III CA 345/15

Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi oddalił powództwo Miasta Ł. przeciwko A. M. i S. M. o zapłatę kwoty 5310,02 zł tytułem kary umownej za bezumowne korzystanie z lokalu użytkowego po rozwiązaniu umowy najmu. Sąd Rejonowy uznał, że żądanie oparte na § 14 umowy, które przewidywało odszkodowanie w wysokości 3-krotności czynszu za każdy miesiąc bezumownego korzystania, nie mogło zostać uwzględnione, ponieważ powód nie wykazał zaistnienia szkody. Sąd Rejonowy zinterpretował to postanowienie jako odszkodowanie, a nie karę umowną, podkreślając, że nawet kara umowna wymaga wykazania szkody. Apelację od tego wyroku wniosło Miasto Ł., zarzucając m.in. naruszenie przepisów dotyczących kary umownej i błędną interpretację umowy. Sąd Okręgowy w Łodzi, choć przyznał rację apelującej, że należało zbadać wolę stron i cel umowy zgodnie z art. 65 § 2 k.c., co pozwoliłoby na uznanie § 14 umowy za karę umowną, ostatecznie oddalił apelację. Sąd Okręgowy stwierdził, że kara umowna może być zastrzeżona jedynie na wypadek niewykonania zobowiązania niepieniężnego (art. 483 k.c.). W ocenie sądu, postanowienie § 14 umowy nie odnosiło się do niewykonania zobowiązania niepieniężnego, lecz miało na celu pozaustawowe uregulowanie wysokości wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z rzeczy, które jest świadczeniem pieniężnym. W związku z tym, zastrzeżenie kary umownej na wypadek niespełnienia tego świadczenia pieniężnego było niemożliwe, co czyniło postanowienie § 14 umowy nieważnym. Sąd Okręgowy podzielił również argumentację Sądu Rejonowego dotyczącą przedawnienia roszczenia wywodzonego z przepisów o bezumownym korzystaniu z lokalu. W konsekwencji, roszczenie zostało uznane za niezasadne, a apelacja oddalona.

Zagadnienia prawne (3)