III CA 1994/15Brak dorozumianej umowy najmu lokalu

Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi wydał wyrok, w którym nakazał przywrócenie powodowi H. O. dostępu do wody w lokalu przy ulicy (...) w Łodzi i zakazał dalszych naruszeń, jednocześnie oddalając powództwo o ustalenie istnienia stosunku prawnego lub prawa oraz o naruszenie posiadania. Sąd Rejonowy zniósł wzajemnie koszty procesu i zasądził od pozwanych na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Powódka wniosła apelację od wyroku w zakresie pkt. 2 i 3, zarzucając naruszenie art. 233 k.p.c. w zw. z art. 316 k.p.c. poprzez błędną i dowolną ocenę materiału dowodowego, co miało skutkować stwierdzeniem braku dorozumianego nawiązania stosunku najmu. Powódka argumentowała, że opłacała opłaty eksploatacyjne i wykonywała remonty, co powinno być uznane za dorozumianą zgodę pozwanych na zajmowanie lokalu i wykonywanie obowiązków najemcy. Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając ją za bezzasadną. Sąd odwoławczy w pełni podzielił ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji i uznał, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy podkreślił, że dla skutecznego postawienia zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. konieczne jest wskazanie konkretnych dowodów i przyczyn błędnej oceny, czego apelująca nie uczyniła. Argumentacja powódki sprowadzała się do braku wyprowadzenia właściwych domniemań faktycznych, a nie do kwestionowania oceny dowodów. Sąd Okręgowy zgodził się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, że brak było podstaw do uznania dorozumianego zawarcia umowy najmu, ponieważ kluczowe elementy umowy, takie jak przedmiot najmu i wysokość czynszu, nie zostały ustalone. Pozwani jedynie tolerowali zamieszkiwanie powódki, jednocześnie podejmując próby jej eksmisji, co świadczyło o braku woli nawiązania stosunku najmu. W związku z tym, roszczenie o ustalenie stosunku najmu i stawki czynszu zostało trafnie oddalone.

Zagadnienia prawne (2)