III Ca 1284/14

Sygn. akt III Ca 1284/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek Protokolant Iwona Reterska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w K. przeciwko W. S. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt II C 1389/13 uchyla zaskarżony wyrok i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Rybniku do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 1284/14 UZASADNIENIE Powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w K. żądał zasądzenia na jego rzecz od pozwanej W. S. kwoty 3.141,66 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 25 06 2013r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. Uzasadniając żądanie twierdził, że pozwana nie wywiązała się z umowy pożyczki łączącej ją z (...) Bank S.A. we W. wskutek czego umowa została jej wypowiedziana. Powód nabył dochodzoną wierzytelność na mocy umowy cesji, wraz z prawem do naliczania odsetek. Na kwotę 3.141,66 zł dochodzoną pozwem składa się kapitał w kwocie 1.951,63 zł, odsetki karne w wysokości 1.017,83 zł oraz koszty windykacji w kwocie 172,20 zł. Pozwana W. S. podniosła zarzut przedawnienia roszczenia powoda. Sąd Rejonowy w Rybniku w wyroku z dnia 6 03 2014r. oddalił powództwo. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacje art. 509 § 1 i 2 k.c. i art. 118 k.c. Sąd Rejonowy wskazał, że w roszczenie dochodzone w przedmiotowej sprawie związane jest z profesjonalną działalnością w zakresie bankowości, a zatem ulega 3 letniemu terminowi przedawnienia. Zgodnie z przedłożonymi dokumentami data wypowiedzenia umowy o kartę kredytową to 2 10 2009r., więc termin przedawnienia roszczenia powoda upłynął z dniem 3 10 2012r. Pozew został wniesiony w dniu 25 06 2013r., przez co podniesiony przez pozwaną zarzut przedawnienia był skuteczny zarówno w zakresie roszczenia głównego jak i żądanych odsetek. Orzeczenie zaskarżył powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w K. w całości, który wnosił o jego zmianę poprzez uwzględnienie powództwa bądź o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej zwrotu kosztów postępowania za obie instancje. Zarzucił, że przy ferowaniu orzeczenia naruszono przepisy: - art. 117 k.c. i art. 118 k.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, iż roszczenie powoda uległo przedawnieniu, - art. 123 § 1 pkt 1 k.c. poprzez jego niezastosowanie i błędne przyjęcie, iż bieg przedawnienia nie uległ przerwaniu w sytuacji, kiedy przeciwko pozwanej były podejmowane czynności przed sądem i organem egzekucyjnym, - art. 233 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, a także dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie, w tym w szczególności poprzez uznanie, że powód nie udowodnił podstaw dochodzonej należności, mimo że z załączonych do pozwu dokumentów wynikało, z jakiego tytułu i w jakiej wysokości objęta została niniejszym pozwem należność oraz podejmowane były przez poprzedniego wierzyciela wobec pozwanej czynności egzekucyjne, - art. 365 § 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, kiedy w sprawie należności dochodzonych niniejszym pozwem wydane zostało postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności, a zatem podstawa prawna i wysokość roszczenia powoda wobec pozwanej była wiążąca dla Sądu pierwszej instancji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenia powoda przyjmując, że mają ono źródło w umowie o kartę kredytową zawartej przez pozwaną z (...) Bankiem S.A. we W. , lecz nieprawidłowo rozpoznał sprawę, a następnie orzekając skonstruował wadliwą podstawę faktyczną orzeczenia. Zasadnicze dla rozstrzygnięcia sprawy ustalenia faktyczne dotyczące zawarcia przez pozwaną W. S. umowy kredytu i jej treści zostały bowiem oparte na informacjach pozyskanych z przeprowadzonego dowodu z kserokopii umowy o kartę kredytową z dnia 22 09 2008r. Dowód ten przeprowadzono na rozprawie w dniu 6 03 2014r. na podstawie uwierzytelnionej przez pełnomocnika powoda kserokopii umowy, która jest nieczytelna (k. 13-14) i co za tym idzie nie mogła być przedmiotem dowodu. W następstwie tego w materiale sprawy brak jest wiarygodnych informacji pozwalającego poczynić w tym zakresie ustalenia faktyczne, co równoznaczne jest z nierozpoznaniem w tej części istoty sprawy. Dlatego apelacja powoda jest uzasadniona (niezależnie od zasadności podniesionych w niej zarzutów, w obecnym stanie sprawy ich ocena jest bezprzedmiotowa), co prowadziło to do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Reasumując, zaskarżone postanowienie jest wadliwe i dlatego - niezależnie od zarzutów podniesionych w apelacji powoda - orzeczono jak w sentencji na mocy regulacji art. 386 § 4 k.p.c. Sąd Rejonowy rozpoznając sprawę uwzględni zawartą powyżej ocenę prawną i zobowiąże stronę powodową do przedłożenia oryginału lub czytelnego odpisu umowy o kartę kredytową z której następnie w sposób prawidłowy przeprowadzi dowód oraz rozpozna zgłoszone w apelacji wnioski dowodowe. SSO Leszek Dąbek