III CA 1171/21

Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi wyrokiem z dnia 4 maja 2021 roku oddalił powództwo Miasta Ł. – Zarządu Lokali Miejskich w Ł. przeciwko I. W. o opróżnienie lokalu mieszkalnego, zasądzając od powoda na rzecz pozwanej zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Powód wniósł apelację, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego (m.in. art. 7 Konstytucji RP, ustawy o ochronie praw lokatorów, art. 5 k.c., art. 222 § 1 k.c.) oraz prawa procesowego (art. 233 k.p.c.). Argumentował, że pozwana nie spełnia kryteriów dochodowych do zawarcia umowy najmu lokalu komunalnego, a żądanie wydania lokalu nie narusza zasad współżycia społecznego. Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne Sądu I instancji i uznał, że wyrok Sądu Rejonowego jest zgodny z prawem. Zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. został uznany za niezasadny, gdyż ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym. Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował art. 5 k.c., uznając żądanie eksmisji za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Podkreślono, że powód przez ponad 3 lata nie nadał biegu wnioskowi pozwanej o zawarcie umowy najmu, przyjmował wpłaty czynszu, nie informując o zaległościach ani o braku tytułu prawnego do lokalu. Pozwana mieszkała w lokalu z babcią przez 8 lat, ponosiła nakłady i nieznacznie przekroczyła kryterium dochodowe. Sąd Okręgowy uznał, że w tych okolicznościach żądanie eksmisji było nielojalne i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy o ochronie praw lokatorów oraz uchwały Rady Miejskiej również zostały uznane za niezasadne. Sąd odwoławczy oddalił apelację na podstawie art. 385 k.p.c. i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego na rzecz pozwanej.

Zagadnienia prawne (2)