III CA 1716/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Zgierzu wyrokiem z dnia 27 lipca 2017 r. zasądził od (...) Spółki Akcyjnej na rzecz powoda J. D. kwotę 7 000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz 2 029 zł tytułem odszkodowania, oddalając powództwo w pozostałej części. Ustalono, że powód został potrącony na oznakowanym przejściu dla pieszych przez pojazd kierowany przez D. S., mimo że był pod wpływem alkoholu (0,91 mg/l). Sąd Rejonowy oparł się na opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych, który stwierdził, że kierowca miał techniczne możliwości uniknięcia zderzenia i nie zachował szczególnej ostrożności, zbliżając się do przejścia. Sąd uznał, że powód nie przyczynił się do powstania szkody, a fakt bycia pod wpływem alkoholu nie miał wpływu na powstanie szkody, ponieważ pieszy przechodził w miejscu dozwolonym i korzystał z pierwszeństwa. Zasądzono zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, w tym za czterotygodniowy opatrunek gipsowy, częściową niesamodzielność i dyskomfort psychiczny, a także za odczuwane do dziś bóle przy zmianach pogody i lęk przed jazdą rowerem. Odszkodowanie obejmowało koszty opieki osób trzecich i leków. Pozwany ubezpieczyciel wniósł apelację, zarzucając naruszenie przepisów postępowania (dowolna ocena dowodów, niewłaściwe zastosowanie art. 102 k.p.c.) oraz prawa materialnego (zasądzenie rażąco wygórowanego zadośćuczynienia, niezastosowanie art. 362 k.c. w zakresie przyczynienia się powoda). Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną. Podkreślono, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. wymaga wykazania rażącego naruszenia reguł oceny dowodów, a nie przedstawienia alternatywnej oceny. Ustalenia faktyczne oparte na opiniach biegłych (rekonstrukcja wypadków, ortopedia) nie zostały skutecznie podważone. Sąd Okręgowy potwierdził, że kierowca naruszył zasady ruchu drogowego, a pieszy nie przyczynił się do szkody. Kwestionowanie wysokości zadośćuczynienia i odszkodowania uznano za niezasadne, podobnie jak zarzuty dotyczące kosztów procesu, gdzie zastosowanie art. 102 k.p.c. uznano za uzasadnione ze względu na specyfikę sprawy o szkodę na osobie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących przyczynienia się pieszego do szkody w wypadku drogowym, zwłaszcza w kontekście bycia pod wpływem alkoholu. Ustalanie wysokości zadośćuczynienia i odszkodowania w sprawach o wypadki komunikacyjne. Zastosowanie art. 102 k.p.c. w sprawach o szkodę na osobie.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, w którym kluczowe znaczenie miały opinie biegłych. Ocena przyczynienia się pieszego jest zawsze indywidualna.
Zagadnienia prawne (3)
Czy pieszy, który wszedł na oznakowane przejście dla pieszych będąc pod wpływem alkoholu, przyczynił się do powstania szkody w wyniku potrącenia przez pojazd?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pieszy nie przyczynił się do powstania szkody, ponieważ wszedł na przejście w miejscu dozwolonym, korzystał z pierwszeństwa, a kierowca miał techniczne możliwości uniknięcia zderzenia i nie zachował szczególnej ostrożności.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków, który stwierdził, że kierowca miał wystarczającą odległość do zatrzymania pojazdu i nie zachował szczególnej ostrożności. Fakt bycia pod wpływem alkoholu nie miał wpływu na powstanie szkody, gdyż pieszy nie wtargnął na przejście ani nie wszedł bezpośrednio pod nadjeżdżający pojazd.
Jaka jest wysokość zadośćuczynienia i odszkodowania należnego pieszemu potrąconemu na przejściu dla pieszych, biorąc pod uwagę doznane obrażenia, cierpienia fizyczne i psychiczne oraz koszty leczenia i opieki?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Zadośćuczynienie w kwocie 7 000 zł i odszkodowanie w kwocie 2 029 zł jest odpowiednie, uwzględniając brak trwałego uszczerbku na zdrowiu, ale także okres niesamodzielności, dyskomfort psychiczny, odczuwane bóle i lęk.
Uzasadnienie
Sąd uwzględnił, że powód przez cztery tygodnie nosił gips, był częściowo niesamodzielny, odczuwał ból i lęk, a także potrzebował pomocy osób trzecich. Kwota zadośćuczynienia ma kompensować krzywdę niemajątkową, a odszkodowanie koszty leczenia i opieki. Sąd uznał, że zasądzone kwoty nie są wygórowane.
Czy sąd powinien obciążyć powoda kosztami procesu w sytuacji, gdy powództwo zostało częściowo oddalone, a sprawa dotyczy szkody na osobie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, powód nie powinien być obciążony kosztami procesu w całości, a zastosowanie art. 102 k.p.c. było uzasadnione.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy zastosował art. 102 k.p.c., uznając, że obciążenie powoda kosztami podważałoby kompensacyjny charakter zadośćuczynienia. Powód mógł być subiektywnie przekonany o swoich racjach, a określenie wysokości roszczeń w sprawach o szkodę na osobie jest utrudnione bez opinii biegłego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. D. | osoba_fizyczna | powód |
| (...) Spółka Akcyjna | spółka | pozwany |
Przepisy (19)
Główne
k.c. art. 444 § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 445 § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 362
Kodeks cywilny
Pomocnicze
k.c. art. 805 § 1 i 2 pkt 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 436 § 1
Kodeks cywilny
u.u.o. art. 19 § 1
Ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych
u.u.o. art. 34 § 1
Ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych
k.p.c. art. 233 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 278 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
p.r.d. art. 26 § 1
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
k.c. art. 481 § 1 i 2
Kodeks cywilny
u.u.o. art. 14 § 1 i 2
Ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych
k.c. art. 455
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 108 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kierowca nie zachował szczególnej ostrożności zbliżając się do przejścia dla pieszych. • Kierowca miał techniczne możliwości uniknięcia zderzenia z pieszym. • Pieszy, mimo bycia pod wpływem alkoholu, nie przyczynił się do powstania szkody, ponieważ wszedł na przejście w miejscu dozwolonym i korzystał z pierwszeństwa. • Zadośćuczynienie w kwocie 7 000 zł jest adekwatne do doznanej krzywdy, uwzględniając cierpienia fizyczne i psychiczne, okres niesamodzielności oraz lęk. • Odszkodowanie w kwocie 2 029 zł jest uzasadnione kosztami opieki osób trzecich i leków. • Zastosowanie art. 102 k.p.c. w zakresie kosztów procesu było uzasadnione ze względu na specyfikę sprawy o szkodę na osobie.
Odrzucone argumenty
Powód swoim zachowaniem przyczynił się do powstania szkody. • Zasądzone zadośćuczynienie i odszkodowanie są rażąco wygórowane. • Sąd Rejonowy dokonał dowolnej oceny dowodów. • Powód powinien zostać obciążony kosztami procesu w całości.
Godne uwagi sformułowania
Przy prawidłowej obserwacji przejścia dla pieszych kierowca pojazdu miał techniczne możliwości podjęcia manewrów obronnych i zatrzymania pojazdu. • Wobec tego sam tenże fakt [bycia pod wpływem alkoholu] nie miał wpływu na powstanie szkody. • Zasądzenie na rzecz powoda rażąco wygórowanego zadośćuczynienia, znacznie przewyższającego rozmiar doznanej przez powoda krzywdy. • zarzut wadliwej oceny dowodów może być uznany za zasadny tylko wówczas, gdy brak jest logiki w powiązaniu wniosków z zebranymi dowodami bądź, gdy wnioskowanie sądu wykracza poza zasady logiki albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych, praktycznych związków przyczynowo – skutkowych.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przyczynienia się pieszego do szkody w wypadku drogowym, zwłaszcza w kontekście bycia pod wpływem alkoholu. Ustalanie wysokości zadośćuczynienia i odszkodowania w sprawach o wypadki komunikacyjne. Zastosowanie art. 102 k.p.c. w sprawach o szkodę na osobie."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, w którym kluczowe znaczenie miały opinie biegłych. Ocena przyczynienia się pieszego jest zawsze indywidualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, że nawet będąc pod wpływem alkoholu, pieszy może mieć pierwszeństwo na przejściu, jeśli kierowca nie zachował należytej ostrożności. Podkreśla znaczenie opinii biegłych i zasady słuszności w kosztach procesu.
“Pieszy pod wpływem alkoholu na pasach – czy kierowca zawsze jest niewinny?”
Dane finansowe
WPS: 7000 PLN
zadośćuczynienie: 7000 PLN
odszkodowanie: 2029 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.