Orzeczenie · 2017-12-11

III CA 1419/17

Sąd
Sąd Okręgowy w Łodzi
Data
2017-12-11
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniaokręgowy
pożyczkaumowakonsolidacjaratyklauzule abuzywneochrona konsumentasytuacja materialnakoszty procesuapelacja

Sąd Rejonowy wydał wyrok zasądzający od pozwanej B. K. na rzecz strony powodowej kwotę 46.775,42 zł z odsetkami, rozkładając spłatę na 156 rat. Pozwana, która otrzymała pożyczkę w wysokości 34.700 zł, kwestionowała wysokość rat i zarzucała niedozwolone postanowienia umowne, w tym dotyczące prowizji i ubezpieczenia. Sąd Rejonowy, uwzględniając trudną sytuację materialną pozwanej, rozłożył należność na raty i nie obciążył jej kosztami procesu. Pozwana wniosła apelację, zarzucając m.in. naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. (błędna ocena dowodów) oraz art. 385¹ § 1 k.c. (klauzule abuzywne) i art. 5 k.c. (naruszenie zasad współżycia społecznego). Sąd Okręgowy oddalił apelację, uznając ustalenia faktyczne i wnioski Sądu Rejonowego za prawidłowe. Sąd Okręgowy podkreślił, że umowa pożyczki była ważna, a pozwana nie wykazała, aby zawierała ona niedozwolone postanowienia. Ubezpieczenie pożyczki i prowizja zostały uznane za zgodne z prawem. Sąd Okręgowy potwierdził również zasadność rozłożenia zasądzonej kwoty na raty na podstawie art. 320 k.p.c., biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną i wiek pozwanej, jednocześnie uznając, że propozycja pozwanej dotycząca spłaty w 312 ratach byłaby nieuzasadniona. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na zasadzie słuszności.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących klauzul abuzywnych w umowach pożyczki, stosowanie art. 320 k.p.c. (rozłożenie na raty) w kontekście sytuacji materialnej dłużnika, zasady oceny dowodów i wykładni umów.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki umowy pożyczki zawartej z instytucją finansową. Interpretacja przepisów prawa bankowego i konsumenckiego może ewoluować.

Zagadnienia prawne (3)

Czy umowa pożyczki, w tym postanowienia dotyczące prowizji i ubezpieczenia, zawiera klauzule abuzywne naruszające prawa konsumenta?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, umowa pożyczki nie zawiera klauzul abuzywnych. Ubezpieczenie i prowizja zostały uznane za zgodne z prawem i obowiązującymi przepisami.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że umowa pożyczki była ważna, a pozwana nie wykazała, aby zawierała ona niedozwolone postanowienia. Ubezpieczenie pożyczki zostało uznane za dodatkowe zabezpieczenie spłaty, a prowizja za zgodną z przepisami prawa bankowego i ustawy o kredycie konsumenckim.

Czy istnieją podstawy do rozłożenia zasądzonej kwoty na raty, biorąc pod uwagę sytuację materialną pozwanej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, istnieją podstawy do rozłożenia zasądzonej kwoty na raty.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy, podobnie jak Sąd Rejonowy, uznał, że trudna sytuacja materialna, wiek i skromna emerytura pozwanej uzasadniają rozłożenie zasądzonej kwoty na raty zgodnie z art. 320 k.p.c. Jednocześnie odrzucono propozycję pozwanej dotyczącą zbyt długiego okresu spłaty.

Czy dochodzenie przez powoda należności stanowi nadużycie prawa podmiotowego w świetle zasad współżycia społecznego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, dochodzenie należności przez powoda nie stanowi nadużycia prawa podmiotowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że powód miał prawo do odzyskania swojej należności na drodze sądowej, co mieściło się w ramach obowiązującego porządku prawnego i nie naruszało zasad współżycia społecznego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie apelacji
Strona wygrywająca
powód

Strony

NazwaTypRola
S. (...) im. F. S.instytucjapowód
B. K.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (11)

Główne

k.c. art. 720 § § 1

Kodeks cywilny

Potwierdzenie istnienia umowy pożyczki i obowiązku zwrotu środków.

k.c. art. 385¹ § § 1

Kodeks cywilny

Dotyczy niedozwolonych postanowień umownych (klauzul abuzywnych); zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy.

k.c. art. 5

Kodeks cywilny

Dotyczy zasad współżycia społecznego i nadużycia prawa; zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy.

k.p.c. art. 320

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty w szczególnie uzasadnionych wypadkach; zastosowany przez Sąd Rejonowy i Sąd Okręgowy.

Pomocnicze

k.p.c. art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy oceny dowodów przez sąd; zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy.

k.p.c. art. 328 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy uzasadnienia wyroku; zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zasad słuszności w zakresie kosztów procesu; zastosowany przez Sąd Rejonowy i Sąd Okręgowy.

u.s.k.o.k. art. 36 § ust. 2

Ustawa o spółdzielczych kasach oszczędnościowo – kredytowych

Dotyczy stosowania przepisów prawa bankowego i ustawy o kredycie konsumenckim do SKOK.

pr. bank. art. 69

Ustawa Prawo bankowe

Dotyczy umowy kredytu, w tym prowizji.

pr. bank. art. 77

Ustawa Prawo bankowe

Dotyczy prowizji od kredytu postawionego do dyspozycji i niewykorzystanego.

u.k.k.

Ustawa o kredycie konsumenckim

Dotyczy kredytu konsumenckiego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Umowa pożyczki jest ważna i nie zawiera klauzul abuzywnych. • Prowizja i ubezpieczenie są zgodne z prawem. • Dochodzenie należności przez powoda nie jest nadużyciem prawa. • Sytuacja materialna pozwanej uzasadnia rozłożenie spłaty na raty, ale w rozsądnym terminie.

Odrzucone argumenty

Umowa pożyczki zawiera klauzule abuzywne. • Prowizja i ubezpieczenie są niedozwolone. • Dochodzenie należności przez powoda narusza zasady współżycia społecznego. • Pozwana powinna mieć możliwość spłaty zadłużenia w bardzo niskich ratach przez długi okres (np. 26 lat).

Godne uwagi sformułowania

Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. • Ocena dowodów polega na ich zbadaniu i podjęciu decyzji, czy została wykazana prawdziwość faktów, z których strony wywodzą skutki prawne. • Dla skuteczności zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie wystarcza stwierdzenie o wadliwości dokonanych ustaleń faktycznych, odwołujące się do stanu faktycznego, który w przekonaniu skarżącego odpowiada rzeczywistości. • Wykładnia umowy nie może prowadzić do stwierdzeń w sposób oczywisty sprzecznych z jej treścią. • Przepis ten zawiera szczególną zasadę wyrokowania, którą określa się mianem „moratorium sędziego”.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących klauzul abuzywnych w umowach pożyczki, stosowanie art. 320 k.p.c. (rozłożenie na raty) w kontekście sytuacji materialnej dłużnika, zasady oceny dowodów i wykładni umów."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki umowy pożyczki zawartej z instytucją finansową. Interpretacja przepisów prawa bankowego i konsumenckiego może ewoluować.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów o ochronie konsumentów w umowach pożyczkowych oraz zasady rozkładania spłaty na raty, co jest częstym problemem dla wielu osób.

Czy umowa pożyczki była sprawiedliwa? Sąd rozstrzyga o klauzulach abuzywnych i możliwości spłaty długu.

Dane finansowe

WPS: 46 775,42 PLN

należność główna: 46 775,42 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst