III CA 456/18

Sprawa dotyczyła powództwa M. G. przeciwko Gminie Ł. AZK o ustalenie bezskuteczności wypowiedzenia umowy najmu lokalu użytkowego (garażu) oraz o utrzymanie w mocy umowy najmu z 1994 roku. Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo, uznając wypowiedzenie za bezskuteczne i zasądzając od pozwanego na rzecz powódki 137 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Pozwany złożył apelację, zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 5 k.c., poprzez błędne uznanie, że wypowiedzenie umowy najmu stanowiło nadużycie prawa. Pozwany argumentował, że całokształt okoliczności sprawy wskazuje, iż wypowiedzenie nie było nadużyciem. Sąd Okręgowy pominął wniosek dowodowy z odpisu wyroku jako zbędny. Przyjął ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za własne, uznając je za prawidłowe. Sąd Okręgowy zgodził się z zarzutem naruszenia art. 5 k.c. przez Sąd Rejonowy. Podkreślił, że zastosowanie art. 5 k.c. nie może udaremniać celów przepisów o najmie ani warunków umowy. Stwierdził, że zaangażowanie ojca powódki w budowę garażu nie jest wystarczające do uznania wypowiedzenia za bezskuteczne z uwagi na zasady współżycia społecznego. Sąd zaznaczył, że stosowanie art. 5 k.c. wymaga zobiektywizowanej prezentacji argumentacji i musi być uzasadnione istnieniem szczególnie rażących okoliczności, których w tej sprawie nie stwierdzono. Wskazał, że powódka nie korzysta z garażu systematycznie, mieszka w innym mieście i wystąpiła o zgodę na podnajem, co było sprzeczne z umową. Wobec zasadności apelacji, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok na podstawie art. 386 § 1 k.p.c., oddalając powództwo. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania przed sądem pierwszej instancji zostało zmienione na rzecz pozwanego (107 zł), a o kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na rzecz pozwanego (150 zł).

Zagadnienia prawne (2)