III CA 1415/17

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi wyrokiem z dnia 30 maja 2017 roku oddalił powództwo A. C. przeciwko W. W. o zwolnienie rzeczy od egzekucji, zasądzając jednocześnie od powoda na rzecz pozwanego kwotę 257 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powód wniósł apelację, zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną ocenę dowodów (przyjęcie, że powód dowiedział się o zajęciu na drugi dzień po jego dokonaniu) oraz naruszenie art. 841 § 3 k.p.c. przez błędną wykładnię, która uznała, że jakakolwiek wiedza o zajęciu ruchomości rozpoczyna bieg miesięcznego terminu do złożenia pozwu. Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną. Sąd odwoławczy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny i zastosował prawo materialne. Zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. uznano za nieuzasadniony, ponieważ skarżący nie sprecyzował, w zakresie których dowodów doszło do naruszenia swobodnej oceny. Sąd Okręgowy zgodził się z Sądem pierwszej instancji, że doszło do przekroczenia terminu określonego w art. 841 § 3 k.p.c. Podkreślono, że bieg terminu rozpoczyna się od faktycznego dowiedzenia się o naruszeniu prawa (zajęciu), a nie od formalnego zawiadomienia przez komornika. W tym przypadku przedstawicielka ustawowa powoda dowiedziała się o zajęciu najpóźniej 1 grudnia 2015 r., a pozew wniesiono 25 lutego 2016 r., co oznacza uchybienie miesięcznemu terminowi. W związku z tym Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie art. 385 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)