III CA 515/18

Sygn. akt III Ca 515/18 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 25 marca 2015 roku M. W. (1) wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. kwoty 4.600 zł tytułem zadośćuczynienia i kwoty 500 zł tytułem skapitalizowanej renty na zwiększone potrzeby wszystko z ustawowymi odsetkami od dnia 10 czerwca 2014 roku do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na pozew (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w S. wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na pozew strona pozwana kwestionowała zasadę swej odpowiedzialności, kwestionowała również zasadność i wysokość dochodzonego roszczenia. Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi oddalił powództwo i nie obciążył powoda kosztami procesu. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniósł powód. Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie: - art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną a nie swobodna ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności treść przesłuchania powoda, świadków oraz dowodu z dokumentów w postaci pisma (...) w Ł. z dnia 24 marca 2014r. i uznanie, że powód nie wykazał zasady odpowiedzialności strony pozwanej, podczas gdy z prawidłowo ocenionego materiału dowodowego wynika wprost, ze bloczek, o który uderzył się powód stanowił ogrodzenie terenu budowy prowadzonej przez generalnego wykonawcę – (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością , który przejął odpowiedzialność za teren budowy, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia z uwagi na poczynienie błędnych ustaleń stanu faktycznego w sprawie; - art. 652 k.c. poprzez jego niezastosowanie i ustalenie, że powód nie wykazał zasady odpowiedzialności pozwanego, który był generalnym wykonawca robót budowlanych, podczas gdy z przepisu tego wynika wprost, że jeśli nastąpiło protokolarne przekazanie terenu, wykonawca ponosi odpowiedzialność na zasadach ogólnych za szkody wynikłe na tym terenie. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: 1.zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 4600 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10 czerwca 2014r. do dnia zapłaty; 2.zasądzenie od pozwanego ani rzecz powoda kwoty 500 zł tytułem skapitalizowanej renty z ustawowymi odsetkami od dnia 10 czerwca 2014r. do dnia zapłaty; 3.zasądzenie od pozwanego ani rzecz powoda zwroty kosztów procesu według norm przepisanych wraz kosztami zastępstwa adwokackiego. W odpowiedzi na apelację strona pozwana wniosło o jej oddalenie i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów zastępstw adwokackiego w postępowaniu apelacyjnym. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie jest zasadna. Wbrew zarzutom skarżącego, Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń stanu faktycznego, znajdujących pełne oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodnym i trafnie określił konsekwencje prawne z nich wynikające. Ustalenia stanu faktycznego poczynione przez Sąd I instancji, Sąd Okręgowy przyjmuje za własne bez konieczności ponownego ich przytaczania. W ocenie Sądu Okręgowego zarzut naruszenie przez Sąd I instancji art. 233 § 1 k.p.c. nie znajduje uzasadnienia. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że dokonując ustaleń stanu faktycznego Sąd I instancji przyjął, że powód w dniu 9 sierpnia 2013r. wysiadając z autobusu uderzył się o blok betonowy odgradzający roboty budowlane od przystanku autobusowego. Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie – w tym z twierdzeń pozwanego zawartych w odpowiedzi na pozew, które nie zostały zakwestionowane w tej części przez powoda, wykonawca robót nie miał jakiegokolwiek wpływu na usytuowanie przystanków oraz organizację miejsc postojowych. Nie zostało także zakwestionowane przez powodowa twierdzenie pozwanego i w tym zakresie, że wygrodzenie terenu budowy od strefy użytkowanej przez pasażerów było warunkiem koniecznym prowadzenia prac remontowych. Stosowane zabezpieczenia miały charakter normatywny. Jak wynika z materiału dowodowego – w tym z zeznań świadków A. W. ( -k. 89) teren wyłączono z ruchy pieszego ogrodzeniem panelowym. W rejonowe budowy obowiązywała zmieniona organizacja ruchu, a panele usytuowane były zgodnie z projektem zatwierdzonym przez właściwe organy. Prace wykonywane były zgodnie z umową i projektem organizacji ruch. Tak zabezpieczony rejon przystanku został dopuszczony do użytkowania ( poza strefą wygrodzenia) tj. do użytkowania w ramach struktury organizacyjnej przewoźnika. Sposób zabezpieczenia terenu budowy opisany był przez świadków K. R. i M. W. (2) oraz dokumentację zdjęciową ( zeznania świadków –k. 98 – 99, zdjęcie –k. 96). Zdaniem Sądu Okręgowego, powód w rozpoznawanej sprawie nie wykazał by sposób zabezpieczenia terenu budowy przez Przedsiębiorstwo (...) był wykonany w sposób sprzeczny z prawem. Nadto, skoro teren budowy został zabezpieczony, a następnie wyznaczone zostały przystanki autobusowe, na co przedsiębiorstwo (...) nie miało żadnego wpływu, nie sposób przyjąć odpowiedzialności strony pozwanej za sposób organizacji transportu przez przewoźnika. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu Okręgowego, powód nie wykazał, że zabezpieczając teren budowy wykonawca robót, wykonał te prace w sposób nieprawidłowy. Powód nie wykazał, że stosowane przez Przedsiębiorstwo (...) zabezpieczenia nie były zgodne z umową i projektem organizacji ruchu. Twierdzenia powoda co do zabezpieczenia przystanku autobusowego są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym – w tym z dokumentacją zdjęciową oraz zeznaniami świadków A. W. i M. W. (2) a także K. R. . Świadek A. K. w początkowej części zeznań mówił o bloczkach betonowych , których jednak nie dotykał, zatem nie wiedział z czego w istocie były zrobione, a w końcowej części zeznań mówił o słupkach , które wygradzały teren budowy. Sposób zabezpieczenia terenu budowy opisany był przez świadków K. R. i M. W. (2) oraz dokumentację zdjęciową ( zeznania świadków –k. 98 – 99, zdjęcie –k. 96).Świadek M. W. (2) zeznała, że przystanek od jezdni zabezpieczano w formie zastawów tj. metalowych prętów w gumowych podstawkach, pręty te połączone były blachą z namalowanymi biało – czerwonymi pasami. Świadek K. R. zeznał natomiast , ze oprócz elementów widocznych na zdjęciu nie stosowało się innych bloczków betonowych do oddzielenia przystanku od jezdni. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia , ze teren budowy był zabezpieczony w sposób nieprawidłowy. Jak wynika z zeznań samego powoda do wypadku doszło na terenie przystanku autobusowego, natomiast teren budowy od przystanku autobusowego odgrodzony był zabezpieczeniami zamontowanymi przez Przedsiębiorstwo (...) . Zgodnie art. 6k .c. w zw. z art. 232 k.p.c. , to na powodzie ciążył obowiązek wykazania, że miejsce wypadku było częścią terenu budowy. W ocenie Sądu Okręgowego pismo załączone zarządu Dróg i (...) z dnia 24 marca 2014r. ( -k. 20) nie stanowi wystarczającego dowodu, że do zdarzenia doszło na terenie budowy. Skoro, jak twierdził pozwany teren budowy był odgrodzony od przystanku autobusowego, a sam powód twierdził, że do zdarzenia doszło na przystanku autobusowym. W ocenie Sądu Okręgowego powód nie sprostał ciężarowi dowodowemu w tym zakresie. Zdaniem Sądu Okręgowego powód nie wykazał, że miejsce zadarzenia leżało w granicach terenu budowy, ani nie wykazał, jakie obowiązki zostały naruszone przez pozwanego. Tym samym zgodzić należy się z Sądem I instancji, że powód nie wykazał podstawy odpowiedzialności firmy (...) , co skutkuje także brakiem podstaw do stawiania Sądowi I instancji zarzutu naruszenia prawa materialnego tj. art. 652k.c. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy oddalił apelację, jako bezzasadną na podstawie art. 385 k.p.c. . Sąd Okręgowy nie obciążył powoda kosztami zastępstw procesowego strony pozwanej w postępowaniu apelacyjnym na podstawie art. 102 k.p.c. , przyjmując, że trudna sytuacja majątkowa powoda przemawia za takim rozstrzygnięciem.