III Ca 339/15

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2015-03-25
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniaokręgowy
przewózbiletopłata dodatkowaciężar dowodunierozpoznanie istoty sprawyapelacjakoszty postępowania

Sąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu nierozpoznania istoty sprawy i niewłaściwego rozłożenia ciężaru dowodu.

Powód dochodził zapłaty od pozwanego za jazdę bez ważnego biletu. Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo, opierając się m.in. na art. 6 k.c. Pozwany zaskarżył wyrok, zarzucając zawyżenie należności i niewłaściwe zastosowanie przepisów. Sąd Okręgowy uznał apelację za uzasadnioną, stwierdzając, że Sąd Rejonowy wadliwie rozpoznał sprawę, nie ustalił zasad naliczania opłat dodatkowych i nie rozpoznał wszystkich wniosków dowodowych, co stanowi nierozpoznanie istoty sprawy.

Powódka M. Związek (...) w T. domagała się od pozwanego J. G. zapłaty kwoty 469,20 zł z odsetkami za jazdę bez ważnego dokumentu. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wydał nakaz zapłaty, a następnie wyrokiem z dnia 24 września 2014 r. uwzględnił powództwo. Pozwany wniósł sprzeciw, kwestionując wysokość należności. Zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego, zarzucając zawyżenie dochodzonych kwot i oparcie się na przepisach dotyczących sytuacji, gdy konieczne było ustalenie danych przez Policję. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając apelację, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd pierwszej instancji wadliwie rozpoznał sprawę. Pozwany konsekwentnie negował jedynie wysokość należności, a nie sam fakt jazdy bez biletu. Sąd Rejonowy powinien był ustalić zasady naliczania opłat dodatkowych i okoliczności związane z wręczeniem wezwań do zapłaty. Ciężar dowodu tych okoliczności, zgodnie z art. 6 k.c., spoczywał na powodzie, a nie na pozwanym. Sąd Rejonowy nie rozpoznał wszystkich wniosków dowodowych stron, co stanowiło nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. W związku z tym apelacja pozwanego została uwzględniona, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji wadliwie rozpoznał sprawę, nie ustalił wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i nie rozpoznał wniosków dowodowych stron.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy nie zbadał wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii, w tym zasad naliczania opłat dodatkowych i ciężaru dowodu tych okoliczności, co stanowiło nierozpoznanie istoty sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

pozwany J. G.

Strony

NazwaTypRola
M. Związek (...) w T.innepowódka
J. G.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (4)

Główne

k.c. art. 6

Kodeks cywilny

Reguluje ciężar dowodu; sąd uznał, że sąd pierwszej instancji błędnie przypisał ciężar dowodu pozwanemu zamiast powodowi.

k.p.c. art. 386 § § 4

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w przypadku nierozpoznania istoty sprawy.

Pomocnicze

k.c. art. 774

Kodeks cywilny

Dotyczy umowy przewozu, która stanowiła podstawę prawną roszczenia.

u.p.r. art. 16

Ustawa - Prawo przewozowe

Wspomniany jako przepis dotyczący prawa przewozowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nierozpoznanie istoty sprawy przez Sąd Rejonowy. Niewłaściwe rozłożenie ciężaru dowodu (art. 6 k.c.). Nierozpoznanie wniosków dowodowych stron.

Godne uwagi sformułowania

wadliwie rozpoznał sprawę nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c.

Skład orzekający

Leszek Dąbek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wykładnia art. 6 k.c. w kontekście ciężaru dowodu w sprawach o zapłatę opłat dodatkowych za przejazd bez biletu oraz stosowanie art. 386 § 4 k.p.c. w przypadku nierozpoznania istoty sprawy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i proceduralnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowe błędy proceduralne popełniane przez sądy niższej instancji, w szczególności dotyczące ciężaru dowodu i nierozpoznania istoty sprawy, co jest istotne dla praktyków prawa.

Błąd proceduralny sądu niższej instancji doprowadził do uchylenia wyroku – co warto wiedzieć o ciężarze dowodu?

Dane finansowe

WPS: 469,2 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III Ca 339/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. Związku (...) w T. przeciwko J. G. ( G. ) o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt I C 783/14 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 339/15 UZASADNIENIE Powódka M. Związek (...) w T. -skich G. żądała zasądzenia od pozwanego J. G. na jej rzecz kwoty 469,20zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu oraz zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając żądanie twierdziła, że pozwany pomimo wezwania do zapłaty nie uregu-lował należności za jazdę bez ważnego dokumentu. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach sporządził w dniu 11 03 2014r. nakaz zapłaty, w którym polecił pozwanemu zapłacić powódce dochodzone należności. Pozwany J. G. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wnosił o oddalenie powództwa, kwestionując wysokość dochodzonych należności oraz pod-nosząc, że są one zawyżone, gdyż nie zachodziła potrzeba ustalenia przez Policję jego danych osobowych. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w wyroku z dnia 24 09 2014r. uwzględnił powództwo i orzekł o kosztach procesu. W ustalonym stanie faktycznym, w motywach orzeczenia przywołał regulację art. 774 k.c. oraz art. 16 ustawy z dnia 15 11 1984r. – Prawo przewozowe . Ocenił, że powódka wykazała podstawy faktyczne i prawne dochodzonych roszczeń, a pozwany pomimo ciążącego na nim z mocy art. 6 k.c. ciężaru dowodu nie wykazał, że ich wysokość jest zbyt wysoka, po czym uznał powództwo za uzasadnione. O kosztach procesu orzekał stosując regulację art. 98 k.p.c. Orzeczenie zaskarżył pozwany J. G. , który wnosił o jego zmianę przez oddalenie powództwa, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Zarzucił, że przy dochodzone należności zasądzono w zawyżonej wysokości. Sąd okręgowy zważył co następuje: Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował roszczenia powódki, przyjmując, że mają one źródła w reżimie prawnym umowy przewozu w rozumieniu art. 774 k.c. , lecz wadliwie rozpoznał sprawę. Pozwany w toku postępowania nie kwestionując faktu jazdy środkiem komunikacji publicznej bez ważnego biletu konsekwentnie, a jedynie negował wysokość dochodzonych należności, zarzucając, że powódka przy ich ustalaniu oparła się na przepisach mających zastosowanie w sytuacjach, gdy zachodziła konieczność ustalenia przez Policję jego danych osobowych. Obligowało to Sąd Rejonowy do ustalenia zasad uiszczania opłat za jazdę środkami komunikacji publicznej bez ważnego biletu oraz okoliczności towarzyszących wręczeniu pozwanemu wezwań do uiszczenia opłat dodatkowych (wbrew temu co przyjął Sąd ferując zaskarżone orzeczenie – stosownie do regulacji art. 6 k.c. - ciężar dowodu tych okoliczności nie obciążał pozwanego lecz powódkę, która z ich wystą-pienia wywodziła korzystne dla siebie skutki prawne). Na tę okoliczność powódka zaoferowała Sądowi w pozwie między innymi dowody z statutu powódki oraz wskazanych w nim jej uchwał. Wskazane wnioski dowodowe nie zostały przez Sąd Rejonowy rozpoznane. Ponadto nie rozpoznano również wniosków dowodowych zawartych w piśmie procesowym pozwanej z dnia 14 08 2014r. w którym wnosiła ona o przeprowadzenie dowodu z zeznań podanych w nim świadków (k-36) oraz nie rozpoznano wniosku pozwanego o przeprowadzenie dowodu z pisma powódki z dnia 29 11 2013r. (k- 25). Jest to równoznaczne z nierozpoznaniem istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. , co czyni apelacje pozwanego uzasadnioną i prowadziło do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Reasumując z podanych względów zaskarżony wyrok jest wadliwy i dlatego apelację powódki jako uzasadnioną uwzględniono orzekając jak w sentencji na mocy regulacji art. 386 § 4 k.p.c. Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę wezwie powódkę do przed-łożenia wskazanych w pozwie dokumentów (mających stanowić przedmiot dowodu), po czym rozpozna wszystkie wnioski dowodowe zgłoszone przez strony, a dopuszczone dowody przeprowadzi. Orzekając uwzględni zawartą powyżej ocenę prawną i w sposób prawidłowy zastosuje regulację art. 6 k.c. SSO Leszek Dąbek

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI