II Ca 342/13

Sygn. akt II Ca 342/13 W Y R O K W I M I E N I U R Z E C Z Y P O S P O L I T E J P O L S K I E J Dnia 26 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący : SSO Anatol Gul po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództw Spółdzielni Mieszkaniowej w B. przeciwko H. G. i W. G. o zapłatę 2617,88 zł zł przeciwko E. W. i J. W. o zapłatę 1622,10 zł przeciwko T. S. o zapłatę 1443,73 zł na skutek apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt I C 615/11 oddala apelację. Sygn. akt II Ca 342/13 UZASADNIENIE Apelacja nie podlega uwzględnieniu, a podniesione w niej zarzuty nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Przyjmując bezsporne w istocie ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za swoje, Sąd Okręgowy podziela także ocenę prawną tego stanu faktycznego oraz wyciągnięte z tej oceny wnioski, co zwalnia z potrzeby ponownego przytaczania szeregu powołanych już wcześniej trafnych argumentów. Tylko dodatkowo odnośnie zarzutów apelacji należy wskazać na następujące kwestie : - zgodnie z art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, stąd rzeczą strony powodowej było wykazanie, co składa się na dochodzone przez nią od poszczególnych pozwanych kwoty; w tym zakresie Sąd Okregowy podziela stanowisko sądu pierwszej instancji, że strona powodowa obowiązkowi temu nie sprostała, skoro na uzasadnienie swoich żądań przedłożyła jedynie kartoteki czynszowe, będące przecież dokumentami prywatnymi , kwestionowanymi zresztą przez pozwanych; skoro zaś dokument prywatny nie jest dowodem prawdziwego stanu rzeczy, to kartoteki nie mogą być samodzielnymi i wiążącymi podstawami do obciążania pozwanych kosztami związanymi z eksploatacją i utrzymaniem zajmowanych przez nich lokali mieszkalnych; - także zarzut naruszenia prawa materialnego, a to art. 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych jest chybiony; ustawa ta rozróżnia obowiązki zwiąane z ponoszeniem opłat za nieruchomość w zależności od tego, czy osoby zobowiązane są członkami spółdzielni / przy prawie do lokalu na zasadach lokatorskiego lub spółdzielczego prawa własności / czy też do spółdzielni nie należą, a przysługuje im spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, albo też odrębne prawo własności lokalu; z kolei w przepisie art. 4 ust. 4(4) ustawa nałożyła na spółdzielnię obowiązek prowadzenia odrębnie dla każdej nieruchomości ewidencji rozliczenia przychodów i kosztów , w zależności od praw przysługujących lokatorom; dla członków spółdzielni , którym przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu, ewidencja ta powinna obejmować koszty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale oraz eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni; natomiast dla właścicieli lokali , którzy nie są członkami spółdzielni, ewidencja powinna obejmować koszty związane z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali oraz nieruchomości wspólnych i przeznaczonych do wspólnego korzystania; skoro zatem zasada ustalania kosztów wynika bezpośrednio z przepisów ustawy, stąd też nieprzewidziane od niej odstępstwa są niedopuszczalne; - przepis art. 6(4) u.s.m. stanowi, że na żądanie członka spółdzielni, właściciela lokalu niebędącego członkiem spółdzielni, ktorej przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, spółdzielnia ma obowiązek przedstawienia kalkulacji wysokości opłat; - tymczasem strona powodowa , mimo wniosków pozwanych, nie udostępniła im informacji odnośnie szczegółowego wyliczenia opłat, ze wskazaniem okresu obliczeniowego, co uniemożliwiło im wyryfikację żądanych należności, gdy pozwani – co do zasady - nie uchylali się przecież od regulowania obciążających ich należności; ponadto od kilku lat pozwani nie są już członkami strony powodowej, przy czym w istocie dopiero w apelacji - lecz jedynie ogólnikowo - strona powodowa wskazała na tą okoliczność, która przecież nie jest bez znaczenia dla zasadności i wysokości dochodzonych roszczeń, nie określając jednak jednoznacznie ram czasowych obejmujących żądanie, z podaniem okresów, gdy pozwani byli jeszcze członkami spółdzielni, a kiedy członkostwo ich ustało; -ponadto z materiału dowodowego sprawy wynikało, że strona powodowa nie realizuje obowiązków wynikających z ustawy w zakresie ewidencjonowania należności od lokatorów, skoro koszty rozliczane są na całość spółdzielni, nie zaś na każdą nieruchomość, a zatem na budynek, w którym jest lokal o odrębnej własności, co potwierdziły ustalenia biegłego wydane w sprawie I C 32/12 Sądu Rejonowego w Kłodzku, które Sąd Okręgowy akceptuje i podziela. -z tych przyczyn pozostałe zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów ustawy o rachunkowości oraz art. 233 kpc nie miały istotnego znaczenia. jeżeli bowiem sama zasada ustalania opłat jest wadliwa, to zbędne było przeprowadzanie dowodu z opinii biegłego dla ustalenia rzeczywistej wysokości kosztów obciążająch pozwanych właścicieli, ponieważ w pierwszej kolejności sam sposób naliczania opłat należy dostosowac do obowiązujących w tej mierze przepisów, co dopiero pozwoli na ewentualne – w razie sporu – weryfikowanie żądań. Z tych przyczyn apelacja jako pozbawiona uzasadnionych podstaw została oddalona / art. 385 kpc w zw. z art. 505(10)§ 2 kpc i art. 505(13) § 2 kpc /.