III CA 1529/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Łowiczu wyrokiem z dnia 17 czerwca 2020 roku zasądził od pozwanego A. S. na rzecz powoda J. M. kwotę 5.975 zł tytułem odszkodowania oraz 17.500 zł tytułem zadośćuczynienia, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Sąd ustalił również odpowiedzialność pozwanego za szkody mogące pojawić się w przyszłości u powoda, związane ze zdarzeniem z dnia 2 lipca 2013 roku. Pozwany wniósł apelację, zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów prawa procesowego (m.in. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez wybiórczą ocenę dowodów, art. 278 k.p.c. przez oparcie ustaleń na zeznaniach zamiast opinii biegłego, art. 227 k.p.c. przez uwzględnienie nieudowodnionych kosztów) oraz prawa materialnego (m.in. art. 430 k.c. przez niewłaściwe zastosowanie, art. 445 § 1 k.c. przez rażąco zawyżone zadośćuczynienie, art. 444 § 1 i 2 k.c. przez uwzględnienie nieudowodnionych kosztów, art. 189 k.p.c. przez błędne ustalenie odpowiedzialności na przyszłość). Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, uznał ją za bezzasadną. Sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, a ustalenia faktyczne znajdują odzwierciedlenie w zebranym materiale. Sąd Okręgowy podzielił ocenę prawną roszczeń, w tym zastosowanie art. 445 k.c. i art. 444 k.c. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. uznano za gołosłowne, wskazując, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego, a opinie biegłych (stomatologa i psychologa) były rzetelne i wszechstronne. Sąd Okręgowy uznał, że zasądzone zadośćuczynienie w kwocie 17.500 zł nie było rażąco wygórowane, uwzględniając wiek powoda, charakter urazu, konieczność leczenia i jego wpływ na sferę psychiczną. Również zasądzone odszkodowanie w kwocie 5.975 zł, obejmujące koszty leczenia i dojazdów, zostało uznane za uzasadnione. Sąd odwoławczy potwierdził również zasadność ustalenia odpowiedzialności pozwanego za szkody przyszłe na podstawie art. 189 k.p.c., powołując się na utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego. Apelacja pozwanego została oddalona, a koszty postępowania apelacyjnego zasądzono od pozwanego na rzecz powoda.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja i stosowanie przepisów dotyczących oceny dowodów (art. 233 k.p.c.), zasad ustalania zadośćuczynienia za krzywdę (art. 445 k.c.) oraz odszkodowania za szkody na osobie (art. 444 k.c.), a także interesu prawnego w ustaleniu odpowiedzialności za szkody przyszłe (art. 189 k.p.c.).
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne wytyczne interpretacyjne.
Zagadnienia prawne (4)
Czy sąd prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w tym opinie biegłych, przy ustalaniu odpowiedzialności pozwanego i wysokości zasądzonych świadczeń?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, a ustalenia faktyczne znajdują odzwierciedlenie w zebranych dowodach. Ocena dowodów była wszechstronna i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał zarzuty naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. za bezzasadne, wskazując, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa, a opinie biegłych były rzetelne i wszechstronne.
Czy wysokość zasądzonego zadośćuczynienia jest rażąco wygórowana w stosunku do doznanej przez powoda krzywdy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zasądzone zadośćuczynienie w kwocie 17.500 zł nie jest rażąco wygórowane, uwzględniając wiek powoda, charakter urazu, konieczność leczenia oraz wpływ zdarzenia na sferę psychiczną.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że zadośćuczynienie ma funkcję kompensacyjną i powinno uwzględniać całokształt okoliczności, w tym cierpienia fizyczne i psychiczne, ograniczenia w życiu oraz wiek poszkodowanego. Kwota 17.500 zł została uznana za adekwatną do doznanej krzywdy i zgodną z realiami społeczno-gospodarczymi.
Czy powód wykazał poniesienie kosztów związanych z leczeniem i dojazdami, uzasadniających zasądzenie odszkodowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji zasadnie uznał poniesienie kosztów leczenia i dojazdów, które zostały wykazane przedłożonymi dokumentami i zeznaniami świadków, a także na podstawie doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że brak szczegółowych rachunków za paliwo czy leki nie wyklucza poniesienia kosztów, zwłaszcza w sytuacji zagrożenia zdrowia dziecka. Kwota 3.400 zł na leczenie i 2.275 zł na dojazdy została uznana za uzasadnioną.
Czy powód miał interes prawny w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego za szkody mogące powstać w przyszłości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, powód miał interes prawny w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego za przyszłe szkody, zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 1970 r. (III CZP 34/69) i późniejszym orzecznictwem.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym w sprawach o szkody na osobie istnieje interes prawny w ustaleniu odpowiedzialności pozwanego za przyszłe skutki zdarzenia, zwłaszcza gdy nie można wykluczyć ujawnienia się dalszych konsekwencji wypadku.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. M. | osoba_fizyczna | powód |
| A. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (12)
Główne
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd ocenia wiarogodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Zarzut naruszenia wymaga wykazania rażącej wadliwości lub oczywistej błędności oceny.
k.c. art. 430
Kodeks cywilny
Ktoś, kto powierzył wykonanie czynności drugiemu, obowiązany jest do naprawienia szkody wyrządzonej przez sprawcę przy wykonywaniu tej czynności, chyba że nie ponosi winy w wyborze albo gdyby szkoda nastąpiła również przy starannym wykonaniu tej czynności.
k.c. art. 445 § § 1
Kodeks cywilny
Sąd może przyznać osobie najbliższej krzywdę zadośćuczynienie pieniężne.
k.c. art. 444 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
W wypadku uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, zobowiązany do naprawienia szkody powinien zwrócić poszkodowanemu wszelkie poniesione przez niego koszty związane z leczeniem, rehabilitacją oraz koszty związane z utratą zdolności do pracy.
k.p.c. art. 189
Kodeks postępowania cywilnego
Powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, jeżeli ma w tym interes prawny.
Pomocnicze
k.p.c. art. 278
Kodeks postępowania cywilnego
Ustalenie okoliczności wymagających wiedzy specjalnej obliguje sąd do zasięgnięcia opinii biegłego. Sąd Okręgowy uznał, że ustalenia w zakresie obrażeń i cierpień powoda mogły być oparte na zeznaniach, a opinie biegłych były wystarczające.
k.p.c. art. 227
Kodeks postępowania cywilnego
Przedmiotem dowodu są okoliczności, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd Okręgowy uznał, że koszty leczenia i dojazdów zostały wykazane w wystarczającym stopniu.
k.p.c. art. 327¹ § § 1 pkt 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Uzasadnienie wyroku powinno zawierać podstawę faktyczną i prawną. Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy sporządził uzasadnienie w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną, a zarzut naruszenia nie miał wpływu na wynik sprawy.
k.c. art. 361
Kodeks cywilny
Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działań lub zaniechań, z których wynikła szkoda.
k.p.c. art. 382
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym.
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu apelacyjnym sąd drugiej instancji dopuszcza dowody na uzupełnienie materiału dowodowego lub dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena dowodów przez Sąd Rejonowy. • Adekwatność zasądzonego zadośćuczynienia do doznanej krzywdy. • Uzasadnienie poniesionych kosztów leczenia i dojazdów. • Istnienie interesu prawnego w ustaleniu odpowiedzialności za szkody przyszłe.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez wybiórczą ocenę dowodów. • Naruszenie art. 278 k.p.c. przez oparcie ustaleń na zeznaniach zamiast opinii biegłego. • Naruszenie art. 227 k.p.c. przez uwzględnienie nieudowodnionych kosztów. • Naruszenie art. 430 k.c. przez niewłaściwe zastosowanie. • Naruszenie art. 445 § 1 k.c. przez rażąco zawyżone zadośćuczynienie. • Naruszenie art. 444 § 1 i 2 k.c. przez uwzględnienie nieudowodnionych kosztów. • Naruszenie art. 189 k.p.c. przez błędne ustalenie odpowiedzialności na przyszłość.
Godne uwagi sformułowania
Ocena przedstawionych przez strony dowodów jest kompetencją Sądu, a sposób tej oceny określa powołany wyżej przepis art. 233 k.p.c. • Dla skutecznego postawienia zarzutu wadliwości ustaleń wobec naruszenia normy art. 233 § 1 k.p.c. nie wystarcza samo twierdzenie strony skarżącej o nieprawidłowości dokonanych ustaleń faktycznych, odwołujące się do stanu faktycznego, który jej zdaniem odpowiada rzeczywistości. • Zadośćuczynienie na podstawie art. 445 k.c. służyć powinno materialnej kompensacji krzywdy, a więc szkody o charakterze niematerialnym. • W judykaturze wskazywano wielokrotnie, że norma ta pozostawia Sądowi orzekającemu o wysokości zadośćuczynienia niezbędną swobodę jurysdykcją pozwalającą na adekwatne do okoliczności sprawy uwzględnienie w orzeczeniu wszystkich istotnych przesłanek rzutujących na rozmiary krzywdy. • W uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 1970 r. III CZP 34/69, mającej moc zasady prawnej, zostało przyjęte, że w sprawie o naprawienie szkody wynikłej z uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, zasądzenie określonego świadczenia nie wyłącza jednoczesnego ustalenia w sentencji wyroku odpowiedzialności pozwanego za szkody mogące powstać w przyszłości z tego samego zdarzenia.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących oceny dowodów (art. 233 k.p.c.), zasad ustalania zadośćuczynienia za krzywdę (art. 445 k.c.) oraz odszkodowania za szkody na osobie (art. 444 k.c.), a także interesu prawnego w ustaleniu odpowiedzialności za szkody przyszłe (art. 189 k.p.c.)."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, choć zawiera ogólne wytyczne interpretacyjne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy wypadku dziecka podczas kolonii, co ma silny wymiar ludzki. Analiza zarzutów apelacyjnych i odpowiedzi sądu na nie stanowi cenne studium przypadku dla prawników zajmujących się szkodami na osobie.
“Wypadek na kolonii: Jak sąd ocenił odpowiedzialność organizatora i wysokość zadośćuczynienia?”
Dane finansowe
odszkodowanie: 5975 PLN
zadośćuczynienie: 17 500 PLN
koszty procesu: 5007,4 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.