III CA 454/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, uwzględniając apelację powoda i zasądzając pełną dochodzoną kwotę odszkodowania za uszkodzony pojazd.
Powód dochodził odszkodowania za uszkodzony pojazd, domagając się różnicy między wartością wraku a kwotą uzyskaną ze sprzedaży. Sąd Rejonowy zasądził część kwoty, opierając się na opinii biegłego, która przekroczyła tezę dowodową. Sąd Okręgowy, uwzględniając apelację powoda, uznał, że wartość pojazdu w stanie przedwypadkowym była bezsporna i powinna zostać przyjęta jako podstawa wyliczenia odszkodowania, co skutkowało zasądzeniem pełnej dochodzonej kwoty.
Sprawa dotyczyła powództwa T. S. przeciwko Č. S. o zapłatę odszkodowania za uszkodzony pojazd. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 8.700 zł z odsetkami i zwrot kosztów, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Powód wniósł apelację, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 278 § 1 k.p.c. (dopuszczenie dowodu z opinii biegłego), art. 233 § 1 k.p.c. (wadliwa ocena opinii) oraz art. 321 § 1 k.p.c. (oparcia rozstrzygnięcia na innej podstawie faktycznej). Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną. Podzielił ustalenia faktyczne Sądu I instancji, z wyjątkiem wartości pojazdu w stanie przedwypadkowym, którą ustalił na 46.600 zł. Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy zasadnie dopuścił dowód z opinii biegłego, jednak wadliwie ocenił tę opinię i wyszedł poza granice faktyczne powództwa. Biegły, wyceniając wartość wraku, przekroczył tezę dowodową, obliczając na nowo wartość pojazdu sprzed wypadku i opierając się na swoich przekonaniach. Sąd Rejonowy oparł wyrok na tych błędnych ustaleniach. Sąd Okręgowy uznał, że należało oprzeć się na wartości pojazdu w stanie nieuszkodzonym ustalonej przez ubezpieczyciela (46.600 zł) jako bezspornej, a następnie odjąć kwotę uzyskaną ze sprzedaży wraku (12.000 zł) oraz kwotę, na jaką wrak wycenił ubezpieczyciel (21.200 zł). W konsekwencji, Sąd Okręgowy zmienił wyrok, podwyższając zasądzoną kwotę do 13.400 zł i zasądzając koszty postępowania za obie instancje.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli ocena nie wymaga wiadomości specjalnych.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że w realiach sprawy dopuszczenie dowodu z opinii biegłego było zasadne, ponieważ ustalenie wartości wraku samochodu wymagało wiadomości specjalnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
T. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. S. | osoba_fizyczna | powód |
| Č. S. | spółka | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 386 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji może zmienić zaskarżony wyrok.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Strona wygrywająca sprawę może żądać zwrotu kosztów postępowania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 278 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dopuszczenie dowodu z opinii biegłego jest uzasadnione, gdy ocena okoliczności wymaga wiadomości specjalnych.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie "wszystkich przeprowadzonych dowodów", ale wadliwa ocena może stanowić naruszenie tego przepisu.
k.p.c. art. 321 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd jest związany żądaniem, a nie podstawą faktyczną, na której je oparto. Wyjście poza granice faktyczne powództwa jest niedopuszczalne.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji orzeka o kosztach postępowania apelacyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji wadliwie ocenił opinię biegłego. Sąd pierwszej instancji wyszedł poza granice faktyczne powództwa. Wartość pojazdu w stanie przedwypadkowym była bezsporna i powinna zostać przyjęta jako podstawa wyliczenia odszkodowania.
Odrzucone argumenty
Dopuszczenie dowodu z opinii biegłego było niezasadne.
Godne uwagi sformułowania
Sąd meriti zasadnie dopuścił dowód z opinii biegłego Rację ma jednak skarżący, iż Sąd Rejonowy dokonał wadliwej oceny opinii biegłego naruszając tym samym art. 233 k.p.c. jedynym przedmiotem sporu (...) była wartość należącego do powoda pojazdu (...) w stanie uszkodzonym Biegły przekroczył postawioną mu tezę dowodową Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego (...) Wydając opinię biegły przekroczył postawioną mu tezę dowodową i pomimo braku zlecenia sądu w tym zakresie obliczył na nowo wartość pojazdu w stanie sprzed wypadku
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wadliwa ocena opinii biegłego przez sąd pierwszej instancji oraz wyjście poza granice faktyczne powództwa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ustalania wartości pojazdu po szkodzie i roli opinii biegłego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak błędy w ocenie opinii biegłego i wyjście poza granice żądania mogą prowadzić do zmiany wyroku w drugiej instancji, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Błąd biegłego i sądu pierwszej instancji kosztował powoda 5 tys. zł – Sąd Okręgowy naprawił niesprawiedliwość.”
Dane finansowe
WPS: 13 400 PLN
odszkodowanie: 13 400 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III Ca 454/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 roku w sprawie z powództwa T. S. przeciwko Č. S. z siedzibą w Republice Czeskiej o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi zasądził od pozwanego Česk P. S. z siedzibą w Republice Czeskiej na rzecz powoda T. S. kwotę 8.700 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 15 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 845,84 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Apelację od powyższego wyroku wniósł powód, zaskarżając go w części oddalającej powództwo i orzekającej o kosztach procesu. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a to: 1. art. 278 § 1 k.p.c. wskutek dopuszczenia dowodu z opinii biegłego w sytuacji, gdy ocena okoliczności sprawy nie wymagała wiadomości specjalnych; 2. art. 233 § 1 k.p.c. wskutek wadliwej oceny opinii biegłego; 3. art. 321 § 1, k.p.c. wskutek oparcia rozstrzygnięcia na innej podstawie faktycznej niż przyjęta przez strony. W oparciu o wskazane zarzuty powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części oddalającej powództwo przez uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów procesu za obie instancje. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja okazała się zasadna i jako taka skutkowała zmianą zaskarżonego wyroku. Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji za wyjątkiem ustalenia dotyczącego wartości należącego do powoda samochodu marki J. (...) nr rej. (...) w stanie przedwypadkowym ustalając, iż wartość ta wynosiła 46.600 zł. Odnosząc się do zarzutów apelacji w pierwszej kolejności należy wskazać, że w realiach rozpoznawanej sprawy Sąd meriti zasadnie dopuścił dowód z opinii biegłego na okoliczność wartości wraku samochodu powoda po zdarzeniu z dnia 17 stycznia 2014 roku. W niniejszej sprawie powód dochodzi kwoty 13.400 zł stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą, na jaką wrak samochodu wycenił ubezpieczyciel, a kwotą 12.000 zł tj. kwotą za jaką sprzedał uszkodzony pojazd na wolnym rynku. Wartość wraku J. JX8 stanowiła zatem przedmiot sporu pomiędzy stronami i wbrew twierdzeniu apelującego konieczne było zasięgnięcie wiadomości specjalnych celem ustalenia czy kwota 12.000 zł jaką powód uzyskał ze sprzedaży samochodu w stanie uszkodzonym, znacznie niższa od tej na jaką wrak wycenił pozwany, była ceną adekwatną do jego wartości rynkowej, czy też zaniżoną. Pozwany wnosił zresztą o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na tę okoliczność. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się zatem naruszenia przez Sąd meriti art. 278 § 1 k.p.c. Rację ma jednak skarżący, iż Sąd Rejonowy dokonał wadliwej oceny opinii biegłego naruszając tym samym art. 233 k.p.c. , a także wyszedł poza granice faktyczne powództwa wbrew treści art. 321 k.p.c. W niniejszej sprawie jedynym przedmiotem sporu, jak już zostało wyżej wskazane, była wartość należącego do powoda pojazdu marki J. (...) w stanie uszkodzonym tj. w stanie po kolizji z dnia 17 stycznia 2014 roku. Strony były natomiast zgodne co do tego, że wartość przedmiotowego samochodu w stanie przedwypadkowym wynosiła 46.600 zł. W tak zakrojonym stanie faktycznym Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej oraz ruchu drogowego na okoliczność ustalenia wartości pozostałości pojazdu marki J. (...) o nr rej. (...) po szkodzie z dnia 17 stycznia 2014 roku. Wydając opinię biegły przekroczył postawioną mu tezę dowodową i pomimo braku zlecenia sądu w tym zakresie obliczył na nowo wartość pojazdu w stanie sprzed wypadku i ustalił ją na kwotę 41.900 zł. Biegły uznał, iż ze względu na mało prawdopodobny i nie udokumentowany przebieg pozwany niezasadnie zastosował korektę za przebieg w wysokości 5.102 zł. Powyższe ustalenia biegły poczynił pomimo, iż nie dysponował odpowiednią dokumentacją oraz opierając się jedynie na swoich przekonaniach. Jednocześnie biegły ustalił, że wartość samochodu powoda w stanie uszkodzonym wynosiła ok. 14.500 zł, jednak kwota 12.000 zł za jaką powód sprzedał samochód jest akceptowalna. Sąd Rejonowy wyrokując oparł się wartościach ustalonych przez biegłego i zasądził na rzecz powoda kwotę 8.700 zł (41.900 – 21.200 – 12.000), podczas gdy powinien się oprzeć na opinii biegłego jedynie w zakresie wyceny wartości wraku zaś jako wartość samochodu w stanie nieuszkodzonym powinien był przyjąć kwotę 46.600 zł tj. kwotę na jaką przedmiotowy pojazd został wyceniony przez ubezpieczyciela w toku postępowania likwidacyjnego, gdyż ta wartość była pomiędzy stronami bezsporna i jej ustalanie nie było przedmiotem zlecenia dla biegłego. W konsekwencji zasądzeniu na rzecz powoda podlegała cała dochodzona przez niego kwota czyli 13.400 zł (46.600zł – 21.200zł – 12.000zł = 13.400zł). Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy uznał apelację za w pełni uzasadnioną na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądzoną kwotę 8.700 zł podwyższył do kwoty 13.400 zł zaś kwotę 845,84 zł zasadzoną tytułem kosztów postępowania pierwszoinstancyjnego podwyższył do kwoty 3.087 zł ( art. 98 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ). O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 4 i § 13 ust. pkt 1 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i zasądził na rzecz powoda, który wygrał sprawę w całości, kwotę 835 zł.