III CA 235/17

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi wydał wyrok zaoczny z dnia 12 października 2016 r., oddalając powództwo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko K. M. o zapłatę, z powodu braku legitymacji procesowej biernej po stronie pozwanej. Apelację od tego wyroku złożyła strona powodowa, zarzucając naruszenie przepisów postępowania cywilnego, takich jak art. 233 § 1 k.p.c. (przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów), art. 339 § 2 k.p.c. (niewłaściwe zastosowanie), art. 232 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c. (ciężar dowodu) oraz art. 230 k.p.c. (niezastosowanie). Strona apelująca wniosła o zmianę wyroku i uwzględnienie powództwa lub, ewentualnie, o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy uznał apelację za całkowicie bezzasadną. W uzasadnieniu, ograniczonym zgodnie z art. 505¹³ § 2 k.p.c. ze względu na postępowanie uproszczone, Sąd Okręgowy wyjaśnił podstawę prawną rozstrzygnięcia. Podkreślono, że w postępowaniu uproszczonym apelacja może być oparta tylko na zarzutach naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd Okręgowy stwierdził, że powódka nie sprostała obowiązkowi udowodnienia przesłanek odpowiedzialności kontraktowej, co jest fundamentalne dla rozstrzygnięcia sprawy. Wskazano, że materiał dowodowy był niestaranny i nie dawał podstaw do uwzględnienia powództwa wobec K. M., ponieważ dokumenty dotyczyły innej osoby, P. M., a także różniły się co do czasu, wielkości i warunków zobowiązania. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do braku legitymacji procesowej biernej. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 339 § 2 k.p.c., wyjaśniono, że wydanie wyroku zaocznego nie oznacza automatycznego uwzględnienia powództwa; powód nadal musi wykazać istnienie ważnego zobowiązania. Sąd ma obowiązek krytycznej oceny twierdzeń powoda, a w przypadku wątpliwości, oddalenia powództwa. Zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. uznano za nietrafny, gdyż Sąd Rejonowy dokonał logicznej i zgodnej z doświadczeniem życiowym oceny dowodów. Zarzut naruszenia art. 245 k.p.c. również uznano za niezasadny, ponieważ przedstawione dokumenty nie miały mocy dowodowej w kontekście istotnych okoliczności. Zarzut naruszenia art. 230 k.p.c. uznano za nietrafny, ponieważ zastosowanie tego przepisu wymaga, aby twierdzenia strony nie budziły uzasadnionych wątpliwości w świetle całokształtu materiału dowodowego, co nie miało miejsca w tej sprawie. Sąd Okręgowy podsumował, że strona powodowa, mimo bycia profesjonalistą w dziedzinie pożyczek i posiadania obsługi prawnej, nie podołała obowiązkom dowodowym. W związku z brakiem ujawnienia okoliczności, które Sąd drugiej instancji winien wziąć pod uwagę z urzędu, apelacja została oddalona na podstawie art. 385 k.p.c.

Zagadnienia prawne (3)