III CA 249/14

Sprawa dotyczyła odszkodowania za uszkodzenie samochodu osobowego, które nastąpiło w wyniku oderwania się koła od jadącego z naprzeciwka samochodu ciężarowego. Sąd Rejonowy w Zgierzu zasądził od ubezpieczyciela pojazdu ciężarowego część dochodzonej kwoty, opierając odpowiedzialność na zasadzie ryzyka (art. 436 § 1 k.c.), uznając, że nie doszło do zderzenia pojazdów w rozumieniu art. 436 § 2 k.c. Sąd pierwszej instancji stwierdził również, że nawet gdyby przyjąć odpowiedzialność na zasadzie winy, to sprawca nie zachował należytej staranności w utrzymaniu pojazdu w należytym stanie technicznym. Pozwany ubezpieczyciel zaskarżył wyrok w części uwzględniającej powództwo, zarzucając błędną wykładnię art. 436 § 2 k.c. i art. 415 k.c. Sąd Okręgowy oddalił apelację, podzielając stanowisko sądu pierwszej instancji. Sąd odwoławczy podkreślił, że oderwanie się koła od pojazdu nie jest zderzeniem w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie można rozszerzać hipotezy przepisu art. 436 § 2 k.c. na takie sytuacje. Sąd odwoławczy przyjął, że związek między wystąpieniem szkody a ruchem pojazdu powodów był znikomy, a ich pojazd znajdował się jedynie na drodze. Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym zderzeniem się mechanicznych środków komunikacji jest ich zetknięcie się, gdy pozostają wobec siebie w ruchu. W związku z tym, oderwane koła nie były pojazdem mechanicznym w ruchu, a zatem nie doszło do zderzenia. Sąd Okręgowy potwierdził zasadność przyjęcia przez Sąd Rejonowy reżimu odpowiedzialności opartego na zasadzie ryzyka. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., rozdzielając je między powodów proporcjonalnie do ich udziału w zyskach spółki cywilnej.

Zagadnienia prawne (4)