie kwotę 7 500 złotych z ustawowymi odsetkami oraz kwotę 2 667 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, a ponadto nakazał zwrócić na rzecz powodów solidarnie ze Skarbu Państwa -Sądu Rejonowego dla Łodzi - Widzewa w Łodzi kwotę 125 złotych tytułem nadpłaconej opłaty sądowej od pozwu. Apelację od powyższego orzeczenia złożyła pozwana, która zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego a w szczególności art. 230 kpc z związku z art. 233 § 2 kpc poprzez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego bez wszechstronnego rozważenia i pominięcie dowodu w postaci przesłuchania stron na okoliczność realizacji umowy i powadzonych rozmów ugodowych, a także niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych do wydania wyroku. Wskazując na powyższe podstawy apelacyjne pełnomocnik pozwanej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego. Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje. Apelację należało oddalić jako bezzasadną. Zgodnie z art. 505 13 § 2 kpc , jeżeli Sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. W ocenie Sądu Okręgowego zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i nie narusza dyspozycji powołanych przez Sąd Rejonowy przepisów prawa materialnego i procesowego. Zaskarżenie merytorycznego orzeczenia w postępowaniu zwykłym w drodze apelacji zostało ukształtowane zasadniczo jako system apelacji pełnej, co wiąże się z brakiem katalogu podstaw zaskarżenia. W związku z tym strona wnosząc apelację, nie musi jej opierać na wskazanych przez ustawę przyczynach, lecz każdego rodzaju naruszenie przepisów zarówno prawa materialnego, jak i procesowego może stanowić podstawę do wniesienia apelacji. W postępowaniu uproszczonym wprowadzone zostało odstępstwo od tej reguły, gdyż podstawy zaskarżenia wyroku w drodze apelacji zostały wymienione enumeratywnie. W postępowaniu uproszczonym apelację można oprzeć jedynie na zarzutach naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy ( art. 5059 § 11 KPC ). W związku z powyższym podstawą zarzutu nie może być np. błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy przez sąd I instancji i z tych względów nie mógł być rozpoznany zarzut niewyjaśnienia okoliczności faktycznych. Bezsporne jest, że strony łączyła umowa najmu części nieruchomości będącej współwłasnością powodów, na której posadowiony został przez pozwanego nośnik reklamowy typu frontlight w zamian za umówiony czynsz. Pozwana spółka nie zapłaciła powodom czynszu za okres od kwietnia do sierpnia 2014 roku i tej okoliczności nie kwestionowała, uważając jedynie, że pozew jest przedwczesny, bowiem strony prowadzą rozmowy ugodowe, którym jednak powodowie zaprzeczyli. Nawet gdyby strony prowadziły wcześniej bądź w toku postępowania sądowego negocjacje ugodowe, to taka okoliczność nie mogłaby wpłynąć na zasadność i wymagalność dochodzonego roszczenia. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy w Łodzi na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację jako bezzasadną.