III Ca 490/16

Sygn. akt III Ca 490/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Magdalena Balion - Hajduk Sędziowie: SO Leszek Dąbek (spr.) SO Roman Troll Protokolant Aldona Kocięcka po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa E. R. i T. R. przeciwko A. P. i Z. P. o uchylenie obowiązku alimentacyjnego na skutek apelacji powodów od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt V RC 726/13 oddala apelację. SSO Roman Troll SSO Magdalena Balion - Hajduk SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 490/16 UZASADNIENIE Powodowie T. R. i E. R. żądali uchylenia z dniem 1 10 2013r. ciążącego na nich obowiązku alimentacji pozwanych A. P. i Z. P. zasądzonego w wyroku Sadu Rejonowego w Gliwi-cach z dnia 23 11 2011r. w sprawie o sygn. akt V RC 609/10 oraz zasądzenia na ich rzecz od pozwanych zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. Uzasadniając żądanie twierdzili, że nie są w stanie płacić zasądzonych alimentów, gdyż są zmuszeni udzielać pomocy finansowej ich synowi P. R. (ojcu pozwanych), który uległ ciężkiemu wypadkowi i jest osobą niepełnosprawna o znacznym stopniu niepełnosprawności. Matka pozwanych prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z nowym partnerem, oboje pracują, otrzymuje z funduszu alimentacyjnego na utrzymanie córek 1.000zł miesięcznie i jest w stanie samodzielnie zaspokoić ich potrzeby. Sąd Rejonowy w Gliwicach w wyroku zaocznym wydanym w dniu 27 08 2015r. uwzględnił powództwo. Pozwane A. P. i Z. P. wniosły sprzeciw od wyroku zaocznego, w którym wnosiły o jego uchylenie i o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na ich rzecz od powodów zwrotu kosztów procesu. Podnosiły, że ich ojciec P. R. nie wywiązuje się w pełni z nałożonego na niego obowiązku ich alimentacji i ich matka nie jest w stanie zaspokoić ich potrzeb oraz zaprzeczyły, że ich matka otrzymuje świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Sąd Rejonowy w Gliwicach w wyroku z dnia 18 11 2015r. uchylił wyrok zaoczny i oddalił powództwo oraz orzekł o kosztach procesu. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał regulacje : art.138 k.r.o. oraz art. 132 k.r. Stwierdził, że Sąd Rejonowy w Gliwicach w wyroku z dnia 17 11 2014r. obniżył alimenty należne pozwanym od ich ojca P. R. z kwot po 500zł do 150zł miesięcznie na rzecz każdej z pozwanych. Ocenił, iż między innymi z tego powodu od czasu zasądzenia ostatnich alimentów pogorszyła się sytuacja materialna pozwanych. Wskazał, że matka pozwanych nie jest w stanie zaspokoić ich wszystkich niezbędnych potrzeb oraz że nie uległa zmianie sytuacja materialna powodów, po czym w świetle przytoczonych na wstępie regulacji prawnych uznał powództwo za bezzasadne. O kosztach procesu orzekał na podstawie regulacji art. 98 k.p.c. Orzeczenie zaskarżyli powodowie E. R. oraz T. R. , którzy wnosili o jego zmianę poprzez uwzględnienie powództwa oraz zasądzenie na ich rzecz od pozwanych zwrotu kosztów procesu, bądź uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucali, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo procesowe oraz materialne, regulacje 217 k.p.c. w związku z art. 244 § 1 k.p.c. , art. 233 § 2 k.p.c. oraz art. 132 k.r.o. w sposób podany w apelacji. Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje: Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenia powodów. Przywołany w apelacji wniosek powodów o przeprowadzenie dowodu z informacji komornika na okoliczność skuteczności egzekucji prowadzonej przeciwko ojcu pozwanych P. R. dotyczy okoliczność w istocie nie mającej istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż gdyby nawet przyjąć, iż zrealizował on w pełni obowiązek alimentacji pozwanych, to ustalony we wcześniejszym wyroku sądu zakres tego obowiązku był uwzględniony przy ferowaniu wyroku zasadzającego alimenty od powodów na rzecz pozwanych, a w toku niniejszego postępowania uległ on zmniejszeniu. Poczynione ustalenia mają podstawę w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, którego ocena jakkolwiek lakoniczna mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów i przy jej ocenie Sąd Rejonowy nie naruszył wskazanej w apelacji regulacji art. 233 § 1 k.p.c. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalanego stanu faktycznego jest również prawidłowa. Ma ona oparcie w prawidłowo zastosowanych przepisach prawa wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, a Sąd odwoławczy ocenę prawną Sądu pierwszej instancji w całości podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496). Alimenty od powodów na rzecz pozwanych zostały zasądzone w wyroku z dnia 23 11 2011r. (w sprawie o sygn. akt V RC 609/10) i do dnia wskazanego w żądaniu pozwu (1 10 2013r.) upłynęły niemal 2 lata. W tym czasie pozwane rozwinęły się fizycznie, przez co wzrosły koszty ich utrzymania. Równocześnie pogorszyła się ich sytuacja materialna bowiem Sąd Rejonowy w Gliwicach w wyroku z dnia 17 11 2014r. obniżył alimenty należne pozwanym od ich ojca P. R. z kwot po 500zł do 150zł miesięcznie. W tym samym czasie sytuacja materialna ich matki nie uległa poprawie i w dalszym ciągu z posiadanych dochodów oraz zasądzonymi od ojca córek alimentów nie jest w stanie zaspokoić ich wszystkich potrzeb. Sytuacja materialna powodów nie uległa zmianie. Wspólnie uzyskują oni dochody w wysokości około 10.000zł miesięcznie, z których niewątpliwie są oni w stanie płacić alimenty w zasądzonej wysokości w kwotach po 200zł miesięcznie od powódki i od powoda w kwotach po 100zł na rzecz każdej wnuczek, tj. w łącznie w wysokości 600zł miesięcznie (po ich zapłaceniu pozostaje im na pokrycie ich kosztów utrzymania kwota 9.400zł miesięcznie). Dlatego Sąd Rejonowy słusznie ocenił, że od czasu ustalenia ostatnich alimentów nie doszło do zmiany stosunków - w rozumieniu art. 138 k.r.o. -uzasadniającej uchylenie obowiązków alimentacyjnych skarżących, przez co powódz-two było nieuzasadnione. Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu i apelacja jest bezzasadna w rozumieniu regulacji art. 385 k.p.c. , co z mocy tej regulacji prowadziło do jej oddalenia. Reasumując zaskarżone wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację powodów jako bezzasadną oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. SSO Roman Troll SSO Magdalena Balion - Hajduk SSO Leszek Dąbek