III Ca 1487/13

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2013 r. oddalił wniosek I. J. o ustanowienie kuratora spadku po H. T., który zmarł w dniu 24 lutego 2013 r. H. T. był współwnioskodawcą w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po Z. T., postępowanie to zostało zawieszone na skutek jego śmierci. Sąd I instancji, odwołując się do art. 666 k.p.c., uznał, że nie ma potrzeby ustanowienia kuratora, ponieważ kwestie „czuwania nad całością spadku” nie mają znaczenia dla bytu postępowania spadkowego po Z. T., a wnioskodawczyni nie wykazała bezskutecznych starań o ustalenie spadkobierców H. T. Apelację wniosła I. J., zarzucając naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. i art. 666 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając ją za niezasadną. Sąd odwoławczy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny i przyjął go za własny. Podkreślono, że Sąd I instancji nie stwierdził braku znaczenia ustanowienia kuratora dla dalszego prowadzenia postępowania, lecz jedynie brak powiązania między przesłanką „czuwania nad całością spadku” a potrzebą prowadzenia postępowania. Sąd Okręgowy przypomniał, że przesłanki ustanowienia kuratora spadku zgodnie z art. 666 § 1 k.p.c. to: brak objęcia spadku przez spadkobiercę, potrzeba czuwania nad całością spadku oraz konieczność ustanowienia kuratora. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnej z tych przesłanek. Sąd odwoławczy uznał, że I. J. błędnie zinterpretowała uzasadnienie postanowienia Sądu Okręgowego oddalającego zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania, myląc potrzebę podjęcia postępowania z przyczyną ustanowienia kuratora. Ustanowienie kuratora jest bowiem warunkiem podjęcia zawieszonego postępowania, a nie jego przyczyną. Wobec prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia i niezasadności zarzutów apelacyjnych, apelację oddalono na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.

Zagadnienia prawne (3)