III CA 1182/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi oddalił wniosek G. P. o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości, uznając, że wnioskodawca nie był samoistnym posiadaczem przez wymagany prawem okres, a zmiana kwalifikacji posiadania z zależnego na samoistne nie nastąpiła jawnie dla otoczenia za życia ojca. Sąd wskazał również, że domniemanie samoistnego posiadania z art. 339 kc nie ma zastosowania w przypadku zasiedzenia udziału przez współwłaściciela. Apelację wnioskodawcy, zarzucającą naruszenie art. 172 kc i art. 233 kpc, oddalił Sąd Okręgowy. Sąd Okręgowy przyjął ustalenia sądu pierwszej instancji za własne, podkreślając, że nie można mówić o samoistnym posiadaniu przez wnioskodawcę w okresie, gdy był małoletni i przebywał z ojcem. Sąd Okręgowy uznał, że nieformalna darowizna nieruchomości była nieważna, a wnioskodawca nie mógł być uznany za posiadacza w dobrej wierze, gdyż nie miał uzasadnionych podstaw do przekonania o niewadliwym tytule prawnym. Nawet gdyby przyjąć samoistne posiadanie od 1988 r., zła wiara skutkowałaby upływem terminu zasiedzenia dopiero w 2018 r., co oznacza, że na datę zamknięcia rozprawy termin ten nie upłynął.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia samoistnego posiadania i dobrej wiary w kontekście zasiedzenia nieruchomości, zwłaszcza w przypadku nieważnych czynności prawnych (np. darowizny bez formy aktu notarialnego) oraz w sprawach dotyczących współwłasności.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, ale jego wnioski dotyczące dobrej wiary i samoistnego posiadania mają szersze zastosowanie w sprawach o zasiedzenie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy wnioskodawca był samoistnym posiadaczem nieruchomości przez wymagany prawem okres czasu, aby nabyć jej własność przez zasiedzenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wnioskodawca nie był samoistnym posiadaczem nieruchomości przez wymagany prawem okres.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wnioskodawca nie wykazywał cech samoistnego posiadacza, zwłaszcza w okresie małoletności, a późniejsze działania, jak rozpoczęcie budowy, mogły być wykonane za zgodą lub w ramach posiadania zależnego, a nie samoistnego. Nieważność nieformalnej darowizny wykluczyła dobrą wiarę.
Czy wnioskodawca posiadał nieruchomość w dobrej wierze, mimo że nabył ją na podstawie nieważnej, nieformalnej darowizny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wnioskodawca nie posiadał nieruchomości w dobrej wierze.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy oparł się na ugruntowanym orzecznictwie, zgodnie z którym dobra wiara wymaga uzasadnionego przekonania o istnieniu niewadliwego tytułu prawnego. Nieważna darowizna nieruchomości bez zachowania formy aktu notarialnego nie mogła stanowić takiego tytułu, co wykluczało dobrą wiarę.
Czy domniemanie samoistnego posiadania z art. 339 kc ma zastosowanie w sprawie o zasiedzenie udziału przez współwłaściciela nieruchomości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, domniemanie to nie ma zastosowania w przypadku zasiedzenia udziału należącego do drugiego współwłaściciela.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy wskazał, że domniemanie z art. 339 kc nie ma zastosowania w sytuacji, gdy jeden współwłaściciel stara się zasiedzieć udział należący do drugiego współwłaściciela.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. P. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| J. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| H. P. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
k.c. art. 172
Kodeks cywilny
Błędna wykładnia i ustalenie, że wnioskodawca nie objął nieruchomości w samoistne posiadanie, mimo nieformalnej darowizny i przekonania o własności.
Pomocnicze
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Błędne przyjęcie, że wnioskodawca respektował prawo własności ojca, płacił podatek na nazwisko ojca, a budowa domu nie świadczyła o samoistnym posiadaniu.
k.c. art. 339
Kodeks cywilny
Domniemanie posiadania samoistnego nie ma zastosowania w sprawie o zasiedzenie przez współwłaściciela udziału należącego do drugiego współwłaściciela.
k.c. art. 158
Kodeks cywilny
Nieważność darowizny nieruchomości dokonanej z pominięciem formy aktu notarialnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieważność nieformalnej darowizny nieruchomości. • Brak posiadania samoistnego przez wnioskodawcę. • Brak dobrej wiary wnioskodawcy z uwagi na niewadliwy tytuł prawny. • Niewłaściwe zastosowanie domniemania samoistnego posiadania w przypadku współwłasności.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 172 kc poprzez błędną wykładnię i ustalenie braku samoistnego posiadania. • Naruszenie art. 233 kpc poprzez błędne ustalenia faktyczne dotyczące posiadania, płacenia podatków i budowy domu. • Przekazanie nieruchomości w drodze nieformalnej darowizny. • Posiadanie nieruchomości w dobrej wierze.
Godne uwagi sformułowania
nie miała miejsca jawna dla otoczenia zmiana kwalifikacji posiadania z zależnego na samoistne • nie ma zastosowania w sprawie o zasiedzenie przez współwłaściciela nieruchomości udziału należącego do drugiego współwłaściciela • nie można być posiadaczem w dobrej wierze, jeśli nie ma się uzasadnionych okolicznościami podstaw do przyjmowania, że swe władanie opiera o niewadliwy tytuł prawny • nie można przyjmować, że niewadliwym tytułem prawnym nie może być darowizna nieruchomości dokonana z pominięciem formy aktu notarialnego
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia samoistnego posiadania i dobrej wiary w kontekście zasiedzenia nieruchomości, zwłaszcza w przypadku nieważnych czynności prawnych (np. darowizny bez formy aktu notarialnego) oraz w sprawach dotyczących współwłasności."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, ale jego wnioski dotyczące dobrej wiary i samoistnego posiadania mają szersze zastosowanie w sprawach o zasiedzenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego zagadnienia zasiedzenia nieruchomości, a jej rozstrzygnięcie opiera się na kluczowych dla tej instytucji pojęciach samoistnego posiadania i dobrej wiary, z uwzględnieniem skutków nieważnych czynności prawnych.
“Nieważna darowizna i brak dobrej wiary: dlaczego nie zasiedzisz nieruchomości na słowo?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.