III CA 1340/13

Sygn. akt III Ca 1340/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 marca 2013 r. , w sprawie LD1G/00001481/13 Sąd Rejonowy w Zgierzu oddalił wniosek (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o wpis w dziale III księgi wieczystej (...) wzmianki o zawarciu umowy dzierżawy nieruchomości objętej tą księgą wieczystą . Sąd Rejonowy ustalił , że księga wieczysta (...) urządzona została dla nieruchomości położonej w O. , stanowiącej działkę gruntu nr (...) o powierzchni 0,1065 ha , której właścicielem jest (...) spółka z ograniczona odpowiedzialnością w K. . Do wniosku wnioskodawca dołączył umowę dzierżawy przedmiotowej nieruchomości z notarialnym poświadczeniem za zgodność z okazanym dokumentem , bez notarialnego poświadczenia podpisów złożonych pod umową . Apelację od tego postanowienia złożył wnioskodawca – (...) spółka z ograniczona odpowiedzialnością w K. . Zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisu art. 1 ust 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece przez przyjęcie , że ujawnienie wzmianki o umowie dzierżawy zawartej na czas określony 25 lat nie jest okolicznością decydującą o stanie prawnym nieruchomości oraz naruszenie art. 16 ust 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece przez nie zastosowanie tego przepisu i oddalenie wniosku . Zarzucił tez , że brak wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku przez złożenie umowy dzierżawy z podpisami notarialnie poświadczonymi stanowi naruszenie prawa do Sądu . W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia prze uwzględnienie wniosku . Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja jest bezzasadna . Jak stanowi przepis art. 1 ust 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece ( Dz.U. z 2001 r. Nr 124,poz.1361 z późn. zm. ) księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości. Stan prawny przedmiotowej nieruchomości nie jest sporny , ujawniony w księdze wieczystej jest zgodny z rzeczywistym stanem prawnym . Wbrew tezie ujawnienie w księdze wieczystej faktu zawarcia umowy dzierżawy nie jest elementem ustalenia stanu prawnego nieruchomości . Nadto , wnioskodawca żąda ujawnienia faktu zawarcia umowy dzierżawy w sytuacji gdy jest to niedopuszczalne . Wnioskodawcy bowiem służy żądanie ujawnienia prawa a nie faktu . W tym kontekście nie doszło do naruszenia przepisu art. 16 ust 2 pkt 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece . Zgodnie bowiem z tym przepisem - w wypadkach przewidzianych w przepisach ustawowych w księdze wieczystej, poza prawami rzeczowymi , mogą być ujawnione prawa osobiste i roszczenia , a w szczególności : prawo najmu lub dzierżawy, prawo odkupu lub pierwokupu, prawo dożywocia. Wniosek został więc źle skonstruowany . Jak stanowi przepis art. 626 8 § 2 k.p.c. rozpoznając wniosek o wpis, Sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Treść wniosku w tej sprawie nie pozwala na dokonanie żądanego wpisu . Zgodnie z przepisem art. 31 ust 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece wpis może być dokonany na podstawie dokumentu z podpisem notarialnie poświadczonym, jeżeli przepisy szczególne nie przewidują innej formy dokumentu. Teza apelacji , że przepis ten nie dotyczy żądanego wpisu jest błędna . Przepis ten dotyczy każdego wpisu – o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej . Skoro więc nie ma tu przepisów szczególnych – art. 31 ust 1 ma oczywiste zastosowanie. Nie doszło też do naruszenia prawa wnioskodawcy do Sądu . Przepisy prawa postępowania wieczystoksięgowego nie przewidują wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia braku wniosku skutkującego jego oddaleniem . Jednakże nic nie stoi na przeszkodzie do ponowienia wniosku , właściwie skonstruowanego i złożonego. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 w zw z art. 13 § 2 k.p.c. oddalił apelację .