III Ca 1594/16

Sygn. akt III Ca 1594/16 III Cz 1730/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Gabriela Sobczyk Sędziowie: SO Leszek Dąbek (spr.) SO Barbara Braziewicz po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. N. z udziałem J. N. o podział majątku wspólnego na skutek zażalenia wnioskodawczyni na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 postanowienia Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 23 lutego 2017r., sygn. akt III Ca 1594/16, III Cz 1730/16 postanawia: 1. oddalić zażalenie; 2. zasądzić od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym. SSO Barbara Braziewicz SSO Gabriela Sobczyk SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 1594/16 (III Cz 1730/16) UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Gliwicach postanowieniu z dnia23 02 2017r. oddalił apelację wnioskodawczyni K. N. od postanowienia Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 24 05 2016r. i zażalenie uczestnika postępowania J. N. na zawarte w zaskarżonym postanowieniu rozstrzygnięcie zamieszczone w punkcie 2 oraz zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania kwotę 7.200zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Ferując orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego przywołał regulację art. 520 § 1 k.p.c. po czym uznała, że nie ma ona zastosowania w sprawie, gdyż wnioskodawczyni po przeprowadzonym postępowaniu trwającym cztery lata, znając treść uzasadnienia Sądu pierwszej instancji nie skorygowała swego stanowiska dotyczącego „istnienia i składu majątku wspólnego” a zarzuty jej apelacji „nie były trafne w żądnej części”, co prowadziło do odstąpienia w postępowaniu apelacyjnym od zasady rozliczenia kosztów zawartej w przywołanej na wstępie regulacji i obciążenie jej kosztami postępowania apelacyjnego. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zaskarżyła wnioskodawczyni K. N. , która wnosił o jego zmianę poprzez odstąpienie od obciążania jej kosztami postępowania apelacyjnego. Zarzucał, iż przy ferowaniu rozstrzygnięcia naruszono regulację art. 520 § 2 k.p.c. w związku z art. 98 § 1 k.p.c. poprzez jej niewłaściwe zastosowanie polegające na wyłączeniu ogólnej reguły wyrażonej w art. 520 § 1 k.p.c. , gdyż w sprawie powinna mieć zastosowanie zasada wedle której każdy z uczestników ponosi koszty postępowania związane z swym udziałem w sprawie, względnie odstąpienie od tej zasady z uwagi na jej trudną sytuację materialną w oparciu o regulację art. 102 k.p.c. U czestnik postępowania J. N. wnosił o oddalenie zażalenia oraz zasądzenia na jego rzecz od wnioskodawczyni zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury – Sąd rozpoznający zażalenie pogląd ten w pełni podziela – „w sprawach tzw. działowych nie zachodzi przewidziana w art. 520 § 2 i 3 k.p.c. sprzeczność interesów tych uczestników, którzy domagają się podziału, niezależnie od tego, jaki sposób podziału postulują i jakie wnioski składają w tym względzie” i nie występuje ona również w postępowaniu odwoławczym wywołanym „wniesieniem apelacji od orzeczenia sądu pierwszej instancji o podziale majątku wspólnego przez uczestnika..” i jej wniesienie „nie uzasadnia obciążenia skarżącego kosztami postępowania apelacyjnego” ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 11 2010r. III Cz 46/10; LEX nr 688497OSNC 2011/7-8/88, Biul.SN 2011/1/12, podobnie w postanowieniach Sądu Najwyższego z dnia 6 06 2012r. IV cz 13/12, z dnia 26 07 2012r. V Cz 30/12 ). Zasada ta nie ma jednak charakteru bezwzględnego i nie stosuje się jej w „sprawach działowych” (w tym w sprawach o podział majątku wspólnego), w których – tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – jeden z uczestników postępowania żąda oddalenia wniosku (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 09 2011r. IV Cz 40/11) W tych sprawach występuje oczywista sprzeczność interesów pomiędzy jej uczestnikami (jeden z nich domaga się podziału majątku wspólnego drugi wnosi o oddalenie wniosku), wobec czego także w toku postępowania przed Sądem drugiej instancji ma zastosowanie regulacja art. 520 § 3 zd. 1 k.p.c. Regulacja ta uprawnia Sąd do nałożenie na uczestnika postępowania, którego wniosek został oddalony lub odrzucone, obowiązku zwrotu kosztów poniesionych przez innego uczestnika, co ostatecznie znalazło prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu. Jakkolwiek w postępowaniu nieprocesowym ma odpowiednie zastosowanie – przywołana w zażaleniu - regulacja art. 102 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 02 1973 r., II CZ 29/73, OSNCP 1973, Nr 12, poz. 223, z dnia 2 03 2012r., II CZ 170/11, LEX nr 1170229), to jej zastosowanie uzależnione jest od wystąpienia w sprawie wskazanego w niej” szczególnie uzasadnionego wypadku”. W sytuacji gdy interesy skarżącej i uczestnika postępowania - z podanych powyżej względów - były sprzeczne, skarżąca musiała liczyć z koniecznością poniesienia kosztów postępowania apelacyjnego. Przytoczona w zażaleniu jej trudna sytuacja materialna i zwolnienie jej przez sąd od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych sama w sobie nie stanowi jednak o występowaniu w sprawie szczególnie uzasadnionego wypadku w rozumieniu omawianej regulacji prawnej ( podobnie w wyrokach: SA w P. I ACa 771/16, LEX nr 2268942, SA w W. z dnia 13 12 2016r. VI ACa 2058/51 LEX nr 2216138 , SA w S. z dnia 29 09 2016r. LEX nr 2157801 ) Z tych względów regulacja ta nie ma zatem zastosowania w sprawie, co w połączeniu z powyższym czyni zażalenie bezzasadnym w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. , co z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jego oddalenia. Reasumując zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i dlatego zażalenie wnioskodawczyni jako bezzasadne oddalono na mocy regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.