III CA 1795/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła zapłaty kwoty 3.330,33 zł, która została zasądzona przez Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi od pozwanego M. M. na rzecz powoda A. M. na podstawie umowy cesji wierzytelności. Sąd pierwszej instancji zakwalifikował łączący strony stosunek prawny jako sprzedaż na próbę (art. 592 k.c.). Pozwany wniósł apelację, zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 233 § 1 k.p.c., poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego. Kwestionował uznanie umowy za sprzedaż na próbę, twierdząc, że była to umowa komisu, a także podnosił zarzuty dotyczące oceny zeznań pozwanego i nieważności umowy cesji. Sąd Okręgowy, rozpoznając sprawę w postępowaniu uproszczonym, oddalił apelację jako niezasadną. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne i ocenę dowodów Sądu Rejonowego, uznając, że ocena dowodów była swobodna, ale nie dowolna, i opierała się na wszechstronnym rozważeniu materiału dowodowego. Sąd uznał, że wersja powoda była bardziej przekonująca i poparta dowodami, podczas gdy pozwany nie przedstawił wystarczającego materiału dowodowego podważającego tę wersję. Sąd Okręgowy potwierdził prawidłowość zakwalifikowania stosunku prawnego jako sprzedaży na próbę, wskazując na autonomię działania pozwanego i brak cech umowy komisu. Podkreślono, że pozwany nabywał rzeczy z zamiarem odsprzedaży we własnym imieniu i na własny rachunek, a uzyskane środki stanowiły jego przychód, a nie prowizję. Sąd odrzucił również zarzut wadliwości umowy cesji, uznając ją za ważną i skuteczną. W konsekwencji Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 k.p.c.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 233 § 1 k.p.c. w kontekście oceny dowodów w sprawach o zapłatę, rozróżnienie między umową sprzedaży na próbę a umową komisu.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście postępowania uproszczonego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy umowa, w której pozwany sprzedawał towar dostarczany przez K. B., rozliczając się ze sprzedaży lub zwracając niesprzedany towar, stanowiła umowę sprzedaży na próbę, czy umowę komisu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd Rejonowy prawidłowo zakwalifikował stosunek prawny jako sprzedaż na próbę (art. 592 k.c.), a nie umowę komisu.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podzielił ocenę Sądu Rejonowego, wskazując na autonomię działania pozwanego, który nabywał towar z zamiarem odsprzedaży we własnym imieniu i na własny rachunek, a uzyskane środki stanowiły jego przychód, a nie prowizję. Brak było cech umowy komisu, gdzie komisant działa na rachunek dającego zlecenie i za wynagrodzeniem.
Czy Sąd Rejonowy naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.) poprzez błędną ocenę materiału dowodowego, w szczególności zeznań stron i świadków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy była swobodna, ale nie dowolna, logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że wersja powoda była bardziej przekonująca i poparta dowodami, podczas gdy pozwany nie przedstawił wystarczającego materiału dowodowego podważającego tę wersję. Zeznania pozwanego były mało obiektywne i stanowiły próbę skonstruowania innego przebiegu zdarzeń. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił całokształt okoliczności.
Czy umowa cesji wierzytelności z dnia 7 marca 2013 r. była ważna i skuteczna, czy też została sporządzona w celu obejścia ustawy (ukrycia wierzytelności przed egzekucją)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Umowa cesji wierzytelności była ważna i skuteczna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy nie podzielił zastrzeżeń pozwanego co do wadliwości umowy cesji, uznając, że była ona zgodna z przepisami prawnymi i zawierała wszystkie niezbędne elementy przesądzające o jej ważności i skuteczności.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. M. | osoba_fizyczna | powód |
| M. M. | osoba_fizyczna | pozwany |
| K. B. | osoba_fizyczna | poprzednik prawny powoda |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta nie narusza przepisu, jeżeli wnioski są logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym.
k.c. art. 592
Kodeks cywilny
Istota sprzedaży na próbę polega na tym, że umowa dochodzi do skutku, jeżeli kupujący w określonym czasie nie zwróci rzeczy sprzedanej. Kryterium próby stanowi zbywalność rzeczy w dalszym obrocie prawnym.
k.c. art. 385
Kodeks cywilny
Podstawa prawna oddalenia apelacji.
Pomocnicze
k.c. art. 64
Kodeks cywilny
Dotyczy nadania umowie kształtu odbiegającego od woli stron.
k.p.c. art. 505¹³ § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Ograniczenie uzasadnienia w postępowaniu uproszczonym.
k.p.c. art. 505⁹ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zakres podstaw apelacji w postępowaniu uproszczonym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kwalifikacja stosunku prawnego jako sprzedaży na próbę. • Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy. • Ważność i skuteczność umowy cesji wierzytelności.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną ocenę dowodów. • Błędne uznanie umowy za sprzedaż na próbę zamiast komisu. • Nieważność umowy cesji wierzytelności.
Godne uwagi sformułowania
ocena osobowego materiału dowodowego w sposób dowolny, a nie swobodny oraz sprzeczny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego • Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego. • jeżeli wnioski wyprowadzone przez sąd orzekający z zebranego materiału dowodowego są logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, ocena tego sądu nie narusza przepisu art. 233 § 1 k.p.c. i musi się ostać, choćby z materiału tego dawały się wysnuć również wnioski odmienne • rzeczona sprawa od strony dowodowej nie była łatwa, gdyż Sąd dysponował przeciwstawnymi twierdzeniami z jednej strony powoda i świadka K. B. oraz z drugiej strony pozwanego, którzy byli ze sobą skonfliktowani. • Istota sprzedaży na próbę sprowadza się do tego, że umowa dochodzi do skutku, jeżeli kupujący w określonym czasie nie zwróci rzeczy sprzedanej.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 233 § 1 k.p.c. w kontekście oceny dowodów w sprawach o zapłatę, rozróżnienie między umową sprzedaży na próbę a umową komisu."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście postępowania uproszczonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na analizę przepisów dotyczących oceny dowodów i rozróżnienia między umowami, choć stan faktyczny nie jest wybitnie nietypowy.
“Sprzedaż na próbę czy komis? Sąd rozstrzyga spór o kwalifikację umowy i ocenę dowodów.”
Dane finansowe
WPS: 3330,33 PLN
zapłata: 3330,33 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.